എന്റെ പ്രവർത്തിയുടെ അർത്ഥം അഭി എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കിയെന്നെനിക്കറിയില്ല പക്ഷെ എന്നോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ പിന്നീട് പ്രകടമായ മാറ്റം ഞാൻ കണ്ടു. ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെന്നപോലെ എന്നോട് അടുത്ത് പെരുമാറിയിരുന്ന അവൻ എന്തോ മനസ്സിലൊതുക്കുന്നുണ്ടെന്നെനിക്കു തോന്നി. ഉണ്ണാൻ വന്നിരുന്നപ്പോൾ പതിവ് വാചാലതയില്ലാതെ അവൻ എന്നെ
ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ കൂടി എനിക്ക് അവന്റെ മാനസികാവസ്ഥയിൽ ഒരു വ്യത്യാസമുണ്ടെന്ന് തോന്നി. എന്റെ പ്രലോഭനങ്ങൾ അവനിൽ നീരസമുളവാക്കിയോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു.
അത്താഴം കഴിക്കാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു. ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ വിശപ്പില്ലെന്നു പറഞ്ഞു. എനിക്കാകെ വല്ലാത്ത വിഷമമായി. അടുക്കള അടച്ചിട്ട് ഞാൻ കിടക്കാനൊരുങ്ങി. മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ് അവന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ ചെന്നു ഞാൻ കിടക്കാൻ പോവുകയാണെന്ന് പറഞ്ഞു. അവൻ ഗുഡ്നൈറ്റ് പറഞ്ഞു. കിടന്നിട്ട് എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല. ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ അസുഖകരമായ എന്തോ സംഭവിക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു. അവനെക്കുറിച്ച് വേണ്ടാത്ത ചിന്തകൾ എന്നിൽ ഉളവാക്കിയ സുമയോട് എനിക്ക് അമർഷം തോന്നി.
അപ്പോഴാണ് വാതിൽ മെല്ലെ തുറക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടത്. എന്റെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിച്ചു. എന്തിനാവാം അഭി ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത്. ഞാൻ ബെഡ് ലാമ്പ് സ്വിച്ചിട്ടു. അഭി അകത്തേക്ക് വന്ന് ബെഡ്ഡിൽ ഇരുന്നു.
“മമ്മീ”, “ഉം.” “ഉറങ്ങുന്നില്ലേ?” “ഉറക്കം വരുന്നില്ല” “എനിക്കും” എന്തോ പറയാൻ അവൻ വെമ്പിനിൽക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. “എന്താ പറയാനുള്ളത്?” “അത്..” അവൻ വിക്കാൻ തുടങ്ങി. “പറഞ്ഞോ” “മമ്മിക്ക് ഈയിടെയായിട്ട് എന്തോ ഒരു വ്യത്യാസമുള്ളതുപോലെ.”
“എന്ത് വ്യത്യാസം?” “അത് .. അത് ഞാൻ എങ്ങനാ..” “എന്താന്ന് വെച്ചാ പറയ്”. “എന്നെ കാണുമ്പോൾ മമ്മിക്ക് എന്തോ ഒരു ഇത് ഉള്ളതുപോലെ.” കാള വാല് പൊക്കിത്തുടങ്ങി. ഞാൻ മനസ്സിലോർത്തു. അത്ര എളുപ്പം പിടികൊടുക്കണ്ട.
“ഇതോ? എന്നുവെച്ചാൽ” “മമ്മി എന്നെ മറ്റേതോ തരത്തിൽ കാണുന്നപോലെ എനിക്കു തോന്നുന്നു”. “ഏതു തരത്തിൽ?” ഞാൻ വീണ്ടും ചുറ്റിക്കളിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ഒരൽപ്പം ഒന്ന് മുന്നോട്ടാഞ്ഞിരുന്നു. ആ പോസിൽ എൻറെ നൈറ്റിയുടെ കഴുത്ത് കുറച്ച് ലൂസായി എന്റെ മാറിടത്തിൻറെ ഒരു ഭാഗം അവനു കാണാൻ പാകത്തിലായിരുന്നു. അതവന് ധൈര്യം പകർന്നുവെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ കാണുമെന്ന കൂസലില്ലാതെ അവൻ എൻറെ നെഞ്ചിലേക്കു നോക്കിയിരുന്നു.
“വേറെ ഏതോ ഒരാണിനെക്കാണുന്നതു പോലാ മമ്മി എന്നെ..” അവനെ മുഴുവിക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ ഞാൻ ഇടയ്ക്കു കേറിപ്പറഞ്ഞു. “അതിന് നീയെന്താ ആണല്ലേ?. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ആണെന്നാ.” അവൻ സ്വരം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. “മമ്മിക്ക് എന്നോട് ഇങ്ങനെയൊരു താൽപര്യമുണ്ടാകും എന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.”
“നിനക്കോ?” “എനിക്ക്…” അവൻറെ ശബ്ദം വല്ലാതെ പതിഞ്ഞിരുന്നു. “പറഞ്ഞാൽ മമ്മി പിണങ്ങുമോ?” “എന്തിനാ ഞാൻ പിണങ്ങുന്നെ?” “ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ?” “ചോദിച്ചോ.” “എത്ര കാലമായി മമ്മി….ഒരാണിന്റെ കൂടെ?” നേരെയുള്ള ആ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാനൊന്ന് ചൂളി. “നിനക്കറിഞ്ഞൂടെ. പതിനഞ്ചു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ പിരിഞ്ഞിട്ട്.” “എന്നിട്ടിതുവരെ?” നിഷേധാർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ തലയാട്ടി.
“ഒരിക്കലും തോന്നിയിട്ടില്ലേ?” ഉണ്ടെന്നോ ഇല്ലെന്നോ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല. “ഇപ്പൊ തോന്നുന്നുണ്ട് അല്ലേ?” എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയാണവൻ ചോദിച്ചത്. ഉത്തരം പറയാനാവാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി. എനിക്കറിയാം
മമ്മിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടെന്ന്. ഞാൻ കുറ്റം പറയില്ല. ഏതൊരാണിനേയും മമ്മിക്ക് സ്വീകരിക്കാം. എനിക്ക് മനസ്സിലാവും. എന്റെ മുഖം വല്ലാതായത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവന്റെ ഒരു കൈ എൻറെ തോളിലമർന്നു.
“എന്നെയാണോ മമ്മിക്ക് വേണ്ടത്?” അവന്റെ ശബ്ദം വികാരഭരിതമായിരുന്നു. “നീയെന്താ..” “രണ്ട് ദിവസമായി ഞാൻ കാണുന്നതല്ലേ ഈ മാറ്റം.” ഞാൻ ആകെ വിഷമത്തിലായി. ഇനി ഏത് ദിശയിലേക്ക് എന്നറിയാതെ.