അവൾ ഇനി ഉറങ്ങുകയില്ല.”
ദൂരെയായി, ദ്വീപിലെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുകളിലേക്കു ഒരു നീല പ്രകാശം ഉയർന്നു.
അവിടെ ദ്വീപിന്റെ പ്രാചീന രക്ഷാധികാരികൾ
മൂന്നുപേർ സ്ത്രീകൾ, അർദ്ധദേവതകൾ
തങ്ങളുടെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നുയർന്നു.
അവരുടെ കണ്ണുകൾ തീപോലെ തെളിഞ്ഞു.
അവർ തമ്മിൽ നോക്കി ചിരിച്ചു.
> “അവൻ മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു…”
ആദ്യവൾ പറഞ്ഞു.
> “അവന്റെ രക്തം ഉണർന്നു…”
രണ്ടാമത്തി.
> “അപ്പോൾ നമുക്ക് തയ്യാറാകണം…”
മൂന്നാമത്തി പറഞ്ഞു,
“കാരണം ഈ തവണ ദ്വീപ്
മനുഷ്യരോടും ദേവതകളോടും
ഒരുപോലെ സംസാരിക്കും.”
ആകാശം നീലയായി മങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ,
കടൽ പാടുന്നത് പോലെ മുഴങ്ങി.
അവന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു —
പക്ഷേ ദ്വീപ് മുഴുവൻ അവന്റെ പേരിൽ ഉണർന്നു.
അവന്റെ ശക്തിയുടെ അർത്ഥം
കാലത്തിന്റെ ആദിയിൽ, ഈ ദ്വീപുകൾ സ്ത്രീകളുടെ രക്തത്തിലും ആത്മാവിലും നിന്നാണ് പിറന്നത്.പുരുഷന്മാർ അന്ന് നിലനിന്നിരുന്നെങ്കിലും, അവരുടെ പങ്ക് വളരെ ചെറുതായിരുന്നു ജീവൻ നിലനിറുത്താനുള്ള “സമത്വതാരകം” അവർ ആയിരുന്നു.പിന്നീട് ഒരു ദുരന്തം സംഭവിച്ചു ദേവതകളുടെ ശാപംമൂലംപുരുഷരാശി മാഞ്ഞുപോയി,സ്ത്രീകൾ മാത്രം ബാക്കിയായി.
എന്നാൽ ദ്വീപിന്റെ ഹൃദയം — അതായത് ജീവശക്തിയുടെ ഉറവിടം രക്തത്തിന്റെ ഇരുവിഭാഗവും (പുരുഷ-സ്ത്രീ) ഒറ്റമാകുമ്പോഴാണ് പൂർണ്ണമായി ഉണരുക.
അവൻ ഇപ്പോൾ ആ നഷ്ടപ്പെട്ട പകുതി തന്നെയാണ്.അവനിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന രക്തം,
ദ്വീപിന്റെ പഴയ രക്തസമത്വത്തിന്റെ കണികയാണ്.
അവൻ കിട്ടിയ ശക്തി എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും
1. ജീവനുണർത്തൽ
അവന്റെ സാന്നിധ്യം സ്ത്രീകളുടെ ശരീരത്തിൽ ഉറങ്ങിയിരുന്ന ശക്തിയെ ഉണർത്തുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് ദ്വീപിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് അവന് ആ ശക്തി കിട്ടിയപ്പോ ചൂട് അനുഭവിച്ചത്.
2. നിസർഗ നിയന്ത്രണം
അവന്റെ വികാരങ്ങൾ പ്രകൃതിയുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു.
ദുഃഖം വന്നാൽ കടൽ പൊങ്ങും,
സമാധാനം വന്നാൽ കാറ്റ് ശാന്തമാകും.
3. രക്തസ്മൃതി
അവൻ ദ്വീപിന്റെ പുരാതന ഓർമ്മകൾ കാണാനും അനുഭവിക്കാനും കഴിയും.
പണ്ടത്തെ ദേവതകൾ, മനുഷ്യരായിരുന്ന സ്ത്രീകൾ — എല്ലാം അവന്റെ രക്തത്തിലൂടെ സംസാരിക്കും.
4. ജനനശക്തിയുടെ ആഹ്വാനം
ദ്വീപിലെ സ്ത്രീകൾക്കുള്ളിൽ കുട്ടി ജനിക്കുന്നതിന് ഇനി പുരുഷസമ്പർക്കം ആവശ്യമില്ല;അവന്റെ ആഴത്തിലുള്ള ശക്തി, ജീവനെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രകാശം,അവരിൽ ആ പ്രക്രിയയെ ഉണർത്തും.
സാരമായി പറഞ്ഞാൽ,അവൻ ദ്വീപിന്റെ രണ്ടാം ജനനം ആണ് സ്ത്രീയും പുരുഷനും വേർപെട്ടിരുന്ന കാലത്തിന് ശേഷമുള്ള
പൂർണ്ണമായ സമത്വത്തിന്റെ പ്രതീകം. ആ ശക്തി അവനെ ദ്വീപിലേക്ക് നയിച്ചു, പക്ഷേ അതിന്റെമാർഗം മനുഷ്യർക്ക് മനസ്സിലാകാത്തതായിരുന്നു.
കല്ലുകൾ ഇളകുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, അവൻ പാതയായി നടന്നു. കാഴ്ചകളെനോക്കിയപ്പോൾ, ദ്വീപിലെ എല്ലാ ജീവികളും പെട്ടന്ന് നിശ്ശബ്ദമാവിയെന്നു തോന്നി.
പക്ഷേ ആരും അവനെ കാണുന്നില്ല;
ഒരു അന്യമായ കാറ്റ് മാത്രമാണ് ചുറ്റിപ്പൊടി കൊണ്ടു വരുന്നത്.
അവന്റെ ഹൃദയം ചിട്ടയായ താളത്തിൽ കാറ്റിനോടൊപ്പം ഉറ്റു.
പ്രതീകങ്ങളോ, ശബ്ദങ്ങളോ — എല്ലാം അലോസമായ സൂചനകൾ പോലെ.
വീഞ്ഞു പോയ ഒരു പാറയുടെ മറുവശത്ത്, ഒരു ചെറിയ പൊട്ടൽ.
അവൻ അടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ, പാറയിൽ നിന്ന് കറുത്ത നീല പുകപോലെ തണുത്ത നിഴൽ ചിറകുകൾ വിരിയിച്ചു.
അത് നീളത്തിൽ അവന്റെ സമീപം വരാനായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു പൊള്ളാത്ത സ്വഭാവത്തിൽ മറഞ്ഞു പോയി.
അവൻ വീണ്ടും നടന്നു, കടലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.
പക്ഷേ കടൽ ഒരു പോലെ പാടുന്നില്ല,
ഇടവിട്ട് മധുരം പോലെ ചില ഭയം നിറഞ്ഞ തരംഗങ്ങൾ മാത്രം കേട്ടു.
അവന്റെ മനസ്സിൽ ചിന്ത ഉയർന്നു:
> “ഈ ദ്വീപിൽ ആരും എന്നെ നോക്കില്ല… എന്നാൽ എന്തോ, ഞാനെവിടെയോ നിരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.”