മാളവികയുടെ രതി രാവുകൾ – 1 2അടിപൊളി  

മാളവിക പേടിയോടെ തലയുയർത്തി..

“അഛൻ രണ്ട് തവണയേ കണ്ടുള്ളൂ…

രണ്ട് തവണയും വേറെ വേറെ ആളെയാണ് അഛൻ കണ്ടത്… അത്… അത് വേണോ മാളൂ… ?”..

ഒട്ടും ദേഷ്യത്തോടെയല്ല ദിവാകരൻ ചോദിച്ചതെങ്കിലും കൂടം കൊണ്ട് തലക്കടിയേറ്റ പോലെ മാളവിക നടുങ്ങിപ്പോയി..

അഛനറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഒരാളുമറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് വിചാരിച്ചത് സ്വന്തം അഛൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു.. ഇതിൽ പരം ഒരപമാനം വേറെന്തുണ്ട്… ?. തലയുയർത്താൻ മാളവികക്കായില്ല..

“മോളുടെ വിഷമം അഛന് മനസിലാകും… ആ രമേശനൊന്ന് വന്നോട്ടെ… നല്ലൊരാലോചന വേഗം തന്നെ നമുക്ക് നടത്താം…”..

താൻ കഴപ്പ് സഹിക്കാതെ വീട്ടിലേക്ക് ആളെ വിളിച്ച് കയറ്റിയതറിഞ്ഞ് അഛൻ വേഗം തന്നെ കെട്ടിക്കാൻ നോക്കുകയാണ്..

“വേണ്ടഛാ… എനിക്ക് കല്യാണം വേണ്ട… “..

എല്ലാമറിഞ്ഞ അഛനോട് ഇത്ര കൊഞ്ചലോടെ തനിക്കിത് പറയാൻ എങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞു എന്ന് മാളവിക തന്നെ അന്തം വിട്ടു..

“ അതല്ല മോളേ… മോള് കല്യാണം കഴിക്കണം… ഇങ്ങിനെ കുറച്ച് സമയത്തിനൊക്കെ കിട്ടിയിട്ട് മോൾക്കെന്താവാനാ… ?”..

മാളവികയുടെ പൂറിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് മടിയില്ലാതെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ദിവാകരൻ ചോദിച്ചു.. അത് രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദ സംഭാഷണമായിട്ടാണ് മാളവികക്ക് തോന്നിയത്..എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടും തന്റഛൻ ഇങ്ങനെ കൂളായിരിക്കുന്നതിൽ മാളവികക്ക് അയാളെ ഓർത്ത് അഭിമാനം തോന്നി..അഛനായാൽ ഇങ്ങനെ വേണം..രണ്ടാളുകൾക്കൊപ്പം രണ്ട് തവണയായി സ്വന്തം മകളുടെ കള്ളവെടി കണ്ടിട്ടാണ് അഛനിരിക്കുന്നത്..എന്നിട്ടും തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുകയോ ചീത്ത പറയുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല..

“അഛൻ… ശരിക്ക്… കണ്ടോ… ?”..

പുരോഗമന ചിന്താഗതിക്കാരനായ തന്റച്ചനോട് അത് ചോദിക്കാൻ മാളവികക്ക് മടിയൊന്നുമുണ്ടായില്ല..

“കണ്ടോന്ന് ചോദിച്ചാ… വെളിച്ചം കുറവായിരുന്നു… “..

“എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആൾക്കാരെ അഛന് മനസിലായോ… ?”..

“ഇല്ല…അവര് ഇവിടത്ത് കാരല്ലേ

മാളൂ… ?”..

“ഉം… കുറച്ച് അടുത്തൊക്കെ ഉള്ളവരാ…”..

മാളവികയുടെ പാന്റിയുടെ ഉള്ളിൽ കടിപ്പൂർ പുളച്ച് തുടങ്ങിയിരുന്നു..

“മോൾക്ക്… നന്നായിട്ട്… സുഖിച്ചോ… ?”..

“ഉം… അഛൻ കണ്ടതല്ലേ… ?”..

“ഉം…തികയാത്ത പോലെ അഛന് തോന്നി…”..

“ തോന്നലല്ല… “..

“എന്നാ പിന്നെ വിളിക്കുമ്പം നല്ല ഉശിരുള്ള ചെക്കന്മാരെ വിളിച്ചൂടെ മാളൂ…?”..

ദിവാകരൻ മകളെ സ്നേഹപൂർവം ഉപദേശിച്ചു..

“മോൾക്ക് വേദനയെടുത്തിരുന്നോ… ?..

കരയുന്നത്പോലെ അഛന് തോന്നി…”..

“ അത്… കരഞ്ഞതല്ല അഛാ… സുഖിച്ചിട്ട്… ഒച്ചയുണ്ടാക്കിയതാ…”..

“ അവൻ മോളുടെ കാല് രണ്ടും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് നിലത്ത് നിന്നടിച്ചില്ലേ… അപ്പോ മോള് ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയപ്പോ

അഛൻ കരുതി മോള് കരഞ്ഞതാണെന്ന്…”..

“എന്റച്ചാ…അങ്ങനെ അടിച്ചാ എവിടെ എത്തുമെന്നറിയോ… ?.

സുഖം സഹിക്കവയ്യാതെ ഉറക്കെ കൂവിയതാ ഞാൻ…അല്ലാതെ കരഞ്ഞതൊന്നുമല്ല… “..

സംസാരിക്കുന്നത് സ്വന്തം അഛനോടായിട്ടും മാളവികയിട്ട പാന്റി നനയാൻ തുടങ്ങി..

“ഉം… ഏതായാലും രമേശനോട് വരാൻ പറയാം… അല്ലേ മാളൂ… നല്ല ആലോചനയാണെങ്കിൽ നമുക്കത് നടത്താം… “..

“വേണ്ടഛാ… അഛനെ ഒറ്റക്കാക്കി ഞാനിനി പോവില്ല…”..

“ഉം… എന്നാ ഇവിടെ വന്ന് നിൽക്കാൻ പറ്റിയ ആരെയെങ്കിലും കൊണ്ട് വരാൻ രമേശനോട് പറയാം… കല്യാണം കഴിഞ്ഞാലും മോളും മരുമോനും ഇവിടെത്തന്നെ നിന്നാ മതി… “..

“എന്നാലും ഇപ്പോ വേണ്ടഛാ… കുറച്ച് കഴിയട്ടെ… “..

ആ സംസാരം അവിടെ തീർന്നു.. ദിവാകരൻ പറമ്പിലേക്കും മാളു അടുക്കളയിലേക്കും പോയി.. കേട്ടതും പറഞ്ഞതുമൊന്നും വിശ്വസിക്കാനാവാതെ മാളവിക അടുക്കളയിൽ നിന്ന് കിതച്ചു..എന്തൊക്കെയാണ് അഛൻ ചോദിച്ചത്..എന്തൊക്കെയാണ് താൻ പറഞ്ഞത്..ഒരഛനും മകളും തമ്മിൽ സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയ വിഷയമാണോ അൽപം മുമ്പ് സംസാരിച്ചത്..?.

ഒരിക്കലുമല്ല..

എന്നിട്ടുമെന്തേ തനിക്കോ അഛനോ യാതൊരു മടിയോ ദേഷ്യമോ ഉണ്ടായില്ല..?.തനിക്കാണെങ്കിൽ അഛനോട് തുറന്ന് പറയുമ്പോ വെള്ളം പോവുമോന്ന് പോലും തോന്നി..ഏതായാലും അഛനെ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.. മകളുടെ കള്ളവെടി അദ്ദേഹം കൈകാര്യം ചെയ്ത രീതി എന്ത് കൂളായിട്ടാണ്.. ചീത്ത പറഞ്ഞില്ല., കുറ്റപ്പെടുത്തിയില്ല..തല്ലിയില്ല.. സുഖിച്ചോന്ന് ചോദിച്ചു..കുറച്ചുപദേശം തന്നു..