പക്ഷെ എൻ്റെ ഈ മാറ്റം അവനിൽ കുറച്ചു ദിവസത്തെ കൗതുകം മാത്രമാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. ഞാൻ അവനുവേണ്ടി എന്നെത്തന്നെ വിറ്റപ്പോൾ, അവൻ എന്നിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ അകന്നു. എൻ്റെ പ്രവർത്തികളിൽ ഒരു ഫീലും ഇല്ലെന്നും, എൻ്റെ ഉള്ളം കാലിയാണെന്നും അവന് മനസ്സിലായിത്തുടങ്ങി. അവനത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അവന് വേണ്ടത് സ്നേഹത്തോടെ വഴങ്ങുന്ന, എന്നാൽ അവൻ്റെ അധികാരത്തിന് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു അടിമയെയായിരുന്നു.
എൻ്റെ ഈ പുതിയ രൂപം അവന് വെറുപ്പായി. ഒരു ദിവസം, എൻ്റെ എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും തോറ്റപ്പോൾ, തളർന്നു കിടന്ന എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു: “എന്തൊരു ബോറാണിത്. നീയാരാണെന്നാ നിൻ്റെ വിചാരം? ഒരു വെറും വേശ്യ. കാശ് വാങ്ങുന്നവർക്ക് ഇതിലും ആത്മാർത്ഥത കാണും.”
ആ വാക്കുകൾ ഒരു ഇടിപോലെ എൻ്റെ തലയിൽ വീണു. ഞാൻ സ്നേഹിച്ച മനുഷ്യൻ്റെ വായിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത വാക്കുകൾ. എൻ്റെയുള്ളിലെ അവസാനത്തെ വെളിച്ചവും അന്ന് കെട്ടുപോയി. ഞാൻ ഷോക്കായി കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവൻ്റെ മുഖത്ത് പുച്ഛം മാത്രം.
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എൻ്റെ ഡ്രസ്സ് ഓരോന്നായി എടുത്തു. അവൻ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ തിരിഞ്ഞുകിടന്നു. ഞാൻ ആ റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ, ആ ഡോർ അടയുമ്പോൾ, എൻ്റെ ജീവിതത്തിൻ്റെ ഒരു ചാപ്റ്റർ അവിടെ തീരുകയായിരുന്നു. ആ ഫ്ലാറ്റിൽ ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചത് എൻ്റെ ശരീരത്തെയല്ല, എൻ്റെ എന്നെത്തന്നെയായിരുന്നു.
സ്നേഹം തേടിയിറങ്ങിയ ഞാൻ അപമാനത്തിൻ്റെയും ചതിയുടെയും കുഴിയിലേക്ക് വീണു. ശരീരം കൊണ്ട് ഒരു ആണിനെയും പിടിച്ചുനിർത്താൻ പറ്റില്ലെന്ന സത്യം, എൻ്റെ ജീവിതം തന്നെ എന്നെ പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. എൻ്റെ കഥയിവിടെ തീരുന്നു, പക്ഷെ എൻ്റെ മനസ്സിലെ മുറിവുകൾക്ക് ഒരു അവസാനമുണ്ടാകുമോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല.