കണ്ണോടിച്ചിട്ടു മഞ്ജുള സ്വന്തം തുടയുടെ ഇടയിൽ ചുരിദാറും കൂട്ടി പിടിച്ചു ഒന്ന് ഞെരിച്ചു ഭർത്താവു ഇഹലോകവാസം വെടിഞ്ഞു പോയ ശേഷം ഇന്നുവരെ ഒരു കുണ്ണ കണ്ടിട്ടില്ല.അവളുടെ അടഞ്ഞു കിടന്ന പൂറിലെ ചുളകളെല്ലാം അനിയന്ത്രിതമായ കാമച്ചൂടിൽ തരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പന്ത്രണ്ടു വർഷത്തെ വരൾച്ചയ്ക്ക് വിരാമമിട്ട് പൂറ് മെല്ലെ നനഞ്ഞു കുതിരുന്നതും, കൊഴുത്ത മദനജലം കൊഴുത്ത തുടകളിലൂടെ തുള്ളികളായി ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നതും മഞ്ജുള ഒരു അപാര സുഖത്തോടെ ആസ്വദിച്ചു. ഇ പരിസരത്തൊന്നും ആരുമില്ല അവനെ മറിച്ചിട്ടു ഒന്ന് കുണ്ണ പൂറ്റിൽ കയറ്റി പൊതിച്ചാലോ.. പക്ഷെ തന്റെ കൊച്ചുമോന്റെ പ്രായം പോലും തികയാത്ത ഒരു കൊച്ചു പയ്യനെ ഈ പ്രായത്തിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ വിളിച്ചു ചെയ്യിക്കും?എന്നാലും ഈ കൊച്ചു പ്രായത്തിൽ ഇത്രയും കൂറ്റൻ സാധനം എങ്ങനെ അവനു കിട്ടി.. ?…..അവളുടെ ചിന്തകൾ കാടുകയറി.
ആ ചിന്തകളുടെ ആഴങ്ങളിൽ മുഴുകി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് കാലിൽ പെട്ടെന്ന് വലിയൊരു കടിയേറ്റത്.ആ അസ്വസ്ഥതയിൽ മഞ്ജുള അറിയാതെ ഞെട്ടിപ്പൊങ്ങി ഉറക്കെ കാറി.ആ പെട്ടെന്നുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് ആദർശ് പരിഭ്രാന്തിയോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. റെസ്ലിങ് റിങ്ങിൽ ഒകെ കാണുന്ന വലിപ്പമുള്ള തടിച്ചു കറുത്ത കൊഴുത്തുരുണ്ട ഒരു അമ്മായി തന്റെ മുഴുത്ത കുണ്ണ നോക്കി വെള്ളമിറക്കുന്നു. അവൻ അമ്പരപ്പോടെ മഞ്ജുളയെ നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ “എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?” എന്ന ചോദ്യാഭാവമായിരുന്നു.തന്റെ ശ്രദ്ധ ആ നിമിഷത്തിലും അവന്റെ കുണ്ണയിലേക്കാണെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ മഞ്ജുള വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ തട്ടിത്തടഞ്ഞു.
“അത്… മോനെ നിന്റെ കുണ്ണ ..ഛെ ….അല്ല ഉറുമ്പ്… ഉറുമ്പിൻ കൂട്ടിലാണ് ഞാൻ കാലുവെച്ചത്…” മഞ്ജുള പരിഭ്രമത്തോടെ തപ്പിയുഴറി.അപ്പോഴാണ് താൻ നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ആദർശിന് പൂർണ്ണ ബോധോദയമുണ്ടായത്.
..കുണ്ണ സാർ വെളിയിലാണ് ..
“സോറി …ചേച്ചി ..”……………അവൻ അതീവ പരിഭ്രമത്തോടെയും നാണക്കേടോടെയും വേഗത്തിൽ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് കുണ്ണ കുടഞ്ഞു നിക്കറിനുള്ളിലാക്കി ….
“ആ നിക്കറിലൊന്നും ഒതുങ്ങുന്ന ഒന്നല്ല കേട്ടോ അത്…”
മഞ്ജുള എവിടെ നിന്നോ ലഭിച്ച അപ്രതീക്ഷിത ധൈര്യത്തിൽ, ഒരു ചെറിയ ശൃംഗാര ചിരിയോടെ പിന്നിൽ നിന്ന് അവനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. തന്നേക്കാൾ എത്രയോ ചെറിയ ഒരു പയ്യനോടാണ് താൻ സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന ബോധം ഉള്ളിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും, ആ പ്രായവ്യത്യാസത്തിന്റെ വശ്യതയും വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ കിടക്കുന്ന ആഗ്രഹങ്ങളും അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് പുതിയൊരു ജീവൻ നൽകി.അതുവരെ തോന്നിയ ഞെട്ടൽ മാറി, ആദർശിന്റെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് ജാള്യതയും നാണവും പടർന്നു.
“ചേച്ചി… അത്… അത് പിന്നെ…”
ഒരമ്മയുടെ വാത്സല്യവും ഒരു പക്വമതിയായ സ്ത്രീയുടെ ആഗ്രഹങ്ങളും ഒത്തുചേർന്ന കണ്ണുകളോടെ മഞ്ജുള അവന്റെ അമ്പരപ്പ് ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു…അവളുടെ ശ്വാസമെടുപ്പുകളിൽ മധ്യവയസ്സിന്റെ സാന്ദ്രതയും കൊഴുത്തുരുണ്ട ശരീരത്തിന്റെ ഉഷ്ണനിശ്വാസങ്ങളും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ചാരനിറത്തിലുള്ള ഓവർകോട്ടിനുള്ളിൽ അവളുടെ കൊഴുത്ത ചക്കമുലകൾ വികാരത്താൽ വേഗത്തിൽ ഉയർന്നുതാണു. ഒരു അമ്മയുടെ വാത്സല്യവും, അതിനു മുകളിൽ പടർന്ന അടക്കാനാവാത്ത പെണ്ണുടലിന്റെ ദാഹവും തമ്മിലുള്ള നേർത്ത അതിർ വരമ്പുകൾ ആ വാചകത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരുന്നു.
“എന്നാലും അതെന്നാ ഒലക്കയാടാ മോനേ…” മഞ്ജുള കൺകോണുകൾ കൊണ്ട് അവനെ വീണ്ടും അളന്നെടുത്തു.തന്റെ പരിഭ്രമം മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ നിലത്തുനോക്കി.
“എന്താ മോന്റെ പേര്? ഈ ലോക്‌ഡൗൺ സമയത്ത് ഇവിടെന്താ പരിപാടി?” മഞ്ജുള സ്വരം അല്പം മൃദുവാക്കി ചോദിച്ചു.
“ആദർശ് എന്നാണ്… ഞാൻ ഇവിടെ അടുത്തുള്ള എൻജിനീയറിംഗ് കോളേജിൽ പഠിക്കുന്നതാ ചേച്ചി. പേയിംഗ് ഗസ്റ്റായി നിൽക്കുന്ന വീട്ടിൽ ഫുഡ്
അത്ര പോരാ… അതു കൊണ്ട് വല്ലതും കിട്ടുമോ എന്ന് തപ്പി ഇറങ്ങിയതാ…”