‘ഒന്നു വെയിറ്റ് ചെയ്യടാ… ഞാൻ ഒന്നു ബാത്രൂം പോയിട്ട് വരാം. എന്നിട്ട് നമുക്ക് ഒരു ഗെയിം പ്ലാൻ ചെയ്യാം…’ വിസ്മയ പറഞ്ഞു.
‘എന്ത് ഗെയിം?’ സ്റ്റെഫി ചോദിച്ചു.
‘നിൽക്ക്… ഞാൻ ഒന്നു ബാത്രൂം പോയിട്ട് വരട്ടെ…’ അവൾ എഴുന്നേറ്റു നടന്നു പോയി.
അപ്പോഴേയ്ക്കും ആര്യയുടെ മനസ്സ് ആനന്ദത്തിൽ ആറാടുകയായിരുന്നു. അവൾക്ക് സ്റ്റെഫിയോടും നസ്റിനോടും സംസാരിക്കാൻ തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടു തോന്നി. സന്തോഷം കൊണ്ട് അവൾ കരഞ്ഞു പോകുമോ എന്നായിരുന്നു അവൾക്ക് പേടി.
അല്പം കഴിഞ്ഞു വിസ്മയ വന്നു.
‘ഓക്കേ… ഗെയിം സെറ്റ് ചെയ്യാം… ഇതാ… 4 പേരുടെയും പേര് എഴുതി ഞാൻ മടക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരാൾ കണ്ണടച്ച് ഇതിൽ ഒന്നു എടുക്കണം. ആരുടെ ആണോ പേര് വരുന്നത്, അവർ ഇവിടെ ഉള്ള സ്പെഷ്യൽ ഡിഷുകൾ ഒക്കെ വാങ്ങിത്തരണം… ഇത് എല്ലാ ആഴ്ചയും നമുക്ക് ട്രൈ ചെയ്യാലോ…’ അവൾ പറഞ്ഞു.
‘ഉം… കുഴപ്പമില്ല… എല്ലാ ഡിഷുമൊന്നും പറ്റിയെന്ന് വരില്ല. എന്നാലും മാക്സിമം സ്പെഷ്യൽ ഡിഷുകൾ എന്ന രീതിയിൽ ആക്കാം…’ സ്റ്റെഫി പറഞ്ഞു.
‘ഓക്കേ… എഗ്രീഡ്…’ വിസ്മയ പറഞ്ഞു. ‘എല്ലാർക്കും ഓക്കേ അല്ലേ?’ അവൾ ഒരിക്കൽ കൂടെ മൂന്നുപേരോടുമായി ചോദിച്ചു.
‘യെസ്… ഐ ആം ഇൻ…’ നസ്റിൻ പറഞ്ഞു.
‘ഞാനും…’ ആര്യ പറഞ്ഞു.
‘റെഡി… ആരാണ് സെലക്ട് ചെയ്യേണ്ടത്?’ സ്റ്റെഫി ചോദിച്ചു.
‘ബർത്ത് ഡേ ഗേൾ എടുക്കട്ടെ…’ വിസ്മയ ആര്യയെ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
‘ഓക്കേ… ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണ് പൊത്താം…’ നസ്റിൻ പറഞ്ഞു.
‘ഉം… കണ്ണ് പൊത്തിക്കോ… ഞാൻ 10 വരെ കൗണ്ട് ചെയ്യാം… എന്നിട്ട് അവൾ എടുത്താൽ മതി…’ വിസ്മയ പറഞ്ഞു.
‘ഓക്കേ…’ നസ്റിൻ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആര്യയുടെ പിന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു അവളുടെ കണ്ണു പൊത്തി.
‘1…….. 2……. 3……’ വിസ്മയ എണ്ണാൻ തുടങ്ങി.
ചുറ്റും ആളുകൾ കൂടുന്നത് ആര്യ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം സന്തോഷം കൊണ്ട് അതിവേഗം മിടിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ചുണ്ടുകൾ വിടർന്നു മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവളുടെ മേൽ ചുണ്ടിന് മുകളിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു.
തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന സർപ്രൈസ് ഓർത്തു അവൾക്ക് വീർപ്പു മുട്ടി.
‘8…… 9…… 10’ കൗണ്ട് ചെയ്തതിന് ശേഷം വിസ്മയ ഒന്നു നിശബ്ദയായി.
‘ഇനി എടുത്തോ ആര്യാ… ഏതേലും ഒന്നു എടുത്തോ…’ വിസ്മയ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും ആര്യ ടേബിളിന് മുകളിൽ പരതി. കടലാസുകൾ അവളുടെ കയ്യിൽ തടഞ്ഞു. അതിൽ ഒന്നു അവൾ എടുത്തു.
‘ഇനി വായിച്ചോ…’ തന്റെ വലതു ചെവിയിൽ നസ്രിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു അൽപ സമയം കൊണ്ട് നസ്റിൻ അവളുടെ കൈകൾ ആര്യയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും എടുത്തു മാറ്റി.
ചുറ്റും കൂടി നിന്നവരുടെ ‘ഹാപ്പീ… ബർത്ത് ഡേ….’ എന്ന ആർപ്പ് വിളി അവൾക്ക് നന്നായി കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
മുന്നിലെ കാഴ്ച്ച അവളുടെ ഹൃദയം നിലപ്പിക്കുവാൻ മാത്രം മനോഹരമായിരുന്നു…. ടേബിളിൽ വലിയ കേക്ക്… അതിനു മുന്നിൽ തനിക്ക് നേരെ എതിർവശത്തായി… രാജീവ്… തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പപ്പാ…
ബലൂണുകളും അലങ്കാര വസ്തുക്കളും അവളുടെ ചുറ്റും കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്നു. അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി… കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ധാര ധാരയായി കണ്ണുനീർ ഒഴുകിയൊലിച്ചു.
ആനന്ദക്കണ്ണീരിൽ അവൾ ശബ്ദമില്ലാതെ ‘പപ്പാ…’ എന്നു വിളിച്ചു.
നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണീരുമായി അവൾ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾക്ക് പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല…
രണ്ടു വർഷമായി ഫാമിലി ഒന്നിച്ചു പിറന്നാൾ ആഘോഷിച്ചിട്ട്. തലേ ദിവസം വന്നു പോയ പപ്പ തന്റെ പിറന്നാൾ മറന്നു എന്നാണ് കരുതിയത്. ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ പപ്പയെ മുന്നിൽ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ സന്തോഷത്തിന് അതിരുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു.
ചുറ്റും കൂടിയ തന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ വച്ചു അവൾ കണ്ണു പൊത്തി വിങ്ങിപ്പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
രാജീവ് എഴുന്നേറ്റു അവളുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു.
രാജീവ്: ‘ശേ… മോളേ… എന്തായിത്… കരയല്ലേ….’ അവൻ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അവൾ ആർക്കും മുഖം കൊടുക്കാതെ തന്റെ പപ്പയുടെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞു കരഞ്ഞു.
അൽപ നേരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു അവളെ അശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം രാജീവ് അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് അടർത്തിയെടുത്തു.