നിങ്ങൾ എന്നെ വെടിയാക്കി
Ningal Enne Vediyaakki | Author : Amavasi
പുറത്തെ കാളിങ് ബെൽ കേട്ടു.. സുജ പതിയെ ഹാളിലെ ജനാലയിൽ പോയ് നോക്കി പുറത്തു നിക്കുന്ന ആളെ കണ്ടു ഒന്ന് അമ്പരന്ന് അത്രയും നേരം ഒരു അയേൺ ലേഡി പരിവേശത്തുൽ നിന്ന അവർ ഒന്ന് ഭയന്നു.. പുറത്തു അപ്പോ വന്നു നിക്കുന്നു
ബാംഗ്ലൂരിൽ പോയ അവൻ പെട്ടന്ന് എന്താ ഇവിടെ… തന്റെ ഇപ്പൊ ഉള്ള അവസ്ഥ അവനെ കാണിക്കാൻ പറ്റുന്നത് ആണോ എത്ര ആയാലും താൻ അവനു അമ്മ ആണ്.. അവൻ പോവുന്ന വരെ ഒരു വിട്ടമ്മ അതും അടക്കവും ഒതുക്കവും ഉള്ള സ്ത്രീ എന്നാൽ അത് കഴിഞ്ഞു മനോജിന് മുന്നിൽ അവൾ ഒരു പര വെടിയും…
അവനു മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ അവൻ ചിലപ്പോ ഒരു കാരണ വിഷൽ പോലും തനിക്കു കൂട്ട് നിക്കില്ല..
എന്നാൽ ഇത് വരെ തന്നോടുള്ള വാശിയും പകയും കൊണ്ട് മനോജ് രക്ഷപെടാൻ അവനോടു പറഞ്ഞു ഒരു മാർഗം ആയി ഈൗ അവസരത്തെ ഉപയോഗ പെടുത്തും എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ സുജ നിന്ന്
വീണ്ടും കാളിങ് ബെൽ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി….
ഇത് ഇപ്പൊ ഒരു കൈ വിട്ട കളിയാണ് ഇത് എന്നേലും അവൻ അറിയും അത് ചിലപ്പോ മനോജി പറഞ്ഞോ അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ അവസ്ഥ അറിയുന്ന ആരേലും പറഞ്ഞോ.. അജേശോ അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ നാത്തൂൻ ആയാലും മതിയല്ലോ
എന്ത് ചെയ്യണോ ഞാൻ……
രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു… സുജ തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു അപ്പുനെ വിളിച്ചു
അപ്പു : ഹലോ അമ്മേ ഇതെവിടെയ ഞാൻ ഇതാ ഇവിടെ നിന്ന് കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചോടിരിക്കുവാ അകത്തു നിന്ന് കുട്ടി ഇട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ.. ആരാ അകത്തു???… അമ്മ എവിടെയാ വിട്ടിൽ ഇല്ലേ?
സുജ : ഞാൻ അകത്തുണ്ട്
അപ്പു : പിന്നെ എന്തിനാ തുറക്കാതെ നിക്കുന്നെ
ഫ്രോണ്ടിലെ വാതിൽ എന്തേലും കുഴപ്പം ഇണ്ടോ പുറകിൽ കൂടെ വരാനാണോ
സുജ : അതൊന്നും വേണ്ട നീ എന്താ പെട്ടന്ന് വന്നത്…
അപ്പു : അവിടെ വിചാരിച്ചതു പോലെ ഒന്നും അല്ല അമ്മേ ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല എന്നെ ഉള്ളു വല്ലാതെ ബുദ്ധി മുട്ടിക്കുന്നു … അതെ പണി എനിക്ക് നാട്ടിൽ ചെയിത അതിനേക്കാൾ കൂലിയും പിന്നെ എന്നും എനിക്ക് എന്റെ അമ്മയെ കാണും എങ്കിലും ചെയ്യാം അതോണ്ട് ഞാൻ ഇങ്ങു പൊന്നു
അവസാനം അവൻ പറഞ്ഞത് സുജയുടെ മനസ്സിൽ കൊണ്ട് ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ അവനു അവന്റെ അമ്മയെ കണ്ട മതി പാവം…. എന്നിട്ടും നിഷ്കളഗം ആയി മുബ്ബിലെ വാതിലിനു എന്തേലും കുഴപ്പം ഇണ്ടോ പുറകിൽ വരണോ എന്ന് എന്ത് പാവം ആണല്ലേ അവൻ
സുജ ആരോട് കള്ളം പറഞ്ഞാലും അവനോടു പറയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ വലഞ്ഞു
സുജ : അപ്പു നീ പോയത് മുതൽ ഇവിടെ നടന്നത്.. നീ ഒട്ടുംനിന്റെ അമ്മയിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത കാര്യം ആണ്
അപ്പു : അതിനു എന്ത് നടന്നു വിളിച്ചപ്പോ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ
സുജ : നീ എന്നോട് നിന്റെ ബുദ്ധി മുട്ട് പറയാത്ത പോലെ ഞാനും പറഞ്ഞില്ല
അപ്പു : എന്റെ നിക്കക്കട്ടെ എനിക്ക് എവിടുന്നു പോണ വരെ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു അല്ലോ അത് പോലെ അല്ല അമ്മയുടെ അവസ്ഥ എനിക്ക് അറിയാം അച്ഛനും നമ്മുടെ കുടുംബം…
അത് പറഞ്ഞതും സുജയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പാവം എന്റെ കുട്ടി ഇവിടുന്നു പോവാൻ നേരവും അവൻ എന്നെ കുറിച്ച് ഉള്ള ചിന്ത മാത്രം ആയിരുന്നു മനസ്സിൽ.. ഞാൻ ആണ് താൻ ഇവിടെ നിന്നോളം എന്നും അടഞ്ഞു അവനെ പറഞ്ഞു വിട്ടത്…എന്നിട്ട് സുജ നടന്നത് മുഴുവൻ അവനോടു പറഞ്ഞു.. ഇപ്പൊ താൻ നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ അടക്കം… ആദ്യം പറയുബ്ബോ ഒക്കെ.. Aaa.. Aaa എന്നൊക്ക മൂളിയ അവൻ പിന്നീട് പറയുന്നതിന് ഒന്നും മൂളാതെ.. എന്നാൽ അത് കേട്ടു നിക്കുന്നു അവന്റെ ശ്വാസം മാത്രം കേക്കാം… തന്റെ കൊച്ചു അമ്മ എന്ന് പറഞ്ഞു ജീവൻ ആയി കാണുന്ന അവൻ…. 🥲
സുജ : അപ്പു നീ കേക്കുണ്ടോ?
അപ്പു : മ്മ്മ്
അപ്പുറത്ത് ചെറുതായി ഒരു തേങ്ങൽ കേക്കുണ്ട്
സുജ : ഒരു അമ്മ മോനോട് പറയാൻ പറ്റുവോ അറിയില്ലെടാ… നിന്റെ അമ്മ ഇപ്പൊ പഴയ സുജ അല്ലേടാ പര വെടി ആണ് 🥲
അതും പറഞ്ഞു ഒച്ചതിൽ കരഞ്ഞു….
: നീ പറ എനിക്ക് ഇനി നീ അല്ലാതെ വേറെ ആരും ഇല്ല പക്ഷെ ഇതൊക്കെ ഞാൻ പറയാതെ ഇരുന്നാൽ എന്നെങ്കിലും നീ അറിയും