നന്നേ കറുത്ത് തടിച്ച ശരീരം ആണ് അങ്ങേരുടെ. ക്ലീൻ ഷേവ് പുള്ളി ആണ്. ആറടി അടുത്തു ഉയരം കാണും. സാമാന്യം നല്ല വണ്ണവും ഉണ്ട് .
അങ്ങനെ പുള്ളി അമ്മയോട് പറഞ്ഞ് എന്നെയും കൂട്ടി സന്യാസി ബാബയുടെ ആശ്രമത്തിൽ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. പുള്ളിയും ഞാനും മാത്രം. അമ്മയ്ക്ക് സ്കൂളിലെ തിരക്കുകൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് എന്തായാലും വരാൻ പറ്റത്തില്ല.
അങ്ങനെ ബസ്സിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും കോയമ്പത്തൂർക്ക് വിട്ടു. എനിക്ക് പുള്ളിയോട് അങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു മമത ഒന്നുമില്ല – പൊതുവേ എനിക്ക് അമ്മയുടെ ബന്ധുക്കളെ ആരെയും ഇഷ്ടമല്ല.
ഏതായാലും അങ്ങനെ ആശ്രമത്തിലെത്തി. ഒരു വലിയ കോമ്പൗണ്ടിന് നടുക്ക് ഒരു വലിയ കുന്ന്- കുറേ സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറി കുന്നിന് മുകളിൽ ഒരു ചെറിയ ആശ്രമത്തിലാണ് ഈ സന്യാസി ബാബ ഇരിക്കുന്നത്. പുള്ളിയെ അവിടെ പോയി വേണം കാണാൻ. ഈ താഴത്തെ കോമ്പൗണ്ടിൽ അവരുടെ ആശ്രമത്തിന് ഓഫീസ് പോലത്തെ ഒരു സംഭവമുണ്ട്. അവിടെ പോയി പേര് കൊടുത്ത് അവർ തരുന്ന വസ്ത്രം ഇട്ടിട്ട് വേണം സന്യാസിയെ പോയി കാണാൻ.
അങ്ങനെ എനിക്കും ചന്ദ്രൻ അമ്മാവനും അവർ വസ്ത്രങ്ങൾ തന്നു. ഈ സ്റ്റപ്പുകളുടെ താഴെ ഉള്ള ഒരു ഡ്രസ്സ് ചെയ്ഞ്ചിങ് റൂമിൽ വെച്ച് ആ വസ്ത്രം ഇട്ടിട്ട് വേണം മുകളിലേക്ക് കയറി പോകാൻ. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പോയി ഡ്രസ്സ് മാറി. ഡ്രസ്സ് മാറാൻ നേരത്ത് ആണ് ശരിക്കും നാണം കൊണ്ട് ചൂളി പോയത്. ഉടുക്കാൻ തന്നിരിക്കുന്നത് അത്ര അധികം ഒന്നും കട്ടി ഇല്ലാത്ത ഒരു വെളുത്ത ഖദർ പോലത്തെ മുണ്ട് ആണ്. സിംഗിൾ മുണ്ട്. ഇനി അടിയിൽ ആണെങ്കിൽ ഷഡ്ഡി ഇടാൻ പറ്റത്തില്ല. അവര് തന്ന ഒരു കോട്ടൺ കോണകം മാത്രമേ ഉടുക്കാവൂ. അതിനൊപ്പം അരഞ്ഞാണം പോലത്തെ വെളുത്ത, ശകലം കട്ടിയുള്ള ത്രെഡ് ഒണ്ട്. അത് അരയിൽ മുറുക്കിി കെട്ടി അതിനു നടുവിലൂടെ ഈ കോണകം കോർത്തു എടുത്തു ഉടുക്കണം. സന്യാസിയുടെ ആശ്രമം ആയതുകൊണ്ട് ആഡംബരം ഒന്നും പാടില്ലത്രേ – അങ്ങനെ എല്ലാം ത്യജിക്കാൻ തയ്യാറാണ് എന്ന് കാണിക്കാൻ ആണത്രേ ഈ വേഷവിധാനം എല്ലാം .
ഞാൻ ഒരു വിധം അത് അടിയിൽ ഉടുത്തു, അതിന് മീതെ പറ്റാവുന്ന അത്ര മറച്ചുകൊണ്ട് മുണ്ടും ഉടുത്തു പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ കാണുന്നത് ചന്ദ്രൻ മാമൻ മുണ്ടും ഉടുത്ത് നിൽക്കുന്നത് ആണ്. പുള്ളിയുടെ മുണ്ടിനിടയിലൂടെ നിഴൽ അടിച്ച് അടിയിൽ ഉടുത്തിരിക്കുന്ന കോണകം വ്യക്തമായി കാണാം.
ഞാൻ “മാമാ… ഈ വേഷം തന്നെ ഇടണമെന്നും സന്യാസി ബാബയെ കാണണമെന്നും നിർബന്ധമാണോ????” എന്ന് മടിച്ചു മടിച്ചു ചോദിച്ചു.
പുള്ളി “അതിൽ ഒരു സംശയവും വേണ്ട മോനേ… നിന്റെ അമ്മ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഇയാളെ കണ്ടു ഫലം വാങ്ങിയിരിക്കണം എന്ന്…” എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെയും കൂട്ടി സ്റ്റെപ്കയറി തുടങ്ങി.
അങ്ങനെ ഒരു അരമണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും സ്റ്റെപ്പ് കയറി, വിയർത്തുകുളിച്ച് സന്യാസി ബാബയുടെ ആസ്ഥാനത്ത് എത്തി. സന്യാസി ബാബ എന്നുപറഞ്ഞാൽ കഷ്ടിച്ച് ഒരു എൺപത്തഞ്ച് വയസ്സ് കാണുന്ന ഒരു അപ്പൂപ്പൻ ആണ്.
പുള്ളി ഒരു സിംഹാസനം പോലത്തെ കസേരയിൽ ഇരിപ്പാണ്. അങ്ങനെ പുള്ളിയുടെ കാൽക്കൽ പോയി മുട്ടുകുത്തി നമസ്കരിച്ച് അനുഗ്രഹം വാങ്ങണം. പക്ഷേ അന്നേരം ആണെങ്കിൽ ഈ മുണ്ട് അങ്ങേര് അഴിച്ചു വാങ്ങും. പകരം അനുഗ്രഹിച്ച് പ്രസാദവും തരും. എനിക്ക് വല്ലാത്ത നാണക്കേട് തോന്നി പോയി. പക്ഷേ വേറെ നിവൃത്തിയില്ല. കാണാൻ അല്ലെങ്കിലും അധികം ആരുമില്ല. ഞാനും ചന്ദ്രൻ അമ്മാവനും ഈ സന്യാസി ബാബയും പിന്നെ ഒന്ന് രണ്ടുപേരും മാത്രമേ ഉള്ളൂ. ആ രണ്ട് പേര് ആണെങ്കിൽ കുറച്ച് പ്രായമായ തള്ളമാർ ആണ്.
അങ്ങനെ ഞാൻ സന്യാസി ബാബയുടെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോൾ തള്ളമാർ എന്നോട് മുണ്ടഴിച്ച് കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ രണ്ടുംകൽപ്പിച്ച് അത് അഴിച്ചു കൊടുത്ത് താഴെ മുട്ടുകുത്തി തല സന്യാസി ബാബയുടെ കാലിൽ വെച്ചു. പുള്ളി മെല്ലെ ചവിട്ടി കാലുകൊണ്ട് ആണ് അനുഗ്രഹിക്കുക.
അങ്ങനെ പുള്ളി എന്റെ തലയുടെ പിറകിൽ മെല്ലെ കാല് വെച്ച് കുറച്ച് നേരം ഇരുന്നു. അയാൾ കാൽ എടുത്താൽ മാത്രമേ തലപൊക്കാവൂ. ഞാൻ അങ്ങനെ മുട്ടും കുത്തി തലയും തറയിലേക്ക് താഴ്ത്തി ഇരുന്നു. എനിക്ക് എന്റെ ചന്തിക്ക് ഇടയിലേക്ക് അടിയിൽ ഉടുത്തിരുന്ന കൗപീനം വലിഞ്ഞു കയറിയത് മനസ്സിലായി.