ഈ നിയന്ത്രണങ്ങൾക്കിടയിലും നഗരത്തിൽ ഇറങ്ങാൻ അനുവാദമുണ്ടായിരുന്ന ചുരുക്കം ചിലരിൽ ശുചീകരണ തൊഴിലാളികളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒന്നിടവിട്ട ദിവസങ്ങളിൽ ഊഴം നിശ്ചയിച്ചായിരുന്നു അവർ തങ്ങളുടെ ജോലി തുടർന്നു പോന്നത്.നഗരത്തിൽ നിന്ന് അധികം ദൂരെ അല്ലാത്ത എൻജിനീയറിംഗ് കോളേജിൽ പഠിച്ചിരുന്ന ആദർശ് എന്ന പതിനെട്ടുകാരൻ മുനിസിപ്പൽ പരിധിക്കുള്ളിലെ ഒരു വീട്ടിൽ പേയിംഗ് ഗസ്റ്റായി കഴിയുകയായിരുന്ന അവന് അവിടെനിന്ന് കൃത്യമായി ഭക്ഷണം ലഭിച്ചിരുന്നെങ്കിലും,പുറത്തുനിന്നുള്ള വിഭവങ്ങൾ കഴിച്ചു ശീലിച്ച അവന്റെ വയറിനും മനസ്സിനും അത് മതിയാകുമായിരുന്നില്ല. യാത്രാസൗകര്യങ്ങൾ തികച്ചും പരിമിതമായിരുന്നിട്ടും,ഏതെങ്കിലും കടകളിൽ നിന്ന് പാഴ്സൽ സംഘടിപ്പിക്കാനായി അവൻ പോലീസുകാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് ഇടയ്ക്കിടെ നഗരത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുമായിരുന്നു.
പതിവുപോലെ തന്റെ ജോലിയുടെ അവസാന ഘട്ടത്തിലായിരുന്നു മഞ്ജുള. ഇനി ചന്തയിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന നൂറു മീറ്ററോളം നീളമുള്ള ചെറിയൊരു ഇടവഴി മാത്രമാണ് ശുചീകരിക്കാൻ ബാക്കിയുള്ളത്. ലോക്ഡൗൺ ആയതിനാലും ആൾസഞ്ചാരം തീരെയില്ലാത്തതിനാലും അവിടെ റോഡിൽ ചപ്പു ചവറുകൾ വളരെ കുറവായിരുന്നു. മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽത്തന്നെ അവൾ ആ വഴിയുടെ മുക്കാൽ ഭാഗവും വൃത്തിയാക്കി അവസാന ഘട്ടത്തിലെത്തി.അപ്പോഴാണ് കാലിയായിക്കിടന്ന പാർക്കിംഗ് ഗ്രൗണ്ടിന്റെ ഒരു മൂലയിൽനിന്ന് തെരുവുനായ്ക്കളുടെ കുരയും, അതോടൊപ്പം വേറെന്തൊക്കെയോ ശബ്ദങ്ങളും കേട്ടത്. “ശ്യാമള വന്നിട്ടുണ്ടോ…” എന്ന് മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പാർക്കിംഗ് ഗ്രൗണ്ടിന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള കെട്ടിടത്തിന് അടുത്തേക്ക് നടന്നു.അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുന്തോറും കെട്ടിടത്തിന് പിന്നിൽനിന്ന് ആരോ മൂളി പാട്ടുപാടുന്നത് കേട്ടു. ഒരു ആൺകുട്ടിയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു അത്:
“നീയെൻ മുളംതണ്ടിൽ ചുംബിച്ചിരുന്നു പണ്ടേ…
മൗനസ്വരമായി ജന്മങ്ങളിൽ…”
“ആരാണ് ഈ കോഡ് പാട്ടൊക്കെ ഇത്രയും ആസ്വദിച്ച് പാടുന്നത്?” ….ഉടൻ തന്നെ താളം മാറി …”മൂത്രം ഒഴിക്കുന്നിടത്താണോ നായിന്റെ മക്കളെ നിന്റെ ഒകെ റൊമാൻസ് മനുഷ്യനിവിടെ ഒരു കുഴുമന്തി കട
പോലും ഇല്ല അപ്പോൾ അവന്റെ ഒകെ ….”
പട്ടികളെ തെറി പറഞ്ഞതാണ്,മഞ്ജുള ഉള്ളിൽ തികട്ടി വന്ന ചിരി പാടുപെട്ടതുക്കി, കൗതുകത്തോടെ മഞ്ജുള സെക്യൂരിറ്റി കെട്ടിടത്തിന്റെ പിന്നിലൂടെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി. അവിടെ പതിനെട്ടു വയസ്സോളം പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ ആൺകുട്ടി ആ വിജനമായ കെട്ടിടത്തിന്റെ മറവിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ചുറ്റിലും ആളുകളില്ലാത്ത ധൈര്യത്തിൽ, ആ പാട്ടിന്റെ ഈണവും മൂളിക്കൊണ്ട് ആസ്വദിച്ച് മൂത്രമൊഴിക്കുന്ന ആ പയ്യനെ കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം കൗതുകവും പിന്നെ അവന്റെ മുഴുത്ത കുണ്ണയുടെ വലിപ്പം കണ്ടതോടെ കൗതുകം അമ്പരപ്പായി,തന്നേക്കാൾ ഉയരം കുറഞ്ഞ്, തന്റെ തോളൊപ്പം മാത്രം പൊക്കമുള്ള ആ ആൺകുട്ടിയുടെ പെരും കുണ്ണയുടെ വലിപ്പം മഞ്ജുളയിൽ വലിയൊരു അമ്പരപ്പാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.അവന്റെ കടക്കോലിന് മരിച്ചു പോയ തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ഇരട്ടി നീളവും വണ്ണവും,അവന്റെ ആ മുഴുത്ത കുണ്ണയിലേക്ക് നോക്കി നിന്ന മഞ്ജുളയുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പടർന്നു. തരിശു കിടന്ന അവളുടെ കറുത്ത പെരുംപൂറിൽ നിന്ന് വിയർപ്പും കാമച്ചൂടും ഒന്നായി കുതിർന്നിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ അഴുക്കു പുരണ്ട വസ്ത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കിടന്ന് ആ മാംസളമായ കുണ്ടിയും വിതുമ്പുന്ന മുലകളും അറിയാതെ താളത്തിൽ ഉലഞ്ഞു. മരവിച്ചു പോയെന്ന് കരുതിയ പെൺശരീരത്തിന്റെ സകല ഞരമ്പുകളെയും ഉണർത്തിവിട്ട ആ കാഴ്ച
മഞ്ജുളയുടെ കണ്ണുകൾ അവിടുന്ന് മാറ്റാൻ കഴിയാത്തവിധം തറഞ്ഞുനിന്നു.പീരങ്കി പോലെയുണ്ട് ..അവന്റെ കയ്യിൽ പോലും ഒത്തുങ്ങത്ത കുണ്ണയും നീട്ടി പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ഒരു ഒലക്കേടെ അത്ര കാണും.. കൊച്ചു ചെക്കനാ എന്നൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.നല്ല മുട്ടൻ കുണ്ണയാ..മഞ്ജുളയുടെ തുടക്കിടയിൽ ഇന്നുവരെ തോന്നാത്ത ഒരു കിരുകിരുപ്പും,തുടിക്കലും അവൾക്കു അവന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ചുറ്റുപാടും ഒന്ന്
