പതിയെ പ്രതാപൻ അർച്ചനയോട് ഫ്ലർട്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
“അർച്ചനയ്ക്ക് കൊച്ചിയിലെ വെയിൽ ഒട്ടും ചേരുന്നില്ല, ആ മുഖത്തെ ആ വാട്ടം മാറ്റാൻ ഞാൻ ഒരു ലഞ്ച് സ്പോൺസർ ചെയ്യട്ടെ?” അയാൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
ആദ്യമൊക്കെ അവൾ ചിരിച്ചു തള്ളി. പക്ഷേ അയാളുടെ നോട്ടവും, അനാവശ്യമായി അവളുടെ കസേരയ്ക്ക് അരികിൽ വന്നു നിൽക്കുന്ന രീതിയും അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. രാത്രി വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അവൾ കിഷോറിനോട് പറഞ്ഞു:
“കിച്ചുവേട്ടാ, ആ പ്രതാപൻ സാർ ഇന്ന് എന്നെ നോക്കി കണ്ണ് അടിച്ചു. എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു വിഷമം തോന്നുന്നു. നമുക്ക് ഈ ജോലി വേണോ?”
കിഷോർ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവന്റെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം വരേണ്ടതായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ നിമിഷം അവന്റെ മനസ്സിന്റെ ഏതോ കോണിൽ പണ്ട് എപ്പോഴോ വായിച്ച ചില കഥകളിലെ ചിത്രങ്ങൾ മിന്നിമറഞ്ഞു. തന്റെ സുന്ദരിയായ ഭാര്യയെ മറ്റൊരു ശക്തനായ പുരുഷൻ മോഹിക്കുന്നു എന്ന സത്യം അവനിൽ ഒരു വിചിത്രമായ ആവേശം പടർത്തി.
“ഹ്മ്മ്… അയാൾ അത്രയും വലിയ ആളല്ലേ. നീ പേടിക്കണ്ട അച്ചു. അയാൾ എന്തൊക്കെയാ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് നീ എന്നോട് കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ മതി. നമ്മൾ ഉടനെ ജോലി കളയുന്നത് ബുദ്ധിയല്ല,” കിഷോർ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ പ്രതാപൻ നൽകുന്ന ഓരോ ചോക്ലേറ്റും, അയാൾ അവൾക്കയക്കുന്ന ഡബിൾ മീനിംഗ് മെസ്സേജുകളും അർച്ചന കിഷോറിനെ കാണിച്ചു. കിഷോർ അത് ദേഷ്യത്തോടെ തള്ളിക്കളയുന്നതിന് പകരം, അതിലൂടെ ഒരു രഹസ്യ ലഹരി കണ്ടെത്താൻ തുടങ്ങി.
“അയാൾ നിന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചപ്പോൾ നിനക്ക് എന്ത് തോന്നി അച്ചു? നീ എതിർത്തോ അതോ നാണിച്ചു നിന്നോ?” കിഷോറിന്റെ ഈ ചോദ്യങ്ങൾ അർച്ചനയെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
അവൾ കരുതിയത് കിഷോർ അവളെ സംരക്ഷിക്കുമെന്നാണ്. പക്ഷേ കിഷോർ അവളെ ആ ചതിക്കുഴിയിലേക്ക് പതുക്കെ തള്ളിവിടുകയായിരുന്നു. പ്രതാപൻ അർച്ചനയ്ക്ക് എക്സ്ട്രാ വർക്ക് നൽകി രാത്രി ലേറ്റ് ആക്കി. കിഷോർ അത് അറിഞ്ഞിട്ടും അവളെ പിക് ചെയ്യാൻ വരാതെ, അവൾ പ്രതാപന്റെ കാറിൽ തിരികെ വരുന്നത് ദൂരെ മാറി നിന്ന് ആസ്വദിച്ചു.
അർച്ചനയുടെ ആ പഴയ നിഷ്കളങ്കത കൊച്ചിയിലെ ആ രാത്രികളിൽ പതുക്കെ മായാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ഈ നിശബ്ദ സമ്മതം അവളെയും പുതിയൊരു ചിന്തയിലേക്ക് നയിച്ചു. പ്രതാപന്റെ ആഢംബരവും അയാളുടെ പക്വതയാർന്ന സ്പർശനവും അവൾക്ക് ഒരു തെറ്റായ സുഖം നൽകിത്തുടങ്ങി.
ഒരു രാത്രി കിഷോർ വീട്ടിൽ കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ അർച്ചന വൈകിയാണ് എത്തിയത്. അവളുടെ മുടി അല്പം അഴിഞ്ഞിരുന്നു, സാരിയുടെ പല്ല് ഒതുക്കി വെച്ചിരുന്ന പിൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
“ഇന്ന് വല്ലാതെ വൈകിയല്ലോ അച്ചു?” കിഷോർ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. അവന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു—പേടി കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് താൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ ചതി സംഭവിച്ചു എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ.
അർച്ചന ഒന്നും മിണ്ടാതെ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ നഗര വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ പഴയ പ്രതീക്ഷയുടെ തീനാളങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, പകരം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു തരം ശൂന്യതയായിരുന്നു.
ചതുരംഗപ്പലകയിലെ കരുക്കൾ നീക്കിയ കിഷോർ, താൻ ഒരു ഇരയാണോ അതോ വേട്ടക്കാരനാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം ആ ഇരുട്ടിൽ തനിച്ചായി.