രാവിലെ വെളിച്ചം ശയനമുറിയിലേക്ക് പതിഞ്ഞപ്പോൾ മായ മെല്ലെ ഉണർന്നു. അവളുടെ ചുറ്റും അഞ്ച് നഗ്ന ശരീരങ്ങൾ പരസ്പരം ചേർന്ന് ഉറങ്ങിക്കിടന്നു. ജോർജിന്റെ കൈ അവളുടെ സ്തനത്തിൽ, സ്റ്റെഫിയുടെ തല അവളുടെ തോളിൽ, അരുൺ പ്രിയയോട് ചേർന്ന്, സുദേവ് അന്നയോട് ചേർന്ന് — എല്ലാവരും ഒരു കുടുംബമായി, ഒരു ശരീരമായി കിടന്നു.
മായ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ അടച്ച് കിടന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ പഴയ ഏകാന്ത ദിവസങ്ങൾ ഓർമ്മ വന്നു. പക്ഷേ ഇന്ന്… അവൾ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ഹൃദയമാണ്.
അവൾ മൃദുവായി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ ജോർജിന്റെയും സ്റ്റെഫിയുടെയും മുടി തഴുകി. അവൾ അരുണിന്റെയും പ്രിയയുടെയും ശരീരങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി.
മായയുടെ മനസ്സ്: ‘ഇത് ഒരു പുതിയ തുടക്കമാണ്. ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ഹൃദയമാണ്. ലജ്ജയില്ല, ഒളിവില്ല, സ്നേഹം മാത്രം. ഞങ്ങൾക്ക് പണം, സുഖം, സമാധാനം — എല്ലാം ഉണ്ട്. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കും.’
മായ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് ഗൗൺ
ധരിച്ചു. അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. ചൂടുള്ള കാപ്പിയുടെ മണം വീടിനുള്ളിൽ പടർന്നു.
കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും ഉണർന്നു. അവർ ഒരുമിച്ച് പ്രാതൽ കഴിച്ചു. ജോർജും സ്റ്റെഫിയും ഇപ്പോൾ ലജ്ജയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ പുതിയൊരു സമാധാനം തിളങ്ങി.
ജോർജ്: “ഞങ്ങൾ… ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷമിക്കണം. ഞങ്ങൾ തെറ്റ് ചെയ്തു. ഇനി… ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടൊപ്പമാണ്.”
സ്റ്റെഫി: “ഞങ്ങൾക്ക് ഈ ജീവിതം ഇഷ്ടമായി. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു പുതിയ കുടുംബം ലഭിച്ചു.”
മായ അവരെ ആലിംഗനം ചെയ്തു:
മായ: “ഇത് നമ്മുടെ പുതിയ ലോകമാണ്. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കും. സ്നേഹത്തോടെ, സുഖത്തോടെ, സ്വതന്ത്രമായി.”
അന്നയും പ്രിയയും സുദേവും അരുൺയും അവരോട് ചേർന്നു. അവരുടെ കുടുംബം — ഏഴ് ഹൃദയങ്ങൾ, ഒരു ലോകം.
അവസാനം.