ശാരദ അജിത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു കരാറുണ്ടായിരുന്നു. താൻ വിനുവിനെ വിട്ടുകൊടുക്കണം, പകരം അവർക്ക് തന്നെയും.
ശാരദ: “പാർട്ടിയോ? രാത്രി വൈകുമല്ലോ വിനു. നീ എങ്ങനെ വരും?”
അജിത്ത്: “ഞങ്ങൾ വണ്ടി ഏർപ്പാട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ടീച്ചറേ. നേരം വെളുക്കുമ്പോഴേ തിരിച്ചു വരൂ. വിനു സുരക്ഷിതനായിരിക്കും. ഞങ്ങൾ കൂടെയില്ലേ?”
ശാരദ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. തന്റെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമം അവർ പുറത്തു കാണിച്ചില്ല. രാത്രി തനിച്ചായിരിക്കുമ്പോൾ ഈ നാലുപേരും തന്റെ വീടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന രംഗം അവർ ഭാവനയിൽ കണ്ടു. ശ്വാസം ഒന്ന് തടഞ്ഞു.
ശാരദ: “അപ്പോൾ എത്ര മണിയാകും നിങ്ങൾ പോകാൻ? നീ ഡ്രസ്സൊക്കെ എടുത്തു വെച്ചോ വിനു?”
വിനു: “രാത്രി എട്ടു മണിയാകുമ്പോൾ ഇറങ്ങണം അമ്മേ. അജിത്തിന്റെ കൂടെ ഞാൻ പോയ്ക്കോളാം.”
ശാരദ: “എട്ടു മണിയോ? അപ്പോൾ ഭക്ഷണം ഒക്കെ എങ്ങനെയാ? നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കഴിച്ചിട്ടാണോ പോകുന്നത്?”
സച്ചിൻ: “ഞങ്ങൾ അപ്പുറത്ത് നിന്ന് കഴിച്ചോളാം ടീച്ചറേ. വിനു എട്ടു മണിക്ക് തയ്യാറായി നിന്നാൽ മതി. ഞങ്ങൾ വന്ന് വിളിക്കാം.”
ശാരദ: “ശരി… പൊയ്ക്കോ . പക്ഷേ സൂക്ഷിക്കണം.”
വിനു സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി അകത്തേക്ക് പോയി. അവൻ പോയതും അജിത്ത് ഒരു പടി മുന്നോട്ട് വന്നു. ശാരദയുടെ തൊട്ടടുത്ത് എത്തി. അവന്റെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ ഒരു മന്ത്രണം പോലെയായിരുന്നു.
അജിത്ത്: “സമയവും കാര്യവും മനസ്സിലായല്ലോ? എട്ടു മണിക്ക് വിനുവിനെ ഞങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകും. ഒൻപത് മണിയാകുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു വരും. അപ്പോൾ ഈ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് തുറന്നു കിടക്കണം ടീച്ചറേ. വിനുവിനെ ഞങ്ങൾ സുരക്ഷിതമായി നോക്കിക്കോളാം… ടീച്ചറെ ഞങ്ങൾ അതിലും ഗംഭീരമായി നോക്കും.”
ശാരദയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു. റബ്ബർ തോട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ള തണുത്ത കാറ്റ് വീശിയപ്പോൾ അവർ ഒന്ന് വിറച്ചു. മഴ പതുക്കെ ശക്തി പ്രാപിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. രാത്രി കനക്കുമ്പോൾ, മഴയുടെ ഈ സംഗീതത്തിനൊപ്പം തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണം തുടങ്ങാൻ പോകുകയാണെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞു.
ശാരദ: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു അജിത്ത്…”
അജിത്ത്: “പേടിക്കണ്ട. വെള്ളിയാഴ്ചത്തെ പോലെ ഒന്നുമുണ്ടാവില്ല . ടീച്ചർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ ചൂട് നൽകാൻ ഞങ്ങൾ നാലുപേരും ഉണ്ടാകും. മറക്കണ്ട… എട്ടു മണിക്ക് വിനു പോകും. ഒൻപതിന് ഞങ്ങൾ എത്തും.”
അവർ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് പോയി. വിനു അകത്തുനിന്ന് ഡ്രസ്സ് സെലക്ട് ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ശാരദ ആ മഴ നോക്കി ഉമ്മറത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു. അന്തരീക്ഷം ആകെ മൂടിക്കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. പ്രകൃതി പോലും ആ രാത്രിയിലെ പൂരത്തിനായി ഒരുങ്ങുന്നത് പോലെ.
തന്റെ ഉടൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ വിയർക്കുന്നത് ശാരദ അറിഞ്ഞു. എട്ടു മണി… ആ സമയം വരാനായി അവരുടെ ഉള്ളം ഒരു വല്ലാത്ത ആശങ്കയോടെയും ഒപ്പം അടങ്ങാത്ത ദാഹത്തോടെയും കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ശനിയാഴ്ച രാത്രിയുടെ നിഴലുകൾ വീടിനു ചുറ്റും കനത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. റബ്ബർ തോട്ടത്തിന് മുകളിൽ കാർമേഘങ്ങൾ കറുത്ത പുതപ്പ് പോലെ വിരിച്ചിരിക്കുന്നു. കാറ്റ് വീശുമ്പോഴെല്ലാം മരച്ചില്ലകൾ പരസ്പരം ഉരസുന്ന ശബ്ദം ഒരു വല്ലാത്ത ഭീതി ജനിപ്പിച്ചു. ഇടയ്ക്കിടെ പെയ്യുന്ന നൂൽമഴ ജനൽ പാളികളിൽ തട്ടി ചിതറുന്നുണ്ട്.
ശാരദ ടീച്ചർ അടുക്കളയിൽ വിനുവിന് വേണ്ടിയുള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുകയായിരുന്നു. അവരുടെ വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ തവണ ക്ലോക്കിലെ സെക്കൻഡ് സൂചി അനങ്ങുമ്പോഴും അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് താളം തെറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
വിനു ഹാളിൽ ആവേശത്തോടെ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു. പുതിയ ഷർട്ടും ജീൻസും ഇട്ട് അവൻ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് മുടി ചീകുന്നത് ശാരദ നോക്കി നിന്നു. തന്റെ മകൻ എത്ര നിഷ്കളങ്കനാണെന്ന് അവർ ഓർത്തു. അവൻ പോകാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നത് തന്റെ പതനത്തിലേക്കുള്ള വഴിയാണെന്ന് അവൻ അറിയുന്നില്ലല്ലോ.
Continue please