അമ്മായി എഴുന്നേറ്റ ഉടനെ മാക്സിയെടുത്ത് തലവഴി ഇട്ടുകൊണ്ട് പുതപ്പും കിടക്കയും മടക്കി ബാഗിലാക്കി. അമ്മയിയിലെ സ്ത്രീയും അമ്മയും ഒരുമിച്ച് ഉണർന്നപ്പോൾ എല്ലാം പെട്ടെന്ന് കഴിഞ്ഞു.
റൂമിൽ എത്തിയ ഉടനെ അമ്മായി നേരെ കുളിമുറിയിലേക്കാണ് പോയത്. ഇനി കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് തോർത്തും തലയിൽ ചുറ്റിക്കൊണ്ട് ഒരു വരവ് ഉണ്ട്. എന്തായാലും ഞാൻ ഇനി ഉറങ്ങുന്നില്ല.. ആ വരവ് ഒന്ന് കണ്ടിട്ട് തന്നെ കാര്യം.
ഒരു 20 മിനിറ്റ് എങ്കിലും ആയിക്കാണും അമ്മായി മഞ്ഞ കളർ മാക്സിയും ഉടുത്ത് തോർത്ത് മുണ്ടും തലയിൽ ചുറ്റി ഇന്നലെ ഇട്ടിരുന്ന മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒരു കൈയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നതും ബാത്റൂമിന്റെ കതകുകളിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ഇരിക്കുന്ന എന്നെയാണ് കണ്ടത്…. ആ ദേവതാ സൗന്ദര്യം കണ്ട ഞാൻ അറിയാതെ എഴുന്നേറ്റ് അമ്മായിയെ കെട്ടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു. അമ്മായിയും തിരിച്ച് അതുപോലൊരു ചുംബനം തന്നുകൊണ്ട് നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് വിട്ടു. മുഷിഞ്ഞ തുണിയൊക്കെ ബാൽക്കണിയിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് നേരെ പൂജാ മുറിയിലേക്ക്. പൂജാ മുറി എന്നൊന്നും പറയാൻ ഇല്ല കേട്ടോ. അമ്മായി വന്നതിൽ പിന്നെയാണ് ഇവിടൊ തിരിയിട്ട വിളക്ക് കൊളുത്തി തുടങ്ങിയത്. ചെറിയൊരു പ്രാർത്ഥന കഴിഞ്ഞ് അമ്മായിയുടെ മുഖ മുദ്രയായ ചന്ദന കുറിയും സിന്ദൂരവും തൊട്ടുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ഒരു പുഞ്ചിരി തൂകി.
: ഇടക്കൊക്കെ ഒന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാം കേട്ടോ….
: എനിക്ക് വേണ്ടി അമ്മായി പ്രാർത്ഥിച്ചോ… അതാവുമ്പോ വേഗം ഫലം കിട്ടും
: അതെന്താ അങ്ങനെ
: എനിക്ക് ഇതൊന്നും പണ്ടേ ശീലമില്ലാത്തത് അല്ലെ… അമ്മായി പണ്ടുമുതലേ ചെയ്യുന്നതല്ലേ….
: ഉം…… എന്ന ശരി ഞാൻ പോയി പണി നോക്കട്ടെ
: ഞാനും കൂടി സഹായിക്കാം…. വാ
: അയ്യോ വേണ്ടായേ…. സാറ് പോയി ഉറങ്ങിക്കോ…
: അതെന്താ അമ്മായി ഒരു വിശ്വാസം ഇല്ലാത്തപോലെ….
: മോന് അവിടെ വന്നാൽ വേറെയും എന്തെങ്കിലും തോന്നും… അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്തോളാം….
അമ്മായി അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാനും നേരെ കിച്ചണിലേക്ക് വിട്ടു. ശരിക്കും ഇവരെയൊക്കെ നമിക്കണം. കാലത്ത് തുടങ്ങുന്ന പണിയാ… രാത്രി വരെ…. ഇതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടും കുറ്റം പറച്ചിൽ കേൾക്കുകയും വേണം. ശരിക്കും വീട്ടിലുള്ള സ്ത്രീകൾക്കൊക്കെ മാസ ശമ്പളം കൊടുക്കണം. എത്ര ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെയും ലീവില്ലാതെ സമയ നിഷ്ഠ ഇല്ലാതെയാണ് ഇവരൊക്കെ ജോലി ചെയ്യുന്നത്… വീട്ടിലെ ജോലിയും കഴിച്ച് മറ്റ് എന്തെങ്കിലും ജോലിക്ക് പോകുന്ന ആൾക്കാരുടെ കാര്യം എന്തായിരിക്കും അല്ലെ…. അച്ഛനും മാമനും ഒക്കെ ഇതേ അവസ്ഥയിൽ ആയിരിക്കില്ലേ……. മനുഷ്യ ജീവിതം എത്രയൊക്കെ പഠിച്ചാലും തീരാത്ത ഒരു ബുക്ക് തന്നെ…
അമ്മായിയെ സഹായിച്ചുകൊണ്ട് ഞാനും കിച്ചണിൽ തന്നെ കൂടി.. പണ്ട് ‘അമ്മ ദോശ ചുടുമ്പോൾ അടുപ്പിന്റെ അടുത്ത് പോയി ഇരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ മറ്റെന്തെങ്കിലും എടുക്കാൻ തിരിയുമ്പോൾ ചട്ടുകം എന്നെ ഏല്പിക്കുമായിരുന്നു. അന്നൊക്കെ ഒരു ദോശ മറിച്ചിടാൻ അവസരം കിട്ടിയാൽ ഭയങ്കര സന്തോഷം ആയിരുന്നു. അന്ന് അമ്മയുടെ കൂടെ കൂടിയത്കൊണ്ട് ദോശ ചുടാനും ചപ്പാത്തി പരത്താനും ഒക്കെ പടിച്ചിരുന്നു. അത് ഏതായാലും നന്നായി. അമ്മായിക്ക് ഒരു സഹായം ആയല്ലോ… ഇന്നത്തെ ദോശ എന്റെവകയാണ്.
അതിനിടയിൽ അമ്മായി ഒരു കട്ടൻ ചായ എനിക്ക് വച്ചുനീട്ടി. രാവിലെ പല്ലുപോലും തേക്കാതെ ഒരു കട്ടൻ കുടിക്കാൻ എന്തോ പ്രത്യേക രുചിയാണ്. എവിടെങ്കിലും ട്രിപ്പ് ഒക്കെ പോയാൽ അങ്ങനൊരു പതിവ് ഉണ്ട്. അമ്മായി കാലത്ത് പല്ലൊക്കെ തേച്ചു കുളിയും കഴിഞ്ഞത്കൊണ്ട് പാവത്തിന് വിശകുന്നുണ്ടാവും. എനിക്ക് ആണെങ്കിൽ പല്ല് തേച്ചാൽ അപ്പൊ തുടങ്ങും വിശപ്പിന്റെ വിളി. അങ്ങനെ കാലത്തെ ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റും ഇന്നത്തേക്ക് വേണ്ട ചോറും കറികളും ഒക്കെ റെഡിയായി. ഷിൽനയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകാനുള്ളത് അവളുടെ ടിഫിൻ ബോക്സിൽ എടുത്തുവച്ചുകൊണ്ട് അമ്മായിയും കൈയ്യിൽ ഇരുന്ന ചൂട് ചായ ഊതി ഊതി കുടിച്ചു.