ഓഫീസിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഓരോ ജീവനക്കാരന്റെയും മുഖം കാണുമ്പോഴും രാജീവന് തോന്നി—തന്റെ രഹസ്യം എല്ലാവർക്കും അറിയാമോ എന്ന്.
പക്ഷേ രഹസ്യങ്ങൾ അധികകാലം മറഞ്ഞുനിൽക്കാറില്ല.
അതേസമയം തന്നെ കമ്പനി കാര്യങ്ങൾ നേരിട്ട് ശ്രദ്ധിക്കാൻ ഉടമയുടെ മകൻ ദുബായിലേക്ക് എത്തി.
സൽമാൻ.
വെറും ഇരുപത്തിയേഴ് വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ള ഒരു യുവാവ്.
നാട്ടിൽ അഴിഞ്ഞാടിയും വഴക്കുകളിലും അലമ്പുകളിലും സമയം കളഞ്ഞിരുന്ന സൽമാനെ ഒന്ന് ഉത്തരവാദിത്വമുള്ളവനാക്കണമെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയായിരുന്നു പിതാവ് അവനെ ദുബായിലേക്ക് അയച്ചത്.
“കമ്പനി ഒന്ന് നോക്ക്… ജീവിതം എന്താണെന്ന് പഠിക്ക്…”
എന്നായിരുന്നു പിതാവിന്റെ വാക്കുകൾ.
എന്നാൽ സൽമാനെ കണ്ട ആദ്യ നിമിഷം തന്നെ രാജീവന് അവനിൽ നിന്ന് ഒരു അസ്വസ്ഥത അനുഭവപ്പെട്ടു.
അവന്റെ മുഖത്ത് പ്രായത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ആത്മവിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു.
ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ ആ ചിരിയുടെ പിന്നിൽ എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ എളുപ്പമായിരുന്നില്ല.
അധികം വൈകാതെ സൽമാൻ കമ്പനിയുടെ അക്കൗണ്ടുകൾ പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പഴയ ഇടപാടുകൾ.
ബാങ്ക് രേഖകൾ.
ഫണ്ടുകളുടെ മാറ്റങ്ങൾ.
അക്കൗണ്ടിലെ ചെറിയ പൊരുത്തക്കേടുകൾ.
ഒന്നൊന്നായി പരിശോധിച്ചപ്പോൾ രാജീവന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവസാനം സൽമാന്റെ മുന്നിൽ എല്ലാ
തെളിവുകളും എത്തി.
ഒരു ദിവസം രാജീവനെ തന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് വിളിച്ചു.
മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ രാജീവന്റെ കാലുകൾക്ക് പോലും ശക്തിയില്ലായിരുന്നു.
സൽമാൻ തന്റെ കസേരയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. മുന്നിൽ അക്കൗണ്ട് രേഖകൾ.
അവൻ പതുക്കെ ഒരു ഫയൽ തുറന്നു.
പിന്നെ രാജീവനെ നോക്കി.
“ഇത് എന്താണ്, രാജീവേട്ടാ?”
ആ ഒരു ചോദ്യം രാജീവന്റെ ജീവിതം തകർന്നുവീഴുന്ന ശബ്ദം പോലെയായിരുന്നു.
അവിടെ നിഷേധിക്കാൻ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു.
തെളിവുകൾ എല്ലാം സൽമാന്റെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നു.
ദുബായിലെ നിയമങ്ങൾ കർശനമായിരുന്നു. കമ്പനിയുടെ പണം ദുരുപയോഗം ചെയ്തതോടെ കാര്യങ്ങൾ നിയമനടപടികളിലേക്ക് നീങ്ങി. രാജീവന്റെ പാസ്പോർട്ട് കമ്പനി കൈവശപ്പെടുത്തി.
രാജീവന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഇനി ഏതെങ്കിലും ദിവസം പോലീസ് വന്ന് തന്നെ കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് കരുതി ജീവിക്കുന്ന അവസ്ഥ.
അപ്പോഴാണ് രാജീവൻ മീനാക്ഷിയോട് എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞത്.
ആ രാത്രി അവൾ ഏറെ നേരം ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.
ഭർത്താവിനെ നോക്കി ഇരുന്നു.
പിന്നെ അവന്റെ കൈകളിൽ സ്വന്തം കൈകൾ ചേർത്തു.
“എന്തെങ്കിലും വഴി ഉണ്ടാകും…”
അത്ര മാത്രമാണ് അവൾ പറഞ്ഞത്.
പക്ഷേ ആ വാക്കുകൾക്കുള്ളിൽ എത്ര ഭയമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് രാജീവന് അറിയാമായിരുന്നു.
അവസാനം ഇരുവരും ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി.
സൽമാനെ നേരിൽ കാണണം.
അവനോട് അപേക്ഷിക്കണം.
കമ്പനി കേസ് പിൻവലിക്കുകയോ, നഷ്ടം തിരിച്ചടക്കാൻ സമയം നൽകുകയോ ചെയ്താൽ മതി.
ഒരു സന്ധ്യാസമയത്ത് അവർ സൽമാന്റെ ഫ്ലാറ്റിലെത്തി.
വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ സൽമാന്റെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം പതിച്ചത് രാജീവനിലായിരുന്നു.
പക്ഷേ…
അടുത്ത നിമിഷം ആ കണ്ണുകൾ മീനാക്ഷിയിലേക്ക് മാറി.
അവൻ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ അവളെ നോക്കി നിന്നു.
സൽമാൻ മുൻപ് മീനാക്ഷിയെ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇങ്ങനെ അടുത്തുനിന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചത് ആദ്യമായിരുന്നു.
മുപ്പത്തിമൂന്ന് വയസ്സായിരുന്നെങ്കിലും മീനാക്ഷിയുടെ മുഖത്ത് കാലത്തിന്റെ ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭർത്താവിന്റെ ജീവിതം രക്ഷിക്കണമെന്ന ആശങ്കയിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നനവ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഭയവും നിസ്സഹായതയും ചേർന്ന ആ മുഖഭാവം സൽമാന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി.
അവൾ തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
ആ നിമിഷം സൽമാന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയത് സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ലളിതമായ ചിന്ത മാത്രമായിരുന്നില്ല.
“ഇത്ര വർഷമായി വിവാഹിതയായ സ്ത്രീ… ഇത്രയേറെ സ്നേഹത്തോടെ ഭർത്താവിനൊപ്പം നിൽക്കുന്നു…”
എന്നൊരു കൗതുകം അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണർന്നു.
മീനാക്ഷി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ സൽമാൻ അവളുടെ ശബ്ദം പോലും ശ്രദ്ധിച്ചു.