അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ഫരിയും കരഞ്ഞു. ഞാനും ഗൽബിയും ഫരിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മ വെച്ചു. ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ഇനി നമ്മൾ എന്നും ഒന്നാണ്. ഒന്ന്. ഒരിക്കലും നമ്മൾ പിരിയില്ല. നമ്മൾ എന്നും ഇങ്ങനെ കിടക്കും. നമ്മൾ എന്നും കളിക്കും. എന്നും സുഖിക്കും. എന്നും സന്തോഷിക്കും. നിങ്ങൾ രണ്ടാളും എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മിമാർ ആകും. നമ്മൾ സന്തോഷത്തോടെ എന്നും ജീവിക്കും. ”
അത് കേട്ട് ഫരിയും ഗൽബിയും സന്തോഷത്തോടെ എന്റെ നെഞ്ചിലും കവിളിലും ഉമ്മ വെച്ചു.
ഞാൻ രണ്ടു പേരേയും എന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇത് കുറച്ചുകൂടെ നേരത്തെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ രണ്ടു പേരും ഇപ്പോൾ എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മിമാർ ആയേനെ. രണ്ടാളുടേയും ഒക്കത്ത് ഒരു കുഞ്ഞ് വയറ്റിൽ ഒരു കുഞ്ഞ്.’” അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ചിരിച്ചു.
ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഫരിയും ഗൽബിയും പരസ്പരം നോക്കി. അവരുടെ കണ്ണിൽ നാണം മിന്നിതെളിഞ്ഞു. ഇരുവരും ഒരുപോലെ ചിരിച്ചു.
“എന്നാൽ അതിന് ഇനി വൈക്കേണ്ട സാറേ. ആദ്യം എന്റെ മോൾക്ക് തന്നെ കൊടുത്തോ.. എന്നിട്ട് എനിക്ക് മതി. ”
ഫരി പറഞ്ഞു.
“വേണ്ട. വേണ്ട. ആദ്യം അമ്മിക്ക്. എന്നിട്ട് എനിക്ക്. അത് മതി. സാർ ആദ്യം സ്വന്തമാക്കിയത് അമ്മിയെ അല്ലേ..? അപ്പോൾ ആദ്യം അമ്മിക്ക്. പിന്നെ എനിക്ക്. പിന്നെ അമ്മിക്ക്, പിന്നെ എനിക്ക്, പിന്നെ അമ്മിക്ക്, പിന്നെ എനിക്ക്, അങ്ങനെ സാറിന്റെ ഒരുപാട് കുഞ്ഞുങ്ങൾ. ” ഗൽബി പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു. കൂടെ ഞങ്ങളും.
“സാറേ ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ…? ” ഗൽബി ചോദിച്ചു.
“മതി മതി ഇനി ചോദിക്കാനും പറയാനും അറിയാനും ഒരുപാട് സമയം നമുക്ക് ഇല്ലേ. ബാക്കിയൊക്കെ പിന്നെയാകാം. ” ഞാൻ ഗൽബിയോട് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ഞാൻ ഫരിയോട് ചോദിച്ചു.
“ഫരികുട്ടി സമയം എന്തായെടി..? സമയം ഒരുപാട് ആയോ..?”
ഫരി എന്റെ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കിയിട്ട് ചോദിച്ചു .
“ഇല്ല മണി ആറ് ആകുന്നെ ഉള്ളൂ.. എന്താ സാറിന് ഒന്ന് കൂടെ വേണം എന്നുണ്ടോ..? ”
“ഇനി ഒന്നല്ലല്ലോ ഇനി എന്നും രണ്ടല്ലേ. ? ഇനി കണിയും രണ്ട്. കളിയും രണ്ട്.” ഞാൻ രണ്ടു പേരുടേയും കുണ്ടിയിൽ പിടിച്ചു ഞെക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു.
അപ്പോൾ ഗൽബി പറഞ്ഞു.
“സാറേ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയില്ലേ..
ഇന്ന് ഓണം മാത്രമല്ല. ഇന്ന് ആതുവിന്റെ പിറന്നാൾ കൂടെ ആണ്. നമുക്ക് അത് ആഘോഷിക്കണം.”
“എങ്ങനെ ആഘോഷിക്കണം എന്ന്. ?” ഫരി ചോദിച്ചു.
“ആദ്യം. ആതുവിനെയും കൊണ്ട് അമ്പലത്തിൽ പോകണം. അവൾക്ക് വേണ്ടി എന്തെങ്കിലും പൂജ കഴിപ്പിക്കണം . പിന്നെ കേക്ക് വാങ്ങണം. ആതുവിനെ കൊണ്ട് കേക്ക് കട്ട് ചെയ്യിക്കണം. അങ്ങനെ ഉള്ളത്. ” ഗൽബി പറഞ്ഞു.
“അമ്പലത്തിൽ പോകാനോ ആര്..? അവൾ പോകില്ലേ..? പിന്നെ എന്തിനാ അവളേയും കൊണ്ട് പോകുന്നത്.?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“സാർ പോകണം. കൂടെ ഞാനും അമ്മിയും ഇന്ദു ചേച്ചിയും വരും. നമ്മൾ എല്ലാവരും പോകും.” ഗൽബി പറഞ്ഞു.
“അത് വേണോടി ഗൽബി കുട്ടി. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും പോയിട്ട് വന്നോളൂ. ഞാൻ ഇല്ല. ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ നിങ്ങളെ അവിടെ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കാം. അത് പോരെ..?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“കാറിൽ ഒന്നും പോകേണ്ട. ഇവിടെ നിന്ന് നടക്കാൻ ഉള്ള ദൂരമേ ഉള്ളൂ എന്നാ ആതു പറഞ്ഞത്. നമുക്ക് നടന്നു പോകാം.” ഗൽബി പറഞ്ഞു.
“ശരി പോകാം. പോരെ..?. അവർ ഇപ്പോൾതന്നെ എഴുനേറ്റു കാണും. രണ്ടാളും എഴുനേറ്റ് താഴേക്ക് ചെല്ലാൻ നോക്ക്. അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഇന്നലെത്തെ പോലെ ആകും. ആതു ഇങ്ങോട്ട് കയറി വരും. നമ്മൾ ഇങ്ങനെ കിടക്കുന്നത് അവൾ കാണും.” ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ട് ഗൽബിയും ഫരിയും കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റ് ബാത്റൂമിലേക്ക് പോകാൻ നോക്കിയപ്പോൾ.
“അമ്മീ ..” ഗൽബി വേദന കൊണ്ട് വിളിച്ചു..