അവളുടെ ആ അഡാറ് ഡബിൾ മീനിങ് ഡയലോഗ് കേട്ടതും വിഷ്ണു ഒരു നിമിഷം ശരിക്കും സ്റ്റക്കായിപ്പോയി! അവൻ്റെ ഉള്ളിലെ കാമദേവൻ ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി: “ഓഹോ… കൊള്ളാമല്ലോ, നല്ല കോമഡി! എന്തായാലും തൽക്കാലം നീയിങ്ങനെ നിൽക്കണ്ട. ഞാൻ പോയി നിനക്ക് ഇടാൻ വേറെയൊരു ടീഷർട്ടും ഷോർട്സും കൂടി എടുത്തു തരാം.”
“ശരി വിഷ്ണുവേട്ടാ…” രേഷ്മ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്. അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചെറുനാരങ്ങ മുഴുവൻ തീർന്നു. ഇനി ഞാൻ ചേട്ടന് കുടിക്കാൻ വേറെ എന്താ ഉണ്ടാക്കി തരേണ്ട്?”
“അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല രേഷ്മ, നീ അതിനെയോർത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വിഷ്ണു വീണ്ടും അനിയത്തിയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഇരിക്കുന്ന അലമാര ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.
പക്ഷേ രേഷ്മയ്ക്ക് വിഷ്ണുവിന് എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കണം എന്ന് നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അവൻ്റെ പുറകെ നടന്ന് സങ്കടത്തോടെയും വാശിയോടെയും ചോദിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു: “അയ്യോ ചേട്ടാ… എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കി തരണം എന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ട്. നിങ്ങൾ എന്നെ എത്രയധികം കരുതലോടെയാണ് നോക്കുന്നത്. പ്ലീസ്… പ്ലീസ്… ചേട്ടന് കുടിക്കാൻ എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് ഒന്ന് പറയൂ.”
അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അത് ചോദിച്ചപ്പോൾ വിഷ്ണുവിന് അത് നല്ലൊരു അവസരമായി തോന്നി. അവൻ അലമാരയിൽ നിന്നും പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു. എന്നിട്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന നോട്ടത്തോടെ പറഞ്ഞു: “ഈ ലോകത്തുള്ള എല്ലാ പാനീയങ്ങളും ഉണ്ടാക്കി തരാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ല രേഷ്മ… അതുകൊണ്ട് ആ ചിന്ത വിട്ടേക്ക്, അതത്ര വലിയ കാര്യമാക്കേണ്ട.”
വിഷ്ണുവിൻ്റെ ആ സംസാരം രേഷ്മയുടെ ഈഗോയെ അല്പം തൊട്ടുണർത്തി. അവൾ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവൾ നെഞ്ച് വിരിച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റുന്നതാണെങ്കിൽ ഞാൻ അത് തീർച്ചയായും ഉണ്ടാക്കി തരും, നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് അത് കുടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. അതെന്താണെന്ന് നിങ്ങൾ പറയു.”
അവൾ പൂർണ്ണമായും തൻ്റെ വലയിൽ വീണു എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ വിഷ്ണുവിൻ്റെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ആ വശ്യമായ കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്കും മാറിടത്തിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ട് വളരെ പതുക്കെ, ഇരട്ടയർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞു: “അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരാൾ മാത്രം വിചാരിച്ചാൽ ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒന്നല്ല രേഷ്മ… നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് വേണം അത് തയ്യാറാക്കാൻ. മാത്രമല്ല, അത് കുടിച്ചു തീർക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും കുടിക്കുന്നത് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ രണ്ട് രുചിയുള്ള പാനീയങ്ങൾ ആയിരിക്കും!”
വിഷ്ണു അത് പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും ഒരു നിശ്ശബ്ദത പടർന്നു. രേഷ്മ ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞുനിന്നു. അവൻ പറഞ്ഞ വരികളെക്കുറിച്ച് അവൾ ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി… ഒരാൾ മാത്രം വിചാരിച്ചാൽ നടക്കില്ല… രണ്ടുപേരും ഒന്നിച്ച് ചേർന്ന് വേണം ഉണ്ടാക്കാൻ… കുടിച്ചു തീരുമ്പോൾ രണ്ടുപേർക്കും രണ്ട് രുചികൾ…!!
പെട്ടെന്ന് അവളുടെ മനസ്സിൽ ആ കാമരഹസ്യം തെളിഞ്ഞു. വിഷ്ണു ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി! അത് കേവലം ഒരു സാധാരണ പാനീയത്തെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഒഴുകി ഇറങ്ങേണ്ട കാമത്തിൻ്റെ അമൃതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അവൻ പറഞ്ഞത്. പുരുഷൻ്റെ ഉന്മാദത്തിൽ നിന്നും പുറത്തുവരുന്ന ആ വെളുത്ത ലാവയും, ഒപ്പം സ്ത്രീ തൻ്റെ സുഖത്തിൻ്റെ പരകോടിയിൽ എത്തുമ്പോൾ അവളുടെ രതിമദനപ്പൂവിൽ നിന്നും അണപൊട്ടിയൊഴുകുന്ന ആ വശ്യമായ മദനജലവും ആയിരുന്നു ആ രണ്ട് പാനീയങ്ങൾ!
അത് മനസ്സിലായതും രേഷ്മയുടെ ശരീരം ഒന്നുകൂടി തരിതരിച്ചു. അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ നിന്നും ഒരു വല്ലാത്ത ചൂട് മുകളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. അവളുടെ കാമത്താമര ഇപ്പോൾ വിഷ്ണുവിൻ്റെ ആറ് ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള കരിംകുട്ടനെ സ്വീകരിക്കാൻ പാകത്തിൽ മദനജലം ചുരത്തി വഴുക്കലായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.