രേവതി അവൾക്കും പ്രത്യേക പരിഗണന കൊടുക്കും. “മോളേ ശ്രേയേ, ദോശ ചുടട്ടെ? നിന്റെ ചേട്ടൻ വന്നിട്ട് പോയിട്ടേ ഉള്ളൂ.”
ശ്രേയയുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോൾ വിടരും. “ചേട്ടൻ വന്നിരുന്നോ? എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.” പിന്നെ അഞ്ജനയെ നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരി.
അഞ്ജനയുടെ മുറിയിൽ രണ്ടുപേരും കൂടുമ്പോൾ ചിരിയും രഹസ്യം പറച്ചിലുമാണ്. വിപിൻ അയച്ച മെസേജുകൾ, അവന്റെ കഫേയിൽ പുതിയതായി വന്ന കേക്ക്, അടുത്ത ഞായറാഴ്ചത്തെ പ്ലാൻ. ശ്രേയയാണ് അവരുടെ സൂത്രധാരൻ, പോസ്റ്റ്മാൻ, കൂട്ടാളി.
അദ്ധ്യായം മൂന്ന് 3
ഒരു സായാഹ്നം
അന്ന് മഴ പെയ്തു തോർന്ന ഒരു സായാഹ്നം. മുറ്റത്ത് മുല്ലപ്പൂക്കൾ കൂട്ടമായി പൊഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. രാജേഷ് നേരത്തെ എത്തി. ഉമ്മറത്ത് ചാരുകസേരയിൽ ഇരുന്ന് പത്രം വായിക്കുന്നു. രേവതി തുളസിത്തറയിൽ വിളക്ക് വെക്കുന്നു.
അപ്പോഴാണ് ഗേറ്റ് തുറന്ന് വിപിൻ കയറി വന്നത്. കയ്യിൽ ഒരു പൊതി. “ആന്റി, ഇത് പുതിയ ട്രയൽ. കോഫി ഫ്ലേവർ കുക്കീസ്. അഭിപ്രായം പറയണം.”
രേവതി സന്തോഷത്തോടെ അത് വാങ്ങി. അഞ്ജന മുകളിൽ നിന്ന് എത്തിനോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.
പെട്ടെന്ന് രാജേഷ് പത്രം മടക്കി വെച്ച് എഴുന്നേറ്റു. “ആരാ ഇത്?” അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ അപരിചിതത്വം.
മുറ്റത്ത് ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദത. മുല്ലപ്പൂക്കൾ പോലും അനങ്ങിയില്ല. രേവതി വിപിനെ നോക്കി, വിപിൻ അഞ്ജനയെ നോക്കി. അഞ്ജനയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അച്ഛൻ കേൾക്കുമോ എന്ന് അവൾ ഭയപ്പെട്ടു.
രേവതിയാണ് ആ നിശബ്ദത പൊട്ടിച്ചത്. അവളുടെ ചിരിയിൽ പതർച്ചയില്ല. “ദേ രാജേഷേട്ടാ, ഇതാണ് വിപിൻ. നമ്മുടെ അഞ്ജൂട്ടീടെ സീനിയർ. ഇപ്പൊ വലിയ ബിസിനസുകാരനാ. കഫേയൊക്കെയുണ്ട്.” അവൾ വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു നിർത്തി. “മോനെ, ഇത് അഞ്ജനയുടെ അച്ഛൻ.”
രാജേഷ് വിപിനെ അടിമുടി നോക്കി. 6 അടി ഉയരം, ഉറച്ച ശരീരം, മാന്യമായ വേഷം. അയാളുടെ സ്ഥിരം ചിരിക്കുന്ന കണ്ണുകൾ ഒന്നു സൂക്ഷ്മമായി. പിന്നെ കൈ നീട്ടി.
“ഓ, കഫേ ബിസിനസ്സ്… നല്ലത്. കയറിയിരിക്കൂ.”
വീടിന്റെ ചുവരുകൾ അന്ന് ശ്വാസം പിടിച്ചു. കാരണം ആദ്യമായി രാജേഷിന്റെ കണ്ണിലെ ചിരി അവിടെ എത്തിയില്ല. പകരം ഒരു ചോദ്യചിഹ്നം അവിടെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.
മുല്ലപ്പൂ മണക്കുന്ന ആ വീട്ടിൽ, പുതിയൊരു കഥയുടെ ആദ്യ പേജ് മറിഞ്ഞു വീണു.