🏓കായംകുളം കിംഗ് 🏓- 9 6

എൻ്റെ അമ്മ, എൻ്റെ വീട്… എല്ലാം തകർന്നടിയും. കായംകുളത്തെ തെരുവുകളിൽ എനിക്ക് തലയുയർത്തി നടക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരു നിമിഷം ഞാൻ വല്ലാതെ നിസ്സഹായനായിപ്പോയി. എൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

എൻ്റെ കരുത്തുള്ള ആ 9 ഇഞ്ച് ആയുധത്തിന് മുൻപിൽ പെണ്ണുങ്ങളെല്ലാം വീഴുമെന്ന് അഹങ്കരിച്ച എനിക്ക്, ഒരു ചെറിയ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ പുതിയ ലോകം എത്രത്തോളം ക്രൂരവും അപകടം പിടിച്ചതുമാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. പണവും ഗ്ലാമറുമല്ല, വലിയൊരു അധോലോകമാണ് ഈ പാർട്ടികൾക്ക് പിന്നിൽ.

“നിനക്ക് ചിന്തിക്കാൻ ഞാൻ നാളെ രാവിലെ വരെ സമയം തരാം,” നിവേദിത എൻ്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ തട്ടി. “തീരുമാനം എന്തുതന്നെയായാലും നീ എന്നെ വിളിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ നിൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ ഫോണിലേക്ക് ആദ്യത്തെ വീഡിയോ ക്ലിപ്പ് പോകും.”

ഞാൻ എൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് വലിച്ചുകയറ്റി അവിടെ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടുകയായിരുന്നു. ലിഫ്റ്റിൽ താഴേക്ക് വരുമ്പോൾ എൻ്റെ ശരീരം വിയർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ടെക്നോപാർക്കിലെ ആ വലിയ കെട്ടിടങ്ങൾ എന്നെ നോക്കി പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. എൻ്റെ കാറിൽ കയറി സ്റ്റിയറിംഗിൽ തലവെച്ച് ഞാൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുപോയി.

ഗീതാ മേനോൻ്റെ ഗ്രൂപ്പിലെ ആ പഴയ മാന്യതയുള്ള സ്ത്രീകൾ എത്രയോ ഭേദമായിരുന്നു. അവരെന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു, ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ പുതിയ തലമുറ എന്നെ വലിയൊരു കെണിയിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടുമെന്ന് എനിക്കൊരു എത്തും പിടിയുമില്ലായിരുന്നു.

ഭദ്രയുടെ സ്വർണ്ണക്കൂട് ഞാൻ തകർത്തപ്പോൾ, നിവേദിതയുടെ ഇരുമ്പഴിക്കുള്ളിൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിലൂടെ എൻ്റെ കാർ കായംകുളത്തേക്ക് കുതിക്കുമ്പോൾ, എൻ്റെ മുന്നിലെ വഴി പൂർണ്ണമായും അന്ധകാരത്തിലായിരുന്നു. ഈ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടും? അതോ എൻ്റെ ഈ ജിഗോള ജീവിതം എൻ്റെ കുടുംബത്തിൻ്റെ നാശത്തിലാണോ കലാശിക്കാൻ പോകുന്നത്? എൻ്റെ ഡയറിയിലെ താളുകളിൽ ഞാൻ ആദ്യമായി എൻ്റെ സ്വന്തം കണ്ണുനീർ വീഴ്ത്തുകയായിരുന്നു.

(തുടരും)