പൂജ : കണ്ണാ…. ഞാൻ പോവാ.
അതും പറഞ്ഞു എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ തന്ന ചേച്ചി എണീറ്റപ്പോളാണ് അമ്മയുടെ കിടപ്പ് കണ്ടത്.
പൂജ : മ്മ്…
ഒരു മൂളലോടെ അവളെന്നെ അത് കാണിച്ചു. ഞാൻ മിണ്ടരുത് എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അവളങ്ങനെ പോയി. ഞാൻ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് അമ്മേനെ നോക്കുമ്പോൾ ആ സാരി താത്തി ഇട്ടിരുന്നു.
ഞാൻ : അമ്മ ഉറങ്ങിയോ.
ഒരു അനക്കവും ഇല്ലായിരുന്നു.
ഞാൻ : അമ്മേ… അമ്മേ…
അമ്മയെ കുലുക്കി വിളിച്ചു.
സാവിത്രി : എന്താ കണ്ണാ.
ഉറക്കത്തിൽ എന്നപോലെ അമ്മ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ : പരുപാടി തീർന്നില്ലേൽ തുടങ്ങിക്കോട്ടൊ. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നോളാം.
സാവിത്രി : എന്ത് പരുപാടി.
കണ്ണുരുട്ടിക്കൊണ്ടാണ് അമ്മയത് പറഞ്ഞത്.
ഞാൻ : എങ്കിൽ വേണ്ട. എന്നാ കേറി കിടക്ക് അമ്മേ.
സാവിത്രി : വേണ്ട… ഇവിടെ കിടന്നോളാം.
ഞാൻ : അതെന്താ…
സാവിത്രി : നീയേ ഞാൻ വിചാരിച്ചേക്കാളും വലിയ ചെക്കാനായി. ഒരുമിച്ചു കിടന്നാൽ ശരിയാവില്ല.
ഞാൻ : ഹാ…. ഞാൻ ഇപ്പോഴും അമ്മേടെ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ അല്ലെ. ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല.
സാവിത്രി : ആ… അത് പണ്ട്. ഇപ്പൊ… നീ കള്ള കണ്ണനാ.
ഞാൻ : ഹാ… വന്ന് കിടക്കു അമ്മേ.
സാവിത്രി : വലിയ ചെക്കന്മാരുടെ കൂടെ അമ്മ കിടന്നാൽ ശരിയാവില്ല.
ഞാൻ : ചെക്കന്മാരോ. ഞാൻ അല്ലെ.
സാവിത്രി : അത് തന്നെയാ പറഞ്ഞെ.
ഞാൻ : ഞാൻ ഇപ്പോഴും അമ്മേടെ കുഞ്ഞി കണ്ണനാ…. വന്നു കിടക്ക് അമ്മേ…. നിലത്തു കിടന്നാൽ നല്ല തണുപ്പ് വരും.
സാവിത്രി : സാരമില്ല.
ഞാൻ : ഹാ…. അമ്മേ…. ഞാൻ അമ്മേടെ ആ പഴയ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ തന്നെയാ. എപ്പോഴും അമ്മേടെ പിന്നാലെ സാരി തുമ്പിൽ പിടിച്ചു നടക്കുന്ന ചെക്കൻ.
സാവിത്രി : ആഹാ….
അമ്മ പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ : അതെ.
സാവിത്രി : എന്നാ ഞാൻ നോക്കട്ടെ.
ഞാൻ : എന്ത്.
സാവിത്രി : അമ്മേടെ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ ആണോന്ന്.
ഞാൻ : അതെ.
സാവിത്രി : അത് ഞാൻ നോക്കിട്ട് പിന്നെ പറയാം. ആദ്യം മോൻ കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്.
ഞാൻ : ആഹാ… ഇനി നോക്കികൊ. ഞാൻ ആ പഴയ അമ്മ കുട്ടിയാവും.
സാവിത്രി : ആ… നോക്കാം… അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ അമ്മ മോന്റെ കൂടെ കിടക്കാം.
ഞാൻ : എങ്കിൽ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു. പിന്നെ ഇടക്ക് ഞാൻ വലിയ കുട്ടിയാണെന്ന് ഓർമിപ്പിക്കരുത്.
സാവിത്രി : ഇല്ല….
ഞാൻ : മ്മ്… ശരി. ഇനി അങ്ങനെ അമ്മേടെ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ ആയിട്ട് എന്നോട് വലിയ ചെക്കനാണ് എന്ന് പറയരുത്.
സാവിത്രി : ഇല്ല….. ഉറപ്പ്.
ഞാൻ അങ്ങനെ രണ്ടും കല്പിച്ച് കിടന്നു. നാളെ മുതൽ ഞാൻ അമ്മേടെ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ ആവും. ആ കൊഞ്ചലും കളിയും ചിരിയും എല്ലാം തിരിച്ചു കൊണ്ടു വരും. നാളെ വീട്ടിലെ മറ്റുള്ളവർ മൂന്ന് ദിവസത്തെ കല്യാണ പരുപാടിക്ക് പോകും. ഞാൻ കാരണവർ ആയതുകൊണ്ടും അച്ചൻ ഉള്ളതുകൊണ്ടും അമ്മ പോകുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.
നാളെ മുതൽ എനിക്ക് അമ്മയെ ഒറ്റക്ക് കിട്ടും.
അമ്മ സ്വയം വിരലിട്ട് സുഖം കണ്ടെത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, മറ്റാരും കുറച്ചു നാളായി അമ്മയുടെ അടുത്ത് വന്നിട്ടില്ല എന്ന് ഊഹിച്ചു. ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ച് അമ്മക്ക് നല്ല കഴപ്പുള്ള കൂട്ടത്തിൽ ആണ്. അതിനുള്ള തെളിവുകൾ പല തവണ ഞാൻ കണ്ടതും ആണ്. പക്ഷെ മകന്റെ കൂടെ രതിയിൽ ഏർപ്പെടാൻ താല്പര്യമില്ലാത്തത് കൊണ്ടോ, അതോ മനപ്രയാസ ഉതുകൊണ്ടോ ആവാം അമ്മ ദാസിയായി നിൽക്കാൻ കൂട്ടാത്തത്.
അമ്മയെ നോക്കിയപ്പോൾ പുതപ്പുകൊണ്ട് കഴുത്ത് വരെ മൂടിയാണ് കിടപ്പ്. ഈ നിലത്തുള്ള കിടപ്പ് മാറ്റി എന്റെ കൂടെ കട്ടിലിലേക്ക് കിടപ്പ് മാറ്റണം. അതിന് ഞാൻ അമ്മേടെ ആ പഴയ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ ആവണം. അങ്ങനെ ആയാൽ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം എളുപ്പമാകും. കാരണം പണ്ട് അമ്മയുടെ ഓരോ സീനും കാണുമ്പോൾ അമ്മ ഒന്നും പറയാറില്ല. കുസൃതി നിറഞ്ഞ സംസാരമാണ് പതിവ്. അങ്ങനെ ഞാൻ ഓരോന്നും ആലോചിച്ചു കിടന്നുറങ്ങിപോയി.