ശരദാനന്ദം – 1 21

​ആ നിമിഷം എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു വൈദ്യുതി പ്രവഹിച്ചത് പോലെ തോന്നി. അറിയാതെ എന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചു. അവൻ മനഃപൂർവ്വം ചെയ്തതാണോ അതോ അറിയാതെ പറ്റിയതാണോ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. പക്ഷേ, അവന്റെ ആ ചൂടുള്ള സ്പർശനം എന്റെ ഉടലിനെ വല്ലാതെ ഉണർത്തിക്കളഞ്ഞു.

​അവൻ നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഹാളിലേക്ക് കടക്കുന്നതിന് മുൻപ് പ്രവീൺ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെ മുഖത്തായിരുന്നില്ല, പകരം സാരി അല്പം മാറി നിൽക്കുന്ന എന്റെ മാറിടങ്ങളിലായിരുന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വന്യമായ ആഗ്രഹം നിഴലിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

​”അമ്മേ … ഈ ചൂടത്ത് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പണിയെടുക്കുന്നത്? കുറച്ചു നേരം റെസ്റ്റ് എടുത്തുകൂടെ?” അവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

അവന്റെ സ്വരത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക ഇടർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.
​എനിക്ക് മറുപടി പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. എന്റെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എന്റെ വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഹാളിലേക്ക് നടന്നകന്നെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സ് ആകെ ഉലഞ്ഞുപോയിരുന്നു. ആ സ്പർശനം ഏൽപ്പിച്ച ചൂട് അപ്പോഴും എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അടുക്കളയിലെ പണികളിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

​സത്യം പറഞ്ഞാൽ, കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു വർഷങ്ങളായി എന്റെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ വെറും നീറ്റലായി മാത്രം അവശേഷിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാനും വിശ്വേട്ടനും തമ്മിൽ ശാരീരികമായ ഒരു ബന്ധം നടന്നിട്ട് കാലം കുറെയായി. പലപ്പോഴും രാത്രികളിൽ ഞാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരികിലേക്ക് ചെല്ലാറുണ്ട്.

മനപ്പൂർവ്വം ശരീരം ഒന്ന് മുട്ടിച്ചും ചേർന്ന് കിടന്നും ഞാൻ എന്റെ താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിക്കും. പക്ഷേ പുള്ളിക്ക് അതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നമേയല്ല. ഒന്നെങ്കിൽ പണി കഴിഞ്ഞുള്ള ക്ഷീണം പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞു കിടന്നുറങ്ങും, അല്ലെങ്കിൽ എന്തിനാ വെറുതെ ഓരോന്ന് ആലോചിക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ച് എന്നെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തും.

​ഒരു പെണ്ണെന്ന നിലയിൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ അടക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന ആ പഴയ അഗ്നി ഇപ്പോഴും അണയാതെ കിടപ്പുണ്ട്. സ്നേഹിക്കപ്പെടാനും ഒന്ന് തൊടപ്പെടാനും ഞാൻ വല്ലാതെ കൊതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിശ്വേട്ടൻ തരാത്ത ആ പരിഗണനയും നോട്ടവുമാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ മരുമകനായ പ്രവീണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കണ്ടത്. അതുകൊണ്ടാകാം, പ്രവീൺ എന്നെ തൊട്ടുരുമ്മി കടന്നുപോയപ്പോൾ അത് തെറ്റാണെന്ന് പറയാൻ എന്റെ മനസ്സിന് തോന്നാതിരുന്നത്.

ആ പഴയ ഓർമ്മകളിലും വിശ്വേട്ടൻ നൽകുന്ന അവഗണനയിലും മനസ്സ് നീറി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അപ്രതീക്ഷിതമായി അത് സംഭവിച്ചത്. എന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കരുത്തുറ്റ ഒരു കൈ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. ആ ചൂടുള്ള സ്പർശനം എന്റെ ഉടലിനെ പൊള്ളിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

​ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അത് പ്രവീൺ ആയിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വന്യമായ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്രയും കാലം ഞാൻ കൊതിച്ച, എന്നാൽ ആരിൽ നിന്നും ലഭിക്കാത്ത ആ ആവേശം അവന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആ കൈകളുടെ പിടുത്തം എന്റെ വിരിഞ്ഞ ഇടുപ്പിൽ മുറുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

(തുടരും..)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *