പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നപ്പോൾ അവസ്ഥ ആകെ മാറിയിരുന്നു. ശരീരത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ഭാരവും തളർച്ചയും അനുഭവപ്പെട്ടു.
എനിക്ക് നല്ല പനി പിടിച്ചിരുന്നു.
കണ്ണുതുറക്കാൻ പോലും ആവാത്ത വിധം തലവേദനയും ഉടലിൽ വിറയലും അനുഭവപ്പെട്ടു. അന്ന് കോളേജിൽ പോകാൻ ഒട്ടും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു. മുറിയിലെ വെളിച്ചം പോലും കണ്ണുകളെ വല്ലാതെ
അലോസരപ്പെടുത്തി. റീന മിസ്സിന്റെ കടും ചുവപ്പ് ടോപ്പും വിസ്മയയുടെ സ്കർട്ടും ഒക്കെ നേരിട്ട് കാണാൻ കൊതിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു അത്. പക്ഷേ, ശരീരത്തിന്റെ തളർച്ച എന്നെ കട്ടിലിൽ തന്നെ തളച്ചിട്ടു.
അജയ്യെയും വിസ്മയയെയും വിളിച്ച് താൻ വരുന്നില്ലെന്ന വിവരം അറിയിച്ചു. കോളേജിലെ ലഹരി നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം മിസ്സ് ചെയ്യുമെന്നോർത്തപ്പോൾ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വിഷമം തോന്നി. എങ്കിലും, ഈ പനി എന്നെ റൂമിനുള്ളിൽ അടച്ചിടാൻ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി വന്ന് നല്ല പനിയും തലവേദനയുമായി ഞാൻ കട്ടിലിൽ തളർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ശരീരം വല്ലാതെ ചൂടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. പനിയുടെ തളർച്ചയിൽ കണ്ണടച്ച് കിടക്കുമ്പോഴാണ് തലയ്ക്കൽ
ഇരുന്ന ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ പേര് കണ്ട് ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി… ‘റീന മിസ്സ്’.
തലേദിവസം രാത്രിയിലെ വാട്സാപ്പ് ചാറ്റിംഗിന് ശേഷം മിസ്സിനെ കാണാൻ കൊതിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഇത്. പക്ഷേ പനി എല്ലാം തകിടം മറിച്ചു. ഞാൻ പതുക്കെ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.
“ഹലോ… മിസ്സേ…” എന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ അടഞ്ഞുപോയിരുന്നു.
“ഹലോ ഷാജൂ… എന്താടാ നിനക്ക് എന്തു പറ്റി? ഇന്ന് കോളേജിൽ വന്നില്ലല്ലോ? ഞാൻ അവിടെ എല്ലാടത്തും നോക്കി… അജയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ പറയുന്നതാ നിനക്ക് പനിയാണെന്ന്,” മിസ്സിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉത്കണ്ഠയും ഒപ്പം ഒരു പ്രത്യേക താളവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“അതെ മിസ്സേ… നല്ല പനിയാണ്. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി ഇപ്പോൾ വന്നു കിടന്നതേയുള്ളൂ. തല ഉയർത്താൻ
പോലും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയാ.”
“അയ്യോ… അത് മോശമായല്ലോ. ഇന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് വേണ്ടി ഒരു പ്രത്യേക സാരിയാണ് ഉടുത്തു വന്നത്… നീ കാണണമെന്ന് ഞാൻ വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. നീയില്ലാത്ത കോളേജിൽ എനിക്കും ഇപ്പോൾ ഒരൊറ്റപ്പെടൽ പോലെ തോന്നുന്നുണ്ട്,” മിസ്സിന്റെ തുറന്നുള്ള സംസാരം പനിയുടെ ചൂടിലും എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കി.
ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു, “എന്ത് സാരിയാ മിസ്സേ? ഇന്നലെ നമ്മൾ പറഞ്ഞ ഒരു വഷളൻ മൂഡ് ഒക്കെ ഇന്ന് സാരിയിൽ ഉണ്ടോ?”
മിസ്സ് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. നീ വന്നിരുന്നു എങ്കില് കാണാമായിരുന്നു.എന്നാലും ഇപ്പോൾ ഒന്നു പറയാം… ഇന്ന് സാരി നല്ല നേർത്തതാണ്. പിന്നെ… ഷഡിയും ബ്രായുമില്ലാതെയാണ് ഞാൻ ഇന്ന് വന്നതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ നീ എന്ത്
പറയും?”
അത് കേട്ടതും എന്റെ പനിയും തലവേദനയും എല്ലാം മറന്നു. എന്റെ കുണ്ണ മുണ്ടിനുള്ളിൽ പതുക്കെ തലയുയർത്താൻ തുടങ്ങി. റീന മിസ്സിന്റെ രൂപം എന്റെ കണ്ണുമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
പനിയുടെ ചൂടിലും റീന മിസ്സിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെയുള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ ഞാൻ ഫോണിലൂടെ ഒന്നുകൂടി തിരക്കി.
ഞാൻ: “സത്യമാണോ മിസ്സേ? മിസ്സ് ശരിക്കും ഇന്ന് അടിവസ്ത്രങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതെയാണോ കോളേജിൽ വന്നത്? എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.”
ഫോണിന്റെ അപ്പുറത്ത് മിസ്സ് പതുക്കെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു.
റീന മിസ്സ്: “അതെടാ ഷാജൂ… നീ വിശ്വസിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും അതാണ് സത്യം. ബ്ലൗസ് ഉണ്ടല്ലോ, ഇനി എന്തിനാ വെറുതെ ബ്രാ കൂടി ഇട്ട് വിയർക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ കരുതി. പിന്നെ ഷഡി ഇട്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് ആര് അറിയാനാണ്? ഈ നേർത്ത സാരിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ഫ്രീഡം തോന്നുന്നുണ്ട്.”
ഞാൻ: (ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച്) “മിസ്സേ… ആ രൂപത്തിൽ മിസ്സിനെ കാണാൻ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്ത കൊതിയാകുന്നു. പനി വന്ന നിമിഷത്തെ ഞാൻ ശപിക്കുകയാ. മിസ്സ് എന്തിനാ മിസ്സേ ഇന്ന് ഇങ്ങനെ ഒരു റിസ്ക് എടുത്തത്? പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ വരാൻ എന്താ കാരണം?”
മിസ്സ് അല്പം നേരം മിണ്ടാതിരുന്നു. പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.