മോഹിനി വന്നു. രണ്ടാം തവണ. ദേവകിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒഴിച്ചു. ദേവകി അത് പിടിച്ചു വെച്ചു. യോനി ഞെരുക്കി. മൂളി. ലക്ഷ്മി താഴേക്ക് വന്ന് ദേവകിയുടെ യോനിയിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്നത് നക്കി. സുചിത്രയോടൊപ്പം. രണ്ട് നാവ്. ഒരേ സ്ഥലം.
പിന്നെ അവർ വീണ്ടും കിടന്നു. മോഹിനി നടുവിൽ. ഒരു വശത്ത് ദേവകി. മറ്റേ വശത്ത് ലക്ഷ്മി. സുചിത്ര മോഹിനിയുടെ തലയ്ക്ക് മുകളിൽ. മുല മോഹിനിയുടെ കവിളോട്.
മോഹിനി മന്ത്രിച്ചു. «പക്ഷേ ഇനി ചിരി എന്റേതായിരിക്കും.»
ദേവകി അവളുടെ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ചു. «മൂന്ന് വർഷം. മാമാങ്കം. അതിനകം നാം ഒരുങ്ങും. നീ അവരുടെ കിടക്കയിലുണ്ടാകും. ഞങ്ങൾ അവരുടെ ഭിത്തിക്കുള്ളിലുണ്ടാകും. പുറത്ത് ആരോ വാളുമായി വരും. നാം അവന് വാതിൽ തുറന്നുകൊടുക്കും.»
ലക്ഷ്മി മോഹിനിയുടെ ചെവിയോട്. «രഹസ്യം ഈ മുറിയിൽ. ശരീരം ഈ മുറിയിൽ. പ്രതികാരം പുറത്ത്.»
സുചിത്ര ഒന്നും
പറഞ്ഞില്ല. ചുണ്ട് മോഹിനിയുടെ നെറ്റിയിൽ വെച്ചു. നാല് പേരും കണ്ണടച്ചു. വിളക്ക് അണഞ്ഞു. ഇരുട്ടിൽ ശരീരങ്ങൾ ഇനിയും ഒട്ടിയിരുന്നു. പുറത്ത് കാവലിന്റെ ചുവട്. അകത്ത് ഒരു പുതിയ കുടുംബം. രക്തം കൊണ്ടല്ല. ശപഥം കൊണ്ടും ചൂട് കൊണ്ടും.
ഉറക്കം വന്നപ്പോൾ മോഹിനിയുടെ കൈ ദേവകിയുടെ മുലയിൽ ആയിരുന്നു. ലക്ഷ്മിയുടെ കൈ മോഹിനിയുടെ ലിംഗത്തിൽ. സുചിത്രയുടെ കൈ മൂന്ന് പേരുടെയും മേൽ. കട്ടിൽ ഒരു തോണി പോലെ. നാല് ശരീരം ഒരേ നദിയിൽ.
അന്നുമുതൽ മോഹിനി അവരുടെ രഹസ്യ വലയത്തിന്റെ ഭാഗമായി. അവൾ സാമൂതിരിയുടെയും രാജകുമാരന്റെയും സ്വകാര്യ ദിനചര്യകളെക്കുറിച്ചുള്ള വിലപ്പെട്ട വിവരങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. ഏത് മുറിയിൽ ഉറങ്ങും. ആരെ വിളിക്കും. എപ്പോൾ മദ്യം കുടിക്കും. എപ്പോൾ കാവൽ കുറയും. വാക്കുകൾ കുറച്ചു. പക്ഷേ ഓരോ വാക്കും തൂക്കമുള്ളത്.
നാല് സ്ത്രീകളുടെ ബന്ധം ആഴത്തിലായി. പങ്കിട്ട യാതന. പ്രതികാരത്തിന്റെ തീ. ഒളിഞ്ഞ മുറിയിലെ നിശബ്ദമായ അടുപ്പം. രാത്രി ചിലപ്പോൾ കൈ മുലയിൽ. ചിലപ്പോൾ തല തോളിൽ. ചിലപ്പോൾ വാക്ക് ഇല്ല. ശരീരം മാത്രം.
സാമൂതിരിയെയും മകനെയും ചുറ്റുന്ന വല മെല്ലെ, ദൃഢമായി ഇറുകി. പുറത്ത് അവർ റാണിയും സഹഭാര്യയും മകളും സമ്മാനവും. അകത്ത് അവർ നാല് പേർ. ഒരേ കട്ടിൽ. ഒരേ രഹസ്യം. ഒരേ കാത്തിരിപ്പ്.
