അവൾ അത്രക്ക് പോലും മുകളിലേക്ക് കയറില്ലായിരുന്നു പ്രത്യേകിച്ച് അനുവുണ്ടെങ്കിൽ…
അനു നല്ല ഉറക്കായിരുന്നു.. ഫോൺ അടിയുന്നത്കേട്ട് അവൾ ഉറക്കമുണർന്നു അന്നയുമായി സംസാരിച്ചു.. ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു..
അവളൊന്ന് ഫ്രഷായി താഴേക്ക് പോകുമ്പോഴേക്കും അന്ന അവളെ കാത്ത് മേശയുടെ അടുത്ത ഇരിക്കുന്നു
അനു : മനു വന്നില്ലേ…
അന്ന : ഇല്ല.. അവൻ റൂമിലാണെന്ന് തോന്നുന്നു….
അനു : ഞാൻ വിളിച്ചു വരാം…
അനു മനുവിന്റെ റൂമിൽ പോയി
അവനെയും വിളിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരുന്നു.. അപ്പോളേക്കും അനുവിന്റെ ക്ഷീണമൊക്കെ മാറിയിരുന്നു… അവർ മൂന്നുപേരും ഒരുമിച്ചിരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു..
അനു അവളുടെ മീറ്റിംഗിന്റെ കാര്യങ്ങൾ അന്നയോടു പറയുന്നുണ്ട്.. പക്ഷെ അന്ന അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന മനുവിനെയാണ് നോക്കുന്നത് മനു ഒന്നുംപറയ്യാതെ വേഗംതന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് അവിടെനിന്ന് എഴുനേറ്റ് പോയി, അനു ഇവർ തമ്മിൽ നേരത്തേയുണ്ടായ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല…
അവരെല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ച അവരവരുടെ റൂമിലേക്ക് മടങ്ങി… അന്നയ്ക് മനു അവളോട് സംസാരിക്കാത്തതിൽ വലിയ വിഷമമുണ്ടാക്കി, അവനോടു അങ്ങനെയൊന്നും പറയേണ്ടായിരുന്നെന്ന് അവൾക്കിപ്പോൾ തോന്നി….
പക്ഷെ അവൾ അവളുടെ പേടികൊണ്ടാണെന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെന്ന് വിചാരിച്ച് ആശ്വസിച്ചു… സമയം വേഗം കടന്നുപോയി.. മനു റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയതേയില്ല മനുവിന് കാണാഞ്ഞിട്ട് അന്നയ്ക്ക് ഒരു സമാധാനവും കിട്ടിയില്ല..
രാത്രിയിലെ ഭക്ഷണം ഒരുമിച്ചാണ് കഴിച്ചതെങ്കിലും മനു അന്നയോടു ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.. അവരെല്ലാവരും ഉറങ്ങാനായി പിരിഞ്ഞു….
മനുവിനെ അനു അവളുടെ റൂമിൽ കിടക്കാൻ ക്ഷണിച്ചെങ്കിലും തലവേദനയാണെന് കളവുപറഞ്ഞ് അവൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി.. അവനിന്ന് നല്ല മൂടില്ലായിരുന്നു… മനു ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴുമ്പോൾ അവന്റെ മൊബൈലിൽ ഒരു മെസേജ് വന്നു… അവനത് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ അന്നയുടേതാണ് മെസ്സേജ്..
അന്ന : എടാ.. സോറി… ഞാൻ ആ സമയത്ത് അനു എങ്ങാനും കണ്ടാലോ എന്ന് പേടിച്ചാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്..
മനു : മ് ……
അന്ന : എന്തേലും പറയ് മനൂ….
മനു : ആ ശരി ….
അന്ന : എന്നോടുള്ള ദേഷ്യം മാറിയില്ലേ ?
മനു : എനിക്കാരോടും ദേഷ്യമില്ല…..
അന്ന : എന്നിട്ടെന്തേ നീ എന്നോടൊന്നും മിണ്ടാത്തത്
?
മനു : ഒന്നുമില്ല…
അന്ന : നീയൊന്ന് താഴേക്ക് വാ.. എനിക്ക് നിന്നെയൊന്നു കാണണം…
മനു : എനിക്ക് ഉറക്കുവരുന്നു നാളെ കാണാം..
അന്ന : പറ്റില്ല… ഇപ്പോൾ വാ….
മനു : എനിക്ക് ഉറങ്ങണം…..
അന്ന : അനു ഉറങ്ങിക്കാണും നീ താഴേക്ക് വാ വേഗം പോകാം.. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് കയറിവരും…
മനു : വേണ്ട… ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാം…
മനു മനസില്ലാ മനസോടെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നു.. അവൻ അവിടെയൊക്കെ തിരഞ്ഞെങ്കിലും അന്നയെ കാണാൻ സാധിച്ചില്ല.. അവൻ അന്നയുടെ വാതിലിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു… അവനെയും കാത്ത് അന്ന അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്,
അന്ന :അന്ന വാടാ കയറിവാ….
മനു പരുങ്ങലോടെ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു…. അന്ന അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു അവന്റെ കൈ പിടിച്ച അകത്തേക്ക് കയറ്റി… കതകടച്ചു..
അന്ന അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു..
അന്ന : എന്താടാ പിണക്കം മാറിയില്ലേ..? സോറി പറഞ്ഞില്ലേ… ആ സമയത്ത് എന്നോട് പറ്റിപ്പോയി.. നീ മിണ്ടാതിരിക്കല്ലേ….
മനു ഒന്നിനും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല..
അന്ന : ശരി.. പ്രായശ്ചിത്തമായി എന്ത് ചെയ്യണം… നിന്നെ സുഖിപ്പിച്ചു തന്നാൽ മതിയോ
വാ നമുക്കിന്ന് ഇവിടെ കിടക്കാം…
അന്ന അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മനുവിന് സന്തോഷമായെങ്കിലും മനു അത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല..
മനു : ഇപ്പോൾ അനു ഉള്ളത് പ്രശ്നമല്ലേ ?
അന്ന : അവൾ ഉറങ്ങിയാൾ പിന്നെ ഒന്നുമറിയില്ല….
മനു അന്നയെ നോക്കി ചിരിച്ചു…
അന്ന : ഹാവൂ സമാധാനമായി… പിന്നെ ഇന്നലെ കിടന്നപോലെ രാവിലെവരെ കിടക്കരുത് അവൾ എഴുനേൽക്കുന്നതിനു മുന്നേ