”നക്ഷത്രാ!”
വിഷ്ണുവിന്റെ ഗർജ്ജനം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.
“എഴുന്നേൽക്കടി അവിടുന്ന്! നീ ആരാണ്? നീ എന്റെ നക്ഷത്രയല്ല. എന്റെ നക്ഷത്ര ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ചെയ്യില്ല!”
അവൾ പതുക്കെ തല തിരിച്ച് വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ പരിഹാസം മാത്രമായിരുന്നു.
“എന്താ വിഷ്ണൂ… നിനക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നുണ്ടോ? നിന്റെ സുഹൃത്തിന് ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലോ കണ്ടില്ലേ കള്ളൻ ത്രില്ലടിച്ചു നില്കുന്നെ .”
അവൾ ചിരിച്ചു….
കിരൺ വിഷ്ണുവിനെ ദയനീയമായി നോക്കി. അവൻ നിരപരാധിയാണെന്ന് അവനറിയാം, പക്ഷേ നക്ഷത്രയുടെ ഈ അമാനുഷികമായ നീക്കങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അവൻ തളർന്നുപോയി. വിഷ്ണുവിന് ആ മുറിയിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. സ്നേഹവും വിശ്വാസവും ഒരേസമയം തകർന്നു വീഴുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ കഠിനമായ വേദന അവന്റെ ഉള്ളിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. ആ ചുവന്ന വസ്ത്രത്തിൽ നിൽക്കുന്ന രൂപം തന്റെ ജീവിതത്തെ തന്നെ പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.
വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയം വെട്ടിമുറിക്കുന്ന ആ നിമിഷങ്ങൾ വല്ലാത്തൊരു ഭീകരതയോടെയാണ് കടന്നുപോയത്. തന്റെ കൺമുന്നിൽ നടക്കുന്നത് സത്യമാണോ അതോ ഏതെങ്കിലും ദുസ്വപ്നമാണോ എന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.
തകർന്നടിയുന്ന ഹൃദയം
കിരണിന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് നക്ഷത്ര വിഷ്ണുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു തരം വന്യമായ ആനന്ദമുണ്ടായിരുന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടം ദേഷ്യത്തിന് വഴിമാറുന്നതിന് മുൻപേ, അവൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് സംഭവിച്ചു.
നക്ഷത്ര പതുക്കെ കിരണിന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി അവനെ തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. കിരൺ പിടയുകയായിരുന്നു.
“നക്ഷത്രാ… വേണ്ട… വിഷ്ണൂ, ഞാൻ…”
കിരണിന്റെ വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല. വിഷ്ണു ശിലാവിഗ്രഹം പോലെ നിൽക്കെ, നക്ഷത്ര ആഞ്ഞു കിരണിന്റെ അധരങ്ങളിൽ ചുംബിച്ചു.
തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച്, പ്രാണനെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ച ഭാര്യ മറ്റൊരുവനെ ചുംബിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകിയെങ്കിലും അത് കത്തുന്ന കനൽ പോലെ അവന് തോന്നി.
”നിർത്തടി!”
വിഷ്ണുവിന്റെ അലർച്ച ആ വീടിനെ നടുക്കി.
അവൻ കുതിച്ചെത്തി അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു ബലമായി വലിച്ചു മാറ്റി. ഒരു നിമിഷം പോലും അവൾക്ക് പ്രതികരിക്കാൻ വിട്ടു കൊടുക്കാതെ അവൻ അവളെ മുറിയിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു. നക്ഷത്ര അപ്പോഴും ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു; യാതൊരു ലജ്ജയുമില്ലാത്ത, ഭ്രാന്തമായ ഒരു ചിരി.
”വിഷ്ണൂ… എന്നെ വിട്… നിനക്ക് നോക്കി നിൽക്കാൻ പറ്റിയില്ലല്ലേ ഹി ?”
അവൾ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
വിഷ്ണു അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടില്ല. തന്റെ മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയിൽ അവൻ അവളെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. ചുവന്ന ഡ്രസ്സിൽ അവൾ തറയിലേക്ക് വീണെങ്കിലും ആ വിചിത്രമായ ചിരി അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് മാഞ്ഞില്ല.
”ഇവിടെ ഇരുന്നോ നീ! നീ ആരായാലും വേണ്ടില്ല, എന്റെ നക്ഷത്രയുടെ ശരീരം കൊണ്ട് നീയിത് ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല!”
വിഷ്ണു ആ മുറിയുടെ വാതിൽ പുറത്തുനിന്ന് വലിച്ചടച്ചു താക്കോൽ തിരിച്ചു. വാതിലിന് അപ്പുറത്ത് നിന്ന് നക്ഷത്രയുടെ ചിരി ഉറക്കെ കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആ ചിരി പതുക്കെ ഒരു കരച്ചിലായും പിന്നീട് അമാനുഷികമായ ഒരു ഗർജ്ജനമായും മാറുന്നത് പോലെ വിഷ്ണുവിന് തോന്നി.
തളർന്നു വീഴുന്ന വിഷ്ണു
വാതിൽക്കൽ ചാരി വിഷ്ണു തറയിലേക്ക് ഇരുന്നു പോയി. അവന്റെ നെഞ്ച് പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കിരൺ ഹാളിൽ തലയിൽ കൈവെച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്. തന്റെ സുഹൃത്തിനെ നോക്കാൻ പോലും വിഷ്ണുവിന് കഴിഞ്ഞില്ല.
”കിരൺ …”
വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി.