രാത്രി ബസ്സിലെ കളി

അർച്ചന, 22 വയസ്സുള്ള ബി.ടെക് പഠിക്കുന്ന അതിസുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടി. അവളുടെ കൂർമ ബുദ്ധിയും, എപ്പോഴും നാണം കുണുങ്ങിയുള്ള മുഖവും, ബദാം പോലെയുള്ള ആകർഷകമായ കണ്ണുകളും, അരക്കെട്ട് വരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന കറുത്ത കാർകൂന്തലും കോളേജിൽ എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയിരുന്നു. ശരത്, അവളുടെ സ്വന്തം ക്ലാസ്മേറ്റ് ആണ്. 22 വയസ്സുള്ള സ്മാർട്ട് ആയ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ. പുറമെ കാണുന്ന അവന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരിക്ക് പിന്നിൽ അർച്ചനയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത കാമവും ഒരുതരം ഭ്രാന്തമായ മോഹവും അവൻ ഒളിച്ചുവെച്ചിരുന്നു. കോഴിക്കോട് കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് എഞ്ചിനീയറിംഗ് പഠിക്കുന്ന അവർ രണ്ടുപേരും, എക്സാം സമയത്തെ ഗ്രൂപ്പ് സ്റ്റഡിയും പ്രൊജക്റ്റ് വർക്കുകളും കാരണം വളരെ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായി മാറിയിരുന്നു.

അർച്ചനയുടെ പരിചയം
കോഴിക്കോട് നിന്ന് തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോകുന്ന ആ ലക്ഷ്വറി വോൾവോ ബസ്സ് രാത്രിയിലെ ഹൈവേയിലൂടെ വളരെ സ്മൂത്തായി ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സമയം രാത്രി 8:30 കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അർച്ചന ബസ്സിന്റെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ നിരയിലുള്ള സീറ്റിൽ ശരത്തിന്റെ അടുത്തായിട്ടാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അവരുടെ ഫൈനൽ ഇയർ പ്രൊജക്റ്റ് പ്രസന്റേഷന് വേണ്ടിയാണ് ഇരുവരും ഈ രാത്രി യാത്ര ചെയ്യുന്നത്.

ശരത്തിന്റെ പരിചയം
അവസാന നിമിഷം ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തത് കൊണ്ടാണ് അവർക്ക് ബസ്സിന്റെ ഏറ്റവും പുറകിലെ സീറ്റുകൾ കിട്ടിയത്. അവിടെ ഇത്തിരി ഇടുങ്ങിയതാണെങ്കിലും, ബാക്കിയുള്ള യാത്രക്കാരുടെ കണ്ണിൽ പെടാത്ത രീതിയിലുള്ള ഒരു രഹസ്യ പ്രൈവസി അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അർച്ചന കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള ടൈറ്റ് ടീ-ഷർട്ടും കാല് വരെ നീളമുള്ള ഒരു ഫ്രോക്കും ആണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. ആ വേഷത്തിൽ അവളുടെ 32-28-32 അളവിലുള്ള ശരീരത്തിന്റെ വളവുകളും തിരിവുകളും വ്യക്തമായി എടുത്തുകാണിച്ചിരുന്നു. ശരത് കംഫർട്ടബിൾ ആയ ഒരു ഗ്രേ ടീ-ഷർട്ടും മുട്ടുവരെയുള്ള ഷോർട്സും ആണ് ഇട്ടിരുന്നത്. അവൻ പുറമെ വളരെ റിലാക്സ്ഡ് ആയി ഇരിക്കുകയാണെങ്കിലും, മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ കാമചിന്തകൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് വല്ലാത്തൊരു അലർട്ട് അവസ്ഥയിലായിരുന്നു.

കോളേജ് ക്ലാസ്സ്റൂമിൽ അർച്ചനയും ശരത്തും
അർച്ചനയും ശരത്തും വെറും സഹപാഠികൾ മാത്രമാണ്. അവരുടെ ബന്ധം അസൈൻമെന്റുകളിലും കോളേജ് ട്രിപ്പുകളിലും മാത്രമായി ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്നു. ഇവരുടെ രണ്ടുപേരുടെയും കുടുംബങ്ങൾക്ക് പരസ്പരം നന്നായി അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട്, അവർ രണ്ടുപേരും ഒന്നിച്ച് തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോകുന്നതിൽ വീട്ടുകാർക്ക് യാതൊരു എതിർപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

കുടുംബങ്ങളുടെ കൂടിക്കാഴ്ച
ബസ്സ് കോഴിക്കോട് ഡിപ്പോയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അർച്ചന ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. സിറ്റിയിലെ വെളിച്ചമെല്ലാം മാഞ്ഞുപോയി പതിയെ ഹൈവേയിലെ ഇരുട്ട് മൂടാൻ തുടങ്ങി. ശരത് ഫോണിൽ എന്തോ നോക്കുന്ന പോലെ അഭിനയിച്ച്, ഇയർഫോൺ വെച്ച് പാട്ട് കേൾക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. പക്ഷെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ അർച്ചന അവളുടെ ദുപ്പട്ട ശരിയാക്കുന്ന അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

യാത്രയ്ക്ക് റെഡിയാകുന്ന അർച്ചന
രാത്രി 9:00 മണിയോടെ ബസ്സിലെ മെയിൻ ലൈറ്റുകൾ എല്ലാം ഓഫ് ചെയ്തു. ബസ്സിനുള്ളിൽ മുകളിലത്തെ നീല നിറത്തിലുള്ള ഡിം ലൈറ്റുകൾ മാത്രമായി. ബസ്സിന്റെ ചെറിയ കുലുക്കത്തിൽ മിക്കവാറും യാത്രക്കാർ അപ്പോഴേക്കും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണിരുന്നു. അർച്ചനയ്ക്ക് കോട്ടുവായ വന്നു, അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഉറക്കം വന്ന് ഭാരമുള്ളതായി മാറി.
“എനിക്ക് നല്ല ഉറക്കം വരുന്നു, ഞാൻ കിടക്കുവാ,”
എന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ ദുപ്പട്ട തോളിന് ചുറ്റും പുതച്ചു. ശരത് മൂളി സമ്മതിച്ചു, അവളെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് വീണ്ടും ഫോണിലേക്ക് തന്നെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു.