ഞാൻ കരയാൻ തുടങ്ങി.
കരയുന്നത് കണ്ടതും ചിറ്റയുടെ മനസലിഞ്ഞു,
ചിറ്റ: കരയുകയൊന്നും വേണ്ടാ, ഞാൻ ക്ഷമിക്കാം,
എന്നാലും നീ ചെയ്തത് തീരെ ശരിയായ പ്രവർത്തിയല്ലാ,
ഇതിന് വേറാരായാലും മാപ്പ് തരത്തുമില്ല,
Thank you ചിറ്റാ……
എന്നു പറഞ്ഞ് ഞാൻ ചിറ്റയുടെ പാദങ്ങളിൽ ഒന്നു കൂടി അമർത്തി പിടിച്ചു.
വിട ടാ എനിക്ക് ഇക്കിളിയാവുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിറ്റ കാലു വലിച്ചു.
ഇനി ചിറ്റ ഇതൊക്കെ മനസിൽ വച്ച് എന്നോട് പെരുമാറുമോ ?
ഞാൻ ചോദിച്ചു.
ഇനി ഇത്തരം കുരുത്തക്കേടൊന്നും കാണിക്കരുത് കേട്ടല്ലോ,
ശരി ചിറ്റാ.
ഇതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ എണിറ്റ് റൂമിലോട്ട് പോകാൻ തുടങ്ങിയതും ചിറ്റയ്ക്ക് എന്നോടെന്തോ പറയാനുണ്ടന്ന് എനിക്ക് തോന്നി,
ഇനി മനസു മാറി വീണ്ടും എന്നെ ചീത്ത പറയാനാണോ എന്നു കരുതി ഞാൻ വേഗം റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി.
പിറ്റേ ദിവസവും രാവിലെ മുതൽ വീണ്ടും ചിറ്റ എന്നോട് എന്തോ ചോദിക്കാനുള്ളതു പോലെ പെരുമാറുന്നുണ്ട്,
എന്നാൽ ചോദിക്കുന്നതുമില്ലാ,
ഞാനൊട്ട് അങ്ങോട്ടു ചോദിക്കാനും പോയില്ലാ.
എന്നാൽ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഒരു
വൈകുന്നേരം ഞാൻ ഹാളിലിരുന്ന് പഠിക്കുന്ന സമയം ചിറ്റയും വന്ന് ഓപ്പോസിറ്റായി ഇരുന്നു.
എടാ മനൂ ……… ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ നീ ?
ഞാൻ തല ഉയർത്തി ചിറ്റയെ നോക്കി,
എന്താ ചിറ്റേ, എന്താ കാര്യം ? ഞാൻ ചോദിച്ചു ‘
അന്ന് നീ നമ്മുടെ റൂമിൻ്റെ വാതുക്കൽ വന്നു നിന്ന ദിവസം,
നിനക്ക് നമ്മുടെ റൂമിനകം കാണാമായിരുന്നോ ?
ഇല്ലാ
റൂമിനകം കാണാൻ പറ്റില്ലാന്ന് എനിക്കും മനസിലായി, എന്നാലും നീ എത്ര സമയം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു ?
കുറേ സമയം നിന്നു ചിറ്റാ……., നിങ്ങൾ അകത്ത് എന്തോ വഴക്ക് കൂടുന്നന്നാ ഞാൻ ആദ്യം കരുതിയത്.
എന്നിട്ട് നിനക്കെപ്പോഴാ മനസിലായത് നമ്മൾ വഴക്ക് കൂടുന്നതല്ലാന്ന് ?, ഇതു ചോദിക്കുമ്പോഴും ചിറ്റയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നാണം ഞാൻ കണ്ടു.
കുറച്ചു സമയം കേട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാ എനിക്ക് മനസിലായത് കൊച്ചിച്ചൻ ചിറ്റയെ വഴക്ക് പറയുന്നതല്ലാ, സ്നേഹിക്കുന്നതാണന്ന്.
എന്നാൽ നിനക്ക് അപ്പോൾ തന്നെ അവിടന്ന് പോകാമായിരുന്നില്ലേ?
പോകാൻ വേണ്ടി പോയതാ ചിറ്റേ….., അപ്പോഴാ എൻ്റെ പേരും നിങ്ങൾ പറയുന്നത് കേട്ടത് , പിന്നെ അതെന്താന്നും കൂടി അറിയാല്ലോന്ന് കരുതി നിന്നു പോയതാ.
മനുവിനെ പറ്റി എന്താ നമ്മൾ പറഞ്ഞത് ?, ഞാനത് ഓർക്കുന്നില്ലല്ലോ ?
ഞാനത് പറഞ്ഞാൽ ചിറ്റ എന്നോട് വീണ്ടും പിണങ്ങില്ലല്ലോ ?,
ഇല്ല, പക്ഷേ നീ ഇതൊന്നും മനസിൽ വച്ചേയ്ക്കരുത് കേട്ടല്ലോ ?
ഇല്ല ചിറ്റാ, ഞാനല്ലേലും അന്നേ അതൊക്കെ മറന്നതാ,
എന്നൊരു കള്ളവും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ വെട്ടി തുറന്നു തന്നെ പറയാൻ
തുടങ്ങി:
എടീ പുണ്ടച്ചീ….. നിനക്ക് നല്ല കഴപ്പാണല്ലോ ?, എൻ്റെ വാ നിറഞ്ഞിട്ടും നീ ചുരത്തി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണല്ലേ ? എന്ന് കൊച്ചി ച്ചൻ പറഞ്ഞതും
ചിറ്റ പറയുന്നത് കേട്ടു,
ഒന്നു പതുക്കെ പറയ് മനുഷ്യാ അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ചെറുക്കൻ കിടപ്പുണ്ട് എന്ന്.
ഇതു പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ ചിറ്റയുടെ മുഖത്തേയ്ക്കൊന്നു നോക്കി, അപ്പോൾ ചിറ്റയുടെ മുഖം ഒന്നു കാണേണ്ടതു തന്നെയായിരുന്നു,
എടാ മനൂ…… നിനക്ക് കൊച്ചിച്ചനെ പണ്ടേ അറിയുന്നതല്ലേ, അയാൾ ഉളുപ്പില്ലാത്ത നാവ് കൊണ്ട് വെറുതേ അതുമിതുമൊക്കെ പറഞ്ഞതാ.
മാനം പിടിക്കാൻ വേണ്ടി ചിറ്റ ഇത്രയും പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു, പക്ഷേ ഇത്രയുമായപ്പോൾ തന്നെ എൻ്റെ കുണ്ണ കുട്ടൻ എണീറ്റു നിൽക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു, അതു കൊണ്ട് തന്നെ ഞാനും വിട്ടു കൊടുക്കാനും തയ്യാറല്ലായിരുന്നു.
ഞാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: കൊച്ചിച്ചനത് പറഞ്ഞത് വെറുതേയൊന്നും ആയിരിക്കില്ലാ.
അതെന്താ അല്ലാന്ന് പറയാൻ, നീ അകത്ത് നിന്ന് കണ്ടോണ്ട് നിൽക്കുവായിരുന്നോ ?, പാതി ദേഷ്യത്തിലും, ബാക്കി പാതി ഹാസ്യവുമായിട്ടാണ് ചിറ്റ അതു പറഞ്ഞത്.
കണ്ടോണ്ട് നിന്നില്ലങ്കിലും ചിറ്റയുടെ ബാക്കി സംസാരത്തിൽ നിന്നും എനിക്കത് ബോധ്യമായി.
എന്ത് സംസാരം, എന്താ നീ കേട്ടത് ?