“ചേട്ടാ… എഴുന്നേൽക്കൂ… സമയം എത്രയായെന്ന് നോക്കൂ!” അവൾ അർജുന്റെ തോളിൽ തട്ടി വിളിച്ചു. അവൻ ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു, ഉറക്കറയുടെ ലഹരി അവനെ വിട്ടുപോയിരുന്നില്ല. “വസ്ത്രമെങ്കിലും ധരിക്കൂ ചേട്ടാ, ആരെങ്കിലും മുറിയിലേക്ക് വന്നാലോ?” അവളുടെ ശാസനയിൽ ഒരു ഭാര്യയുടെ അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു.
അർജുൻ പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്ന് അവളെ ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് തറയിൽ കിടന്ന മുണ്ട് എടുത്ത് അലസമായി അരയിൽ ചുറ്റി വീണ്ടും മറുപുറം തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
മീര വേഗം മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ അമ്മ ചായ ഇടുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. മീര വരുന്നത് കണ്ടതും അമ്മ തന്റെ പണി നിർത്തി അവളെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ നടത്തത്തിലെ ആത്മവിശ്വാസവും മുഖത്തെ പ്രസന്നതയും അമ്മയ്ക്ക് എല്ലാം പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്താ മോളേ… നിന്റെ മുഖം ഇന്ന് നല്ലവണ്ണം തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. ഇന്നലത്തെ ആ തലവേദനയൊക്കെ എവിടെപ്പോയി?” അമ്മ കണ്ണിറുക്കി ചോദിച്ചപ്പോൾ മീര പതുക്കെ തല താഴ്ത്തി. “അതൊക്കെ മാറി അമ്മേ… എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല,” മീര പാൽപാത്രം അടുപ്പത്ത് വെച്ച് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു.
പക്ഷേ അമ്മ വിട്ടില്ല. അവൾക്കരികിൽ ചെന്ന് തോളിൽ കൈ വെച്ച് പതുക്കെ ചോദിച്ചു, “പറ മീരേ… അർജുന്റെ പിണക്കമൊക്കെ മാറിയോ? എല്ലാം ശരിയായില്ലേ?” അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിലെ അർത്ഥം മനസ്സിലായ മീരയുടെ മുഖം തുടുത്തു. അവൾക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. “ഒന്ന് പോയേ അമ്മേ!” എന്ന് പരിഭവിച്ച് അവൾ വേഗം ചായക്കപ്പുകൾ കഴുകാൻ തുടങ്ങി. എങ്കിലും ആ പണികൾക്കിടയിലും അവളുടെ മനസ്സ് അർജുനൊപ്പം ചിലവഴിച്ച ആ നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് സ്വപ്നം കാണുകയായിരുന്നു.
ആ ആവി പറക്കുന്ന ചായക്കപ്പുമായി മീര മുറിയിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ, അർജുൻ അപ്പോഴും പുതപ്പിനുള്ളിൽ ഒരു മടിയനെപ്പോലെ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുകയായിരുന്നു. ചായയുടെ മണം മൂക്കിലടിച്ചപ്പോൾ അവൻ പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു.
“ദാ ചായ… വേഗം കുടിച്ചിട്ട് എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കൂ. അമ്മ അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നു,” അവൾ കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അർജുൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് ചായ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മീര തന്റെ തോർത്തുമെടുത്ത് കുളിക്കാനായി തിരിഞ്ഞു നടന്നു. എന്നാൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അർജുൻ പെട്ടെന്ന് കൈനീട്ടി അവളുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആ വലിയിൽ മീരയുടെ ബാലൻസ് തെറ്റി. അവൾ നേരെ അർജുന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. ചായക്കപ്പ് അവൻ ഒരുവിധം ബാലൻസ് ചെയ്ത് മാറ്റി വെച്ചു.
“അയ്യോ! ചേട്ടാ വിട്ടേ… എനിക്ക് കുളിക്കണം, ഒരുപാട് പണിയുണ്ട്,” അവൾ അവന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് കുതറാൻ നോക്കി. എന്നാൽ അർജുൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈ ചുറ്റി അവളെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. അവന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലെ ചൂട് മീരയുടെ ദേഹത്തേക്ക് പടർന്നു.
“കുളിക്കാനല്ലേ… ഇത്ര ധൃതി എന്തിനാ? എന്നാൽ വാ, ഞാൻ നിന്നെ കുളിപ്പിച്ചു തരാം. രണ്ടുപേർക്കും കൂടി ഒരുമിച്ച് കുളിക്കാമല്ലോ,” അർജുന്റെ സ്വരം കുസൃതി നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. അവന്റെ നോട്ടത്തിലെ വന്യത കണ്ടപ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു.
“അയ്യേ… നാണമില്ലല്ലോ ഈ മനുഷ്യന്! രാവിലെ തന്നെ തുടങ്ങിക്കോളും ഓരോന്ന്. അമ്മ പുറത്തുണ്ട്,” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ തല്ലി.
“ഓ… വലിയൊരു നാണക്കാരി വന്നിരിക്കുന്നു!” അർജുൻ അവളുടെ മുഖത്തോട് മുഖം ചേർത്തു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടി. “ഇന്നലെ രാത്രി എന്റെ മുന്നിൽ പൂർ വിടർത്തിപ്പിടിച്ച്, അത് നക്കാനായി എന്നെ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ എവിടെയായിരുന്നു നിന്റെ ഈ നാണം മീരേ? ആവേശത്തോടെ നീ തന്നെയല്ലേ അത് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് അമർത്തി വെച്ചു തന്നത്? അപ്പോഴൊന്നും ഇല്ലാത്ത നാണം ഇപ്പോൾ എന്തിനാ?”
അവൻ അത് അത്രയും തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ മീരയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ആ വന്യമായ രംഗങ്ങൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. “അയ്യേ… വൃത്തിക്കേട് പറയല്ലേ ചേട്ടാ… വല്ലവരും കേൾക്കും. ഇന്നലത്തെ കാര്യം ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞു,” അവൾ നാണം കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു.