പതിനഞ്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വേദന കൊണ്ട് എന്റെ നാവ് കുഴഞ്ഞുപോയി. എണ്ണം തെറ്റിയതും ട്രീസ നിർത്തി. “എണ്ണം തെറ്റിച്ചല്ലേ? എങ്കിൽ ആദ്യമേ തുടങ്ങാം. ഇനി ഇരുപത്തഞ്ചു തവണ എണ്ണണം,” അവൾ വീണ്ടും തുടങ്ങാൻ ആഞ്ഞു. ഓരോ ചവിട്ടിലും എന്റെ ഉണ്ടകൾ പൊട്ടിപ്പോകുന്ന വേദന ഞാൻ അനുഭവിച്ചു. ഇരുപത്തഞ്ചാമത്തെ കിക്ക് കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ തറയിൽ വീണുരുണ്ടു.
ട്രീസ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്റെ മുഖം തന്റെ കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടിപ്പിടിച്ചു. “ഇതൊരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. ഇനി അറിയാതെ പോലും നീ എന്റെ മുന്നിൽ രണ്ട് കാലിൽ നിവർന്നു നിൽക്കരുത്. എന്റെ മുന്നിൽ നീ വെറുമൊരു മൃഗമാണ്. ഒരു നായയെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞു നടക്കാൻ പഠിക്ക്,” അവൾ പറഞ്ഞു.
വേദന കൊണ്ട് പുളയുമ്പോഴും അവളുടെ ആ ആജ്ഞകൾക്ക് മുന്നിൽ ഞാൻ വിറച്ചു നിന്നു. തറയിൽ വീണു കിടക്കുന്ന എന്റെ മുഖത്തേക്ക് അവൾ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. ആ രാത്രിയിലെ വേദന എന്റെ ഉള്ളിലെ അടിമയെ പൂർണ്ണമായും അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ തളച്ചിട്ടു
പ്രഭാതത്തിന്റെ വെളിച്ചം മുറിയിലേക്ക് അടിച്ചുകയറിയപ്പോൾ ട്രീസ തന്റെ കട്ടിലിൽ നിന്നു പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. തറയിൽ അവളുടെ പാദങ്ങൾക്കരികിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടന്നിരുന്ന എന്നെ അവൾ തന്റെ കാൽവിരലുകൾ കൊണ്ട് തട്ടി വിളിച്ചു. “എഴുന്നേൽക്കടാ പവിത്രേ… സമയം വൈകി,” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പുതിയ ആജ്ഞാശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ എന്നെയും കൂട്ടി ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു നായയെപ്പോലെ ഞാൻ അവളുടെ പിന്നാലെ മുട്ടിലിഴഞ്ഞു. അവൾ ഷവറിന് താഴെ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ അവളുടെ കാൽക്കീഴിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന വെള്ളവും സോപ്പുപതയും എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെയാണ് ഒഴുകിപ്പോയത്.
അവൾ തന്റെ പാദങ്ങൾ എന്റെ പുറത്ത് അമർത്തിവെച്ച് കുളിച്ചു. “എന്റെ പാദങ്ങൾ വൃത്തിയാക്കടാ,” അവൾ ആജ്ഞാപിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ പാദങ്ങളിലെ ഓരോ വിരലുകളും നാവുകൊണ്ട് നക്കിത്തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി. ആ കുളി കഴിഞ്ഞ് അവൾ എന്നെ നോക്കി ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു.
“ഇന്ന് നീ എന്റെ കൂടെ ഓഫീസിൽ വരുന്നുണ്ട്. അവിടെ എനിക്ക് നിന്നെ ആവശ്യമുണ്ട്,” ട്രീസ പറഞ്ഞു. അവൾ ഇന്ന് ധരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഒരു മനോഹരമായ വയലറ്റ് സിൽക്ക് സാരിയായിരുന്നു. സാരി ഉടുക്കുമ്പോൾ ഓരോ മടക്കിലും എന്നെക്കൊണ്ട് സഹായിപ്പിച്ചു. അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ സാരി തിരുകുമ്പോൾ എന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സാരിയുടെ തലപ്പ് തോളിലൂടെ ഇട്ടപ്പോൾ അവൾ ഒരു തമ്പുരാട്ടിയെപ്പോലെ തിളങ്ങി. അവളുടെ തന്നെ ഒരു ടിഷർട്ടും ചുരിദാറിന്റെ പാന്റും എനിക്ക് നൽകി. ഒഫീസിൽ ഇടാൻ എനിക്ക് യൂണിഫോം ഉണ്ട് ഒരു നൈറ്റി —പവിത്ര എന്ന പെണ്ണടിമയുടെ വേഷം.
ഓഫീസിൽ ചെന്നാലുടൻ ഞാൻ വേഷം മാറണം. ഇതിനിടയിൽ എനിക്ക് മൂത്രം ഒഴിക്കാനായി 3 നേരം ആണ് ലോക്ക് തുറന്ന് തരുന്നത്.
ഓഫീസിലെത്തിയപ്പോൾ ട്രീസയുടെ പ്രൗഢി മറ്റൊന്നായിരുന്നു. അവളുടെ വലിയ ക്യാബിനുള്ളിൽ കടന്നതും അവൾ തന്റെ വലിയ റിവോൾവിംഗ് ചെയറിൽ ഇരുന്നു. “ഇങ്ങോട്ട് വാടാ,” അവൾ കൽപ്പിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ മേശയ്ക്കടിയിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു കയറി. അവൾ തന്റെ സാരി അല്പം ഉയർത്തി കാലുകൾ എന്റെ തോളിൽ വെച്ചു. “ഇന്ന് മുഴുവൻ നീ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ കിടക്കണം. എന്റെ പാദങ്ങൾക്ക് ഒരു റെസ്റ്റ് വേണം.”
ഓഫീസിൽ മീറ്റിംഗുകൾ നടക്കുമ്പോൾ അവൾ ഗൗരവത്തോടെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ മേശയ്ക്കടിയിൽ അവളുടെ പാദങ്ങൾ എന്റെ നെഞ്ചിലും മുഖത്തും അമർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
ആ സാരിയുടെ ഗന്ധവും അവളുടെ വിയർപ്പും കലർന്ന ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ, അവളുടെ കാലിനടിയിൽ ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ കിടക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നി. ഇടയ്ക്ക് അവൾ തന്റെ സാരിയുടെ തുമ്പുകൊണ്ട് എന്റെ മുഖം തുടച്ചു തന്നു—അതൊരു സ്നേഹമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് തന്റെ അടിമയെ ഒന്ന് കൂടി ഉണർത്താനുള്ള തന്ത്രമായിരുന്നു.
“നീ ഇവിടെ കിടന്നാൽ മതി പവിത്രേ… പുറംലോകം നിന്നെ കാണണ്ട. നീ എന്റെ കാലിനടിയിലെ വെറുമൊരു കളിപ്പാട്ടം മാത്രം,” അവൾ മന്ത്രിച്ചു. ആ വലിയ ഓഫീസിൽ, എല്ലാവരും ബഹുമാനിക്കുന്ന ട്രീസ മാഡത്തിന്റെ കാൽക്കീഴിൽ, ഒരു പെണ്ണടിമയായി ഞാൻ ഒളിഞ്ഞിരുന്നു.