ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തിരിച്ച് ആ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
രാത്രി കിടന്നപ്പോൾ അങ്കിൾ തന്റെ സ്വകാര്യ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ചില കാര്യങ്ങൾ എന്നോട് പങ്കുവെച്ചിരുന്നു. തന്റെ ഭാര്യ ഇപ്പോൾ പ്രസവത്തിന് ശേഷമുള്ള മാനസിക പ്രയാസങ്ങളിലൂടെയാണ് (Postpartum Depression) കടന്നുപോകുന്നതെന്നും, അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവർക്കിടയിൽ ഇപ്പോൾ ശാരീരികമായ ബന്ധങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലെന്നും ഒകെ …
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ മുറിയിൽ നല്ല വെളിച്ചം പരന്നിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ കൈനീട്ടി ബെഡിന് സൈഡിലിരുന്ന എന്റെ മൊബൈൽ എടുത്തു നോക്കി. സമയം ഏഴ് മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ കട്ടിലിൽ അങ്കിളിനെ കണ്ടില്ല.
ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങി. അവിടെയും ആരെയും കണ്ടില്ല. വീടിനുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത. എവിടെപ്പോയി എന്ന് ആലോചിച്ച് ഞാൻ പതുക്കെ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴാണ് വർക്ക് ഏരിയയുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് സംസാരശബ്ദം കേൾക്കുന്നത്.
ആരോടോ വളരെ കാര്യമായി സംസാരിക്കുകയാണ്.
അടുക്കളയിലെ ജനാലയിലൂടെ നോക്കിയാൽ പുറത്തെ വർക്ക് ഏരിയ കാണാം. ഞാൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ആ ജനാലയ്ക്കൽ ചെന്ന് പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അവിടെ വാഷിംഗ് മെഷീന്റെ അടുത്ത് അങ്കിൾ നിൽപ്പുണ്ട്. കയ്യിൽ മൊബൈൽ പിടിച്ച് ആരോടോ വീഡിയോ കോളിൽ സംസാരിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം.
ഞാൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ശ്രദ്ധിച്ചു. ഫോണിലെ സ്ക്രീനിൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ മുഖം മിന്നിമറയുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. അങ്കിളിന്റെ സംസാരം വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിലായിരുന്നു, എങ്കിലും ചില വാക്കുകൾ എന്റെ കാതിൽ വ്യക്തമായി പതിച്ചു.
അങ്കിൾ: “അവൻ നല്ല പയ്യനാണ്… ഫ്രഷ് ആണ്. നമുക്ക് പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിക്കാം. നീ ഒന്നും പേടിക്കണ്ട.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. അങ്കിൾ എന്നെപ്പറ്റിയാണോ പറയുന്നത്? ‘ഫ്രഷ് ആണ്’, ‘വിശ്വസിക്കാം’ എന്നൊക്കെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് എന്നെ ഉദ്ദേശിച്ചാണോ? ആ സ്ത്രീ ആരായിരിക്കും? ചിലപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ വൈഫെനോട് ആണോ .
അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ അവർ തമ്മിൽ എന്നെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?
എന്റെ മനസ്സ് പല വഴിക്കും ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. രാത്രിയിൽ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങളും, അദ്ദേഹം എന്നോട് ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങളും ഒക്കെ ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു തലത്തിൽ എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി.
പക്ഷേ, ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരുപക്ഷേ അങ്കിൾ തന്റെ വൈഫിനോട് സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതാവാം, ഞാൻ എന്നെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് കേട്ട് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നതുമാവാം.
അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമോ എന്ന പേടിയിൽ ഞാൻ പതുക്കെ അവിടെനിന്ന് മാറി നിന്നു.
എന്റെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സംഭാഷണം എന്തിനെക്കുറിച്ചാണെന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയും ഒപ്പം ചെറിയൊരു പേടിയും എന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു. അങ്കിളിന് ഒരുപക്ഷേ ഞാൻ വിചാരിച്ചതിനേക്കാൾ വലിയ എന്തോ പ്ലാൻ ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു.
പതുക്കെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ഞാൻ തിരികെ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. ആ സ്ത്രീക്ക് ഇതിലൊക്കെ എന്ത് പങ്കുണ്ടാകും? ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ എന്റെ തലയിൽ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അങ്കിൾ: “എന്താടാ… നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റോ? ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണെന്ന്.”
അങ്കിൾ എന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു:
ഞാൻ: “അങ്കിൾ ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടല്ലോ… വൈഫ് ആയിരിന്നോ ?”
അങ്കിൾ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് പതറി, പിന്നെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
അങ്കിൾ: “അതെടാ… അവളോട് തന്നെ. ഇടയ്ക്ക് ഇങ്ങനെ വീഡിയോ കോൾ ചെയ്യും .”
അങ്കിൾ അത് പറയുമ്പോൾ എന്നെ നോക്കാതെ കുപ്പിവെള്ളം എടുത്ത് കുടിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു ചെറിയ കള്ളം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.