മകൻ: “അമ്മേ, ഇതാണ് ഇന്നത്തെ ഡ്രസ്സ്. ഒന്ന് ധരിച്ചു നോക്കൂ.”
അമ്മ ആ വസ്ത്രം കയ്യിലെടുത്തു. ലിലാക് നിറത്തിന്റെ ആ മൃദുത്വം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അമ്മയുടെ മുഖം വിരിഞ്ഞു.
അമ്മ: “മോനേ… ഈ നിറം എന്ത് ഭംഗിയാ! പക്ഷേ… ഇതിന്റെ പുറകുവശം ഇത്രയും താഴ്ന്നതാണോ? ഇത് കുറച്ച് അധികമല്ലേ മോനേ?”.
മകൻ: “അമ്മേ, അമ്മയുടെ ഈ പുതിയ ലുക്കിൽ ഈ ബാക്ക്ലെസ് സ്റ്റൈൽ ഭയങ്കര ക്ലാസ് ആയിരിക്കും. ഒന്ന് ധരിച്ചു നോക്കൂ, എന്നിട്ട് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം.”
അമ്മ ആ വസ്ത്രം ധരിച്ച് കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. നേർത്ത സാറ്റിൻ അമ്മയുടെ ശരീരവടിവുകളെ അതേപടി പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു. മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം ലിലാക് സാറ്റിനിൽ തട്ടി അമ്മയെ ഒരു മായിക രൂപമാക്കി മാറ്റി. ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അമ്മ മുറിയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ മകൻ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് കൈയടിച്ചു.
മകൻ: “അമ്മേ… ഇത് സൂപ്പർ ആണ്! ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, അമ്മയ്ക്ക് ഈ കളറും ഈ ഡിസൈനും അത്രയും മാച്ച് ആണെന്ന്. ആ ബാക്ക് ഡീറ്റെയിലിംഗ് അമ്മയുടെ തോളുകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി നൽകുന്നുണ്ട്. ഇതാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച ലുക്ക്!”
അമ്മ കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം പ്രതിരൂപം നോക്കി നിന്നു. താൻ ഇത്രയും സുന്ദരിയാണോ എന്ന് അമ്മ അപ്പോഴും അത്ഭുതപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മ: “സത്യം പറഞ്ഞാൽ മോനേ… നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ, ഈ വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നെ എന്നിലേക്ക് തന്നെ കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുന്നു. ശരിക്കും ഇത് സൂപ്പർ ഓസം ആയിട്ടുണ്ട്!”
മകൻ പതിയെ അമ്മയുടെ അരികിലെത്തി. അവൻ അമ്മയെ വളരെ മൃദുവായി ചേർത്തുപിടിച്ച് നെറ്റിയിൽ ഒരു ചുംബനം നൽകി. ആ സാറ്റിൻ വസ്ത്രത്തിന്റെ മൃദുത്വം അവരുടെ സ്നേഹത്തിന് കൂടുതൽ ആഴം നൽകി.
മകൻ: “അതാണ് എന്റെ അമ്മപ്പെണ്ണ്!”
അമ്മ മകന്റെ മുഖത്തേക്ക് കൗതുകത്തോടെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ചുറ്റുമുള്ള റെസ്റ്റോറന്റിലെ മെഴുകുതിരി വെട്ടത്തിൽ അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ആ പുഞ്ചിരി കൂടുതൽ മനോഹരമായി തോന്നി.
മകൻ: “നാളെ ഏഴാം ദിവസമാണ് അമ്മേ. നാളെ ഒരു ചെറിയ മാറ്റമുണ്ട്. നാളെ അമ്മ എന്റെ ഒരു ‘ഡേറ്റ്’ (Date) ആയിരിക്കണം. എന്റെ കൂടെ ഒരു സ്പെഷ്യൽ ലേഡിയായി വരാൻ അമ്മയ്ക്ക് സമ്മതമാണോ? നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് വിസെഗ്രാഡിലെ (Visegrád) മനോഹരമായ മലനിരകളിലേക്ക് പോകുന്നു. നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി കുറച്ചു സമയം ആ മലമുകളിൽ നമുക്ക് മാത്രമായി ചെലവഴിക്കാം.”
അമ്മ: (അമ്പരപ്പോടെ) “അതെന്താ മോനേ നീ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്? നമ്മൾ എപ്പോഴും ഒരുമിച്ചല്ലേ നടക്കുന്നത്… പിന്നെന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രത്യേക ഡേറ്റ് ഒക്കെ?”
മകൻ: “അതല്ല അമ്മേ, അതൊരു വേറെ ഫീൽ ആണ്. ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ എല്ലാ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും മറന്ന്, വെറുമൊരു കൂട്ടുകാരിയെപ്പോലെ എന്റെ കൂടെ വരണം. സിനിമയിലൊക്കെ കാണുന്ന പോലെ നമുക്ക് ആ പച്ചപ്പിലൂടെ നടക്കാം, ആസ്വദിക്കാം. ഒന്ന് സമ്മതിക്ക് അമ്മേ…”
അമ്മ: (ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചെങ്കിലും മകന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി) “ശരി മോനേ… നീ ഇത്രയും ആഗ്രഹത്തോടെ പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് എങ്ങനെ വേണ്ടെന്ന് വെക്കാൻ പറ്റും? നിന്റെ സന്തോഷം തന്നെയല്ലേ എന്റെയും സന്തോഷം. ഞാൻ വരാം.”
അമ്മ ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു പുതിയ കൗമാരത്തിന്റെ തിളക്കം ഒളിഞ്ഞിരുന്നു. മകന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ച് ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ കുറച്ചുനേരം കൂടി അവർ വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. ഡാന്യൂബ് നദിയിലെ ഓളങ്ങളിൽ നഗരത്തിലെ വിളക്കുകൾ പ്രതിഫലിക്കുന്നത് അവർ ആസ്വദിച്ചു. ആറാം ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഭാവങ്ങളെ അമ്മ പൂർണ്ണമായി സ്വീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഏഴാം ദിവസം രാവിലെ ബുഡാപെസ്റ്റിലെ ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ വെളിച്ചം വീണപ്പോൾ അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ പരിഭ്രമമുണ്ടായിരുന്നു. തലേദിവസം രാത്രി മകൻ നൽകിയ ആ ‘ഡേറ്റ്’ വാഗ്ദാനം ഒരു കൗമാരക്കാരിയുടെ കൗതുകത്തോടെയാണ് അമ്മ നെഞ്ചേറ്റിയത്. ജാലകത്തിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന പ്രഭാതകിരണങ്ങൾ മുറിയിലാകെ ഒരു സ്വർണ്ണത്തിളക്കം പടർത്തിയിരുന്നു. മകൻ നേരത്തെ തന്നെ ഉണർന്ന് ഇന്നത്തെ യാത്രയ്ക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു.