രാത്രി കടന്നപ്പോൾ, ആകാശത്തിൽ മഞ്ഞ് നിറഞ്ഞ മേഘങ്ങൾ തെന്നിക്കുത്തി.
വെള്ളത്തിന്റെ മിഴലുകളിൽ ഒരു ചില നിഴലുകൾ നീളിയും ചലിക്കുന്നുണ്ടെന്നു അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
അവൻ അത് നീളത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ ഹൃദയം പെട്ടെന്ന് കൊഞ്ചി —
ഇത് മനുഷ്യന്റെ അല്ല, ഒരു അന്യശക്തിയുടെ സാന്നിധ്യം എന്ന് അവൻ മനസിലാക്കി.
പക്ഷേ നേരത്തെ കണ്ടുപിടിക്കാനാവാത്ത വിധം,
അവൾ നയരാ തന്നെയാണ് —
പൂക്കളുടെ മധുരമായ സായാഹ്നത്തിന്റെയും കടലിന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെയും മിശ്രിതത്തിൽ,
മുക്കാലിൽ ചെറു സൂചനകൾ മാത്രമാണ് അവൾ വിട്ടിരുന്നത്:
> കറുത്ത പുക, നീല മിന്നലുകൾ,
രാത്രിയുടെ തണുത്ത ചലനം.
അവൻ കൂടുതൽ മുന്നോട്ടു നടന്നു.
കാൽവെള്ളം ചുറ്റിയും പൊട്ടിക്കുളഞ്ഞു;
മണ്ണ് പച്ചയായി മാറി, പഴയ പുഷ്പങ്ങൾക്കു പിറകിൽ ചില കിളികൾ മിന്നലായി പറന്നു.
അവന്റെ ഹൃദയം ഭയം-ഉത്സാഹം കലർന്ന ഒരു തരത്തിൽ അതിന്റെ താളം പിടിച്ചു.
> “ഈ ദ്വീപിൽ എന്തും സാധ്യമാണ്…
എന്നാൽ ആരും നേരിട്ട് സാന്നിധ്യം കാണുന്നില്ല…”
അവൻ ചിന്തിച്ചു.
പക്ഷേ ഒരു നിമിഷം — കടലിന്റെ അറ്റം കാണുമ്പോൾ,
ഒരു നിഴൽ പെട്ടെന്ന് ഉരുണ്ടു,
അവൻ അതിനെ കുറിച്ച് നോക്കിയില്ല .
അവൻ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നു,
പക്ഷേ ഗഹനമായ കാടിന്റെ മധ്യത്തിൽ അവന്റെ ഹൃദയം പെട്ടെന്ന് മന്ദമെന്ന് കട്ടു പിടിച്ചു.
അവൻ ഗഹനമായ കാടിന്റെ നടുവിലൂടെ നടന്നു.
പുറത്തേക്കുള്ള മാർഗം ഒരു പോലെ ലഭ്യമല്ല;
ചുറ്റും മൂടൽ, തിരിഞ്ഞ കയറുകൾ, കറുത്ത വെള്ളപ്പൊഴികൾ മാത്രം.
പക്ഷേ, ഓരോ ചുവടും അവന്റെ ഹൃദയത്തെ അലട്ടിയൊരു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി.
കടലിന്റെ അറ്റത്ത് നിന്ന് കേൾക്കുന്ന ശബ്ദം —
പഴയപ്പോലെയുള്ള മണൽമണ്ണിന്റെ താളത്തിൽ ഒരു അന്യമായ ഉച്ചം.
അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു —
ചില നിഴലുകൾ ചലിക്കുന്നു, പക്ഷേ കാണാനാവില്ല,
പക്ഷേ അവയുടെ സാന്നിധ്യം, കാറ്റിന്റെ താളം, വെള്ളത്തിന്റെ കുലുക്കം,
എല്ലാം ഒരു അന്യശക്തി ഉള്ളതായി തോന്നിക്കുകയാണ്.
കണ്ടുമോ, ഒരു പൊട്ടൽ പാറയുടെ മുകളിൽ
അവൻ അടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ, ചെറിയൊരു നീലയുള്ള മിന്നൽ അതിൽ പതിച്ചു.
നേരെ നോക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു,
പക്ഷേ മിന്നൽ പെട്ടെന്ന് മറഞ്ഞു,
അവൻ തലച്ചോറിൽ മാത്രമേ സൂചന എടുത്തു.
കൂടുതൽ മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ,
വെള്ളത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്ന ആകാശത്തെക്കാൾ തണുത്ത കണ്ണുകൾ കാണുന്ന തോന്നൽ.
വായനക്കാർക്ക് അത് ഒരു സ്വഭാവമാറ്റം പോലെ തോന്നും,
പക്ഷേ നായകൻ ബോധ്യമാവുന്നു — ആദൃശ്യമായി ആരോ അവനെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.
രാത്രിയുടെ മൂടൽക്കാറ്റ് കാതുകളിൽ ഒരു നിശ്ശബ്ദ പാട്ട് പോലെ ഒഴുകി,
വെള്ളത്തിന്റെ ചലനത്തിനൊപ്പം മാറി,
ആ ശബ്ദത്തിൽ ആരോ പഴയ മനുഷ്യശക്തിയുടെ അടയാളം സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്ന തോന്നൽ.
അവൻ തലോടാതെ,പിന്നീട് വീണ്ടും ഒരു പാറവട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ള പുകപോലെ നീല നിഴൽ വീണു.അത് അന്യശക്തിയുടെ സൂചന മാത്രമാണ്.
അവൻ മന്ദമായി പടിയെടുത്തുകൊണ്ട്
കാടിന്റെ അടിയിൽ കടന്നു.കാറ്റ് വീണ്ടും ചുറ്റിപ്പൊങ്ങി,പാറകളിലൂടെ പടർന്ന നീല മിന്നലുകൾ ഒരു താളത്തിൽ മുഴങ്ങി.
നിറമില്ലാത്ത വെളിച്ചം ഗുഹയുടെ അരികുകളിൽ വിരിയുന്നു,
അവൻ ചുവടു വെയ്ക്കുമ്പോൾ മണ്ണ് പച്ചയായി കുലുങ്ങുന്നു.
അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു — ചില നിഴലുകൾ പിന്നിൽ നീളുന്നു,പക്ഷേ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോഴെല്ലാം അവ ഏതെങ്കിലും കാടിന്റെ മൂടലിൽ മറഞ്ഞു പോയിരുന്നു.അവൻ ഹൃദയം വേഗം മുഴക്കി —
ഈ അനുഭവം സാധാരണപ്രകൃതിയല്ല,
പക്ഷേ വായനക്കാരൻ ഇതുവരെ ആരാണെന്ന് തിരിച്ചറിയില്ല.
കാടിന്റെ നടുവിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ,
ഒരിക്കൽ കാറ്റിന്റെ താളം അപ്രതീക്ഷിതമായി മാറി.അവന്റെ ചുവടുകൾ നിലത്ത് സ്പർശിച്ചപ്പോൾ,പാറകൾക്കും മരങ്ങൾക്കും അരികിൽ ചെറിയ പൊട്ടൽ അവിടെ നിന്നൊരു ചില നീല മിന്നലുകൾപടർന്നു.
പക്ഷേ അവൻ മനസ്സിലാക്കി അവിടെ ആരോ ഉണ്ടെന്നും,എവിടെയോ അവന്റെ സാന്നിധ്യം നിരീക്ഷിക്കുന്നു.