“നല്ല വേദനയുണ്ടോ ഡി അവിടെ?”
“ആ ഡാ, ഇപ്പോഴും നല്ല വേദനയുണ്ട്.”
“എന്നിട്ട്?”
“എന്നിട്ട് അവൻ കുറെ കളിച്ചു. വരരവുമ്പോൾ അവൻ നക്കും. അങ്ങനെ അവൻ നീട്ടിനീട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. പിന്നെ വന്നു. വരാറായി. അവൻ എന്റെ വായിൽ ഒഴിച്ചു. ഞാൻ കുടിച്ചു. എന്നിട്ട് അവൻ കിടന്നു.”
“എന്നിട്ടു മതിയാക്കിയോ?”
“മതിയാക്കിയോ എന്നോ? ഏകദേശം മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ അവൻ എന്നെ വീണ്ടും എണീപ്പിച്ചു. എന്നെ വലിച്ചു ബാൽക്കണിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി.”
“ഡ്രസ്സില്ലാതെയോ?”
“ആ, ഞാൻ പറഞ്ഞതാ ‘വേണ്ട വേണ്ട’ എന്ന്. അവൻ കേട്ടില്ല.”
“എന്നിട്ട്?”
“എന്നിട്ട് അവിടെക്കൊണ്ടുപോയി. ആദ്യം വായിലെടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവിടെയിട്ടും കളിച്ചു. അവന് അവിടെവെച്ചു പെട്ടെന്നു പോയി. അതുകൊണ്ടു രക്ഷപ്പെട്ടു.”
“ആരെങ്കിലും കണ്ടുകാണുമോ നിങ്ങളെ?”
“അറിയില്ല ഡാ. രാത്രി മൂന്നുമണിയായിരുന്നു. ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതാണ് എന്റെ സമാധാനം. ഇനി ആരെങ്കിലും കണ്ടോ എന്നറിയില്ല.”
“ബാൽക്കണിയിൽ വെച്ചു കളിക്കാൻ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?”
“അയ്യേ, ഞാൻ എന്റെ അവസ്ഥ പറയുമ്പോൾ നിനക്കിതാണോ അറിയേണ്ടത്?”
“ഓ ഓ, നിനക്കു സുഖിച്ചില്ല എന്നാണോ നീ പറയുന്നത്?”
“സുഖമൊക്കെ ഉണ്ട്. പക്ഷേ നല്ല വേദനയും ഉണ്ട്.”
“അവന്റെ അവസാനത്തെ കളിയല്ലേ? വെറുതേ വിടുവോ ഇങ്ങനത്തെ ഒരു ചരക്കിനെ?”
“പോടാ, എനിക്കു മര്യാദയ്ക്കു നടക്കാൻ പോലും വയ്യ ഡാ.”
“ആ, അമ്മ തൂക്കും നിന്നെ.”
“അമ്മയോട് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിക്കണം.”
“നീ ഇതു പറ, ബാൽക്കണിയിൽ ഡ്രസ്സില്ലാതെ നിന്നപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?”
“അതോ? ചെറിയ പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക ഫീൽ നൈസ് ആയിരുന്നു.”
“എനിക്കും ട്രൈ ചെയ്യണമെന്നുണ്ട്.”
“മൈരേ, ആ പാവത്തിനെ കൊല്ലാൻ നോക്കല്ലേ ഡാ.”
“ശരി മാഡം, നമുക്കു വീട്ടിൽ പോകാം. നടക്കാൻ പറ്റുമോ തമ്പുരാട്ടിക്ക്?”
“നോക്കെടാ. നീ റൂം പൂട്ടി കീ ഫ്രണ്ടിൽ കൊടുത്തേ. ഞാൻ പതുക്കെ വരാം.”
“ഓക്കേ.”
ഞാൻ കീ കൊണ്ടുപോയി റിസപ്ഷനിൽ കൊടുത്തു. ബിൽ ഇതിനകം പെയ്ഡ് ആണെന്നു പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവൾക്കു വേണ്ടി വെയ്റ്റ് ചെയ്തു. കുറച്ചു കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് അവൾ നടക്കുന്നത്. അവൾ വന്നപ്പോൾ ബൈക്കിൽ കയറ്റി വീട്ടിലേക്കു വിട്ടു.
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അമ്മ വീട്ടിലുണ്ട്. വന്നപ്പോൾ അല്പം ലേറ്റായി. അമ്മ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വേണ്ടി വന്നതാ.
അമ്മ: “എടാ നിഹാലേ, നിന്നോടു ഞാൻ ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവരാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ? നീ കൊണ്ടുവന്നില്ല. അല്ലെങ്കിൽ ഫോൺ വിളിച്ചാൽ എടുക്കുവോ? അതുമില്ല.” (അമ്മ അപ്പോഴാണ് ഇത്തയെ കാണുന്നത്.) “അയ്യോ, നീ വന്നോ? എവിടെയായിരുന്നു? ഇന്നലെ രിയയുടെ വീട്ടിൽത്തന്നെ ആയിരുന്നോ?”
അവൾ നടന്നു അകത്തേക്കു വന്നു.
അമ്മ: “നിന്റെ കാലിന് എന്തു പറ്റി?”
“അത്… വേറെ ഒന്നും…”
അമ്മ: “ഉവ്വ്, കണ്ടാൽ അറിയാം. സത്യം പറ, എവിടെയായിരുന്നു നീ ഇന്നലെ?”
“സഫ്വാന്റെ കൂടെ.”
അമ്മ: “നിങ്ങൾ വീണ്ടും ഒരുമിച്ചോ?”
“ഇല്ല.”
അമ്മ: “പിന്നെ എന്തിനാ നീ അവന്റെ അടുത്തു പോയേ?”
അവൾ മിണ്ടിയില്ല. അമ്മ അടുക്കളയിൽ പോയി തുറപ്പ എടുത്ത്. അതുമായി വന്നു. അവളെ അടിക്കാനായി ഓടിച്ചെന്നു. അവളെ പിടിച്ചു അടിച്ചു.
അമ്മ: “എടീ പുണ്ടാച്ചി മോളേ, എന്തു മൈരുനാടി നീ വീണ്ടും അവന്റെ പുറകെ പോയത്? അവൻ നിന്നെ കളഞ്ഞിട്ടു പോയതല്ലേ? എന്നിട്ടിപ്പോൾ അവൻ വിളിച്ചപ്പോൾ കൂടെ കിടക്കാൻ പോയിരിക്കുന്നു. അത്രയ്ക്കു കഴപ്പാണോ ഡീ നിനക്ക്? പുണ്ടാച്ചി മോളേ.”
“അമ്മേ, വിട് അമ്മേ. അവൻ എന്തോ സംസാരിക്കാനുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാണു വിളിച്ചത്.”
അമ്മ: “എന്നിട്ട്?”
“സംസാരിച്ചു. ഇനി തുടരാൻ പറ്റില്ലെന്നു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് അവസാനമായി ഒരു ദിവസം എന്റെ കൂടെ സ്പെൻഡ് ചെയ്യണമെന്നു പറഞ്ഞു.”
അമ്മ: “ഓ, അവന്റെ സ്പെൻഡ്! നിന്നെയിട്ടു പണ്ണുന്നതാണോ അവന്റെ സ്പെൻഡ്. നായിന്റെ മോൻ.”
എന്നിട്ട് അമ്മ എന്നെ നോക്കി.
അമ്മ: “ഈ കഴപ്പിനു കൂട്ടു നിൽക്കാൻ ഒരു അനിയനും.” എന്നും പറഞ്ഞു ആ തുറപ്പ എന്റെ നേരെ എടുത്തു എറിന്നു. എന്നിട്ട് അവളെ നോക്കി.