എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് നിമ്മിക്കൊരു പിടുത്തം കിട്ടിയില്ല.. നിക്കണോ പോണോന്നും തീരുമാനിക്കാനായില്ല.. പ്രവീണയുടെ സീൽക്കാരം പോലും നിമ്മി വ്യക്തമായി കേട്ടു.. ഒരു പേടിയുമില്ലാത്ത ആ തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് കളിക്കുന്ന അഛനും മകൾക്കും കാവലായി നിമ്മി കുറച്ച് സമയം അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.. താനല്ലാതെ വേറാര് ഇത് കണ്ടാലും വലിയ പ്രശ്നമാവുമെന്ന്
നിമ്മിക്കറിയാം.. അഛൻ പിന്നിൽ നിന്നും ശക്തമായി അടിക്കുന്നതും, പ്രവീണ ഉറക്കെ അലറുന്നതും, കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അഛൻ നിശ്ചലനായി നിൽക്കുന്നതും കണ്ട് കൊണ്ട് നിമ്മി തിരിച്ച് നടന്നു.. ഒരിക്കലും വിശ്വസിക്കാനാവാത്ത ആ കാഴ്ചയിൽ നിമ്മി വിറച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു..
✍️… ” എന്താ നാത്തൂ മുഖത്തൊരു കനം… ?..
അമ്മ അമ്മായമ്മപ്പോരെടുത്തോ…?”..
വൈകിട്ട് ചായ കുടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ പ്രവീണ ചോദിച്ചു.. നിമ്മി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ തുറിച്ച് നോക്കി..
“ഉച്ചക്കേ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു… എന്ത് പറ്റി നാത്തൂ… ?..
എന്താണേലും എന്നോട് പറ…”..
പ്രവീണ ഒരു കൂസലുമില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ട് നിമ്മിക്ക് കലി കയറി..
ഹും… മുഴുവൻ ഒപ്പിച്ച് വെച്ചിട്ട് അവളുടെ ഇരുത്തം കണ്ടില്ലേ.. നിനക്ക് ഞാൻ ശരിയാക്കിത്തരാടീ..
“നീ ചായ കുടിച്ച് എന്റെ മുറിയിലേക്കൊന്ന് വാ…”..
ഗൗരവത്തിൽ അത്രയും പറഞ്ഞ് നിമ്മി എണീറ്റ് അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി..
പ്രവീണക്കൽഭുതം തോന്നി..ഇത്ര ഗൗരവത്തിൽ ഏട്ടത്തിയെ കണ്ടിട്ടില്ല.. ചായ മുഴുവൻ കുടിക്കാതെയാണ് ഏട്ടത്തി എഴുന്നേറ്റ് പോയതെന്നറിഞ്ഞ് പ്രവീണയും ബാക്കി ചായ കുടിക്കാതെ നിമ്മിയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു..
“ആ വാതിലക്ക്…”..
ഇപ്പോൾ നിമ്മിയുടെ ഭാവം കണ്ട് പ്രവീണയൊന്ന് പേടിച്ചു.. അവൾ വാതിലടച്ച് നിമ്മിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു..
“ ഇതെന്ന് തുടങ്ങി… ?”..
ആ ചോദ്യം ആദ്യം മനസിലായില്ലെങ്കിലും, പ്രവീണ പിന്നെയൊന്ന് ഞെട്ടി..
“എ… എന്ത് ഏട്ടത്തീ… ?”..
പതർച്ചയോടെ പ്രവീണചോദിച്ചു..
“എന്തേ… മനസിലായില്ലേ നിനക്ക്… ?”..
നിമ്മിയുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് തീപാറുന്നത് കണ്ട് പ്രവീണ ശരിക്കും പേടിച്ചു..
എന്നാലും സംഭവം എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായില്ല..
“അഛനുമായുള്ള ഈ ഇടപാട് എന്ന് തുടങ്ങീന്ന്… നാണമുണ്ടോടീ
നിനക്ക്… ?.
സ്വന്തം അഛനുമായി… ഛെ…
അപ്പോ അറുപതിനായിരം രൂപയുടെ ഫോൺ വാങ്ങിത്തന്നത് ഇതിനായിരുന്നല്ലേടീ… എന്നാലും പ്രവീ… നിന്നെ ഞാനിങ്ങനെ കരുതിയില്ല… “..
ദേഷ്യത്തോടെ സംസാരിച്ച നിമ്മി അവസാനമായപ്പോഴേക്കും കരഞ്ഞ് പോയി.. പ്രവീണ ഞെട്ടിത്തരിച്ചിരിക്കുകയാണ്.. താനും അഛനുമായി ചെയ്തത് ഏട്ടത്തി കണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല..
“ഏട്ടത്തീ… അത്… ഞാൻ…”..
“മിണ്ടിപ്പോകരുത് നീ… നിനക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചോടീ… ?..
എന്താ ചെയ്തതെന്ന് വല്ല ബോധവും നിനക്കുണ്ടോ… ?. സ്വന്തം അഛനുമായി… ഛെ… “..
നിമ്മിയുടെ ഇങ്ങനെ ഒരു മുഖം പ്രവീണ ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു.. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ തന്നെ പ്രവീണക്ക് പേടി തോന്നി..
“നിനക്കെന്ത് പറ്റി പ്രവീ… ?..
എന്തിനാ
മോളേ നീ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ ചെയ്തത്… ?.
ഞാനല്ലാതെ വേറാരെങ്കിലും ഇത് കണ്ടിരുനെങ്കിൽ അവസ്ഥ നീയൊന്നോർത്ത് നോക്കിയേ… ഇത്… ഇത് വേണ്ടായിരുന്നു പ്രവീ…”..
നിമ്മി സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു..
“അത്… ഏട്ടത്തീ… അഛൻ… പറഞ്ഞപ്പോ…”..
“അഛൻ പറഞ്ഞ ഉടനെ കാലകത്താൻ നീ അത്രക്ക് കടി മൂത്തിരിക്കുകയായിരുന്നോടീ… ?.
അത് നിന്റെ സ്വന്തം അഛനാ… അത്രക്ക് സഹികെട്ടെങ്കിൽ വേഗം ഒരു കല്യാണം കഴിച്ചാ പോരായിരുന്നോ…
എന്തിനാടീ ഈ നാണം കെട്ട പണിക്ക് പോയത്…”..
സങ്കടവും ദേഷ്യവും കൊണ്ട് നിമ്മി വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അഥവാ ഏട്ടത്തി അറിഞ്ഞാലും അതിത്ര പ്രശ്നമാക്കുമെന്നൊന്നും പ്രവീണ കരുതിയില്ല..
“ഏട്ടത്തീ… ദേഷ്യപ്പെടല്ലേ… ഞാനെല്ലാം പറയാം…”…
“എന്ത്… ?..ഇനി നീയെന്ത് പറയാൻ… ?..
ഒക്കെ ഞാൻ നേരിട്ട് കണ്ടല്ലോ…”.
“അല്ല ഏട്ടത്തീ… അച്ഛൻ…”..