“എടീ, നീ അച്ഛനെ വിളിച്ചാണ്, അച്ഛൻ ഇന്ന് വരും, വരുമ്പോൾ വല്ല മലക്കറി എങ്ങാനും വാങ്ങിച്ചോണ്ട് വരാൻ പറ.” കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പാത്രം കഴുകുന്നതിനിടയിൽ ലത പറഞ്ഞു.
“ഓ എനിക്ക് വയ്യാ… എന്തായാലും നല്ല പൂസിൽ ആയിരിക്കും വരുന്നത്, പറഞ്ഞയുടനെ വാങ്ങിച്ചോണ്ട് വരാൻ… നിങ്ങൾ ഉണ്ണികുട്ടനെ വിളിച്ചിട്ട് പൈസ അയച്ച് തരാൻ പറ, നാളെ ഞാൻ പോയിട്ട് വരുമ്പോൾ എങ്ങാനും വാങ്ങിച്ചോണ്ട് വരാം.” സ്വാതി അമ്മയോട് പറഞ്ഞിട്ട് മുറിയിലേക്ക് കേറി പോയി.
“അല്ലെങ്കിലും പിള്ളേർക്ക് തന്തയേം തള്ളയേം നല്ല ബഹുമാനം ആണല്ലോ… ഇതിനെയൊക്കെ തീറ്റി കൊടുക്കുന്ന നമ്മളെ പറഞ്ഞാൽ മതി.” ലത സ്വയം പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ രാത്രിയിൽ എന്ത് ഉണ്ടാക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
സന്ധ്യക്ക് ജംഗ്ഷനിലെ പള്ളിയിൽ നിന്നുള്ള ബാങ്ക് വിളി കേട്ട് സ്വാതി ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നു, ജനലിൽ വെച്ചിരുന്ന ഫോൺ എടുക്കാൻ നോക്കിയതും അച്ഛൻ റോഡിലൂടെ നടന്ന് വരുന്നത് കണ്ടു.
“അമ്മേ ദോ അച്ഛൻ വരുന്നുണ്ട്, വലിയ ആട്ടം ഒന്നും ഇല്ലാ…” അവൾ മുറിയിൽ കിടന്ന് കൊണ്ട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ലത പതിയെ നടന്നു സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് വന്നു ഇടുപ്പിൽ ചെരുവി വെച്ചിരുന്ന നൈറ്റി പിടിച്ചു താഴ്ത്തിയിട്ട് സ്വന്തം കെട്ടിയവനെ ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ സ്വീകരിച്ചു.
“വിളക്കൊന്നും വെച്ചില്ലേടീ…?” മണി ലതയോടു ചോദിച്ചു.
“ഇല്ലണ്ണാ… ആ പെണ്ണ് കിടന്ന് ഉറങ്ങിയെന്നു തോന്നുന്നു. ഇപ്പോഴെങ്ങാണ്ടേ എണീച്ചേ ഉള്ളൂ…” ലത മണിയോട് പറഞ്ഞു.
“ഉം… ചെറുക്കൻ വന്നാ…?” ചെരുപ്പ് ഊരി അകത്തേക്ക് കേറുന്നതിനിടക്ക് മണി ചോദിച്ചു.
“അവൻ അടുത്ത ആഴ്ച്ച എങ്ങാണ്ട് വരാം എന്ന്… നിങ്ങൾ മലക്കറി വാങ്ങിച്ചില്ലേ… ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ട്…”
“അയ്യോ… ഞാൻ അത് വിട്ടുപോയി…” നിസാരത്തോടെ പറഞ്ഞു അയാൾ അകത്തേക്ക് കേറി.
സ്വാഭാവികം എന്നുള്ള ഭാവത്തിൽ ലതയും പിറകെ അകത്തേക്ക് പോയി.
രാത്രി വേറെ പലഹാരം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാതെ ഉള്ള ചോറും നേരത്തത്തെ കറിയും കൂട്ടി അത്താഴം കഴിച്ച് എല്ലാരും കിടക്കാനൊരുങ്ങി.
സ്വാതി മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങിയില്ല. അല്ലെങ്കിലും അച്ഛൻ മദ്യപിച്ചു വരുന്ന സമയങ്ങളിൽ അവൾ അങ്ങനെ പുറത്ത് ഇറങ്ങി അവരോട് ഒപ്പം ഇരിക്കാറില്ല. എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു അവർ രണ്ട് പേരും വഴക്കാവും. അതിനിടയിൽ പെട്ടു പോകണ്ട എന്ന് കരുതി കഴിവതും അവൾ മുറിയിൽ തന്നെ ഇരിക്കും.
അടുക്കളയെല്ലാം
ഒതുക്കി ലൈറ്റ് എല്ലാം അണച്ച് ലത പതിയെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
കൈലി മാത്രമേ ഉടുത്ത് നെഞ്ചും തടവി ഫോണിൽ എന്തോ കണ്ട് ചിരിച്ചോണ്ട് കിടക്കുന്ന കെട്ടിയോനെ നോക്കി ലത അലമാര തുറന്നു. ‘ഘ്രാ….’ തകിട് അലമാര തുരുമ്പിച്ചു കൊണ്ട് നിലവിളിക്കുന്നത് പോലെ ശബ്ദം കേൾപ്പിച്ചു.
അത് കേട്ട് ഫോണിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി മണി ലതയെ നോക്കി. അവൾ ഒരു കഴുകി വെച്ചിരുന്ന പുതപ്പ് എടുത്ത് കെട്ടിയോന് കൊടുത്തു. മണി അത് എടുത്ത് ഒന്ന് കുടഞ്ഞു വിരിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും കതക്ക് അടച്ചു ലത കട്ടിലിൽ വന്ന് ഇരുന്നു.
“പണിയെടുത്തു വയ്യാ അണ്ണാ… നടുവൊടിഞ്ഞു, ആ പെണ്ണ് ഒരു പണിയും ചെയ്യൂല…” ലത കെട്ടിയോന്റെ അടുത്ത് മോളെ കുറിച്ച് പരാതി പറഞ്ഞു.
“എങ്കിൽ പെണ്ണിനെ പണി പഠിപ്പിക്കാം…” മണി ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“അയ്യേ… ഇങ്ങനെ ഒരു നാണമില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ, സ്വന്തം മോളെ നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കി നടക്കുന്നു, പോരാത്തേന് അത് പെണ്ണുമ്പുള്ളയോടും പറഞ്ഞോണ്ട്… ലോകത്ത് എവിടെയെങ്കിലും നടക്കണ കാര്യം ആണോ ഇതൊക്കെ…”
മണി ഉടനെ ലതയുടെ നൈറ്റിയുടെ അടിയിൽ കൂടി കൈയിട്ടു അവളുടെ പൂറിൽ തൊട്ടു.
“നിനക്ക് പിന്നെ പേറ്റുനോവ്വ് വന്നിട്ടാണോ പത്തമ്പത് വയസായിട്ടും മോളെ പറഞ്ഞപ്പോൾ പൂറ് കുഴഞ്ഞു ഇരിക്കുന്നത്…” കുഴഞ്ഞിരുന്ന ലതയുടെ പൂറിൽ വിരലിട്ട് ഇളക്കി കൊണ്ട് മണി ചോദിച്ചു.
“എന്നെ പറഞ്ഞു ഓരോന്ന് പഠിപ്പിച്ചു ഈ തരത്തിൽ ആക്കിയത് ആരാ…? എന്തൊക്ക കഴപ്പാ കിളവാ നിങ്ങൾ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത്… ഇത്രേം പ്രായം ആയിട്ടും നമ്മൾ കളിക്കുന്നുണ്ട് എന്നൊക്കെ പറയാൻ തന്നെ നാണക്കേട് ആണ്, പണിക്ക് പോകുമ്പോൾ അവളുമാർ വല്ലതും ഒക്കെ മനസ്സിലാകുമോ എന്നൊക്കെ ഓർത്ത് പേടി ആണ്.”