ശ്യാമളയുടെ ഒരു ദിവസം 138അടിപൊളി 

ഢീ! ചന്തീലെ തോലു ഞാൻ നുള്ളിയെടുക്കും! അവളെയോടിച്ചിട്ട് അവൾ രാമൂനെ കുലുക്കിയെണീപ്പിച്ചു.

ആ.. അമ്മേ… അവൻ ചിണുങ്ങി. ശ്യാമള ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ്റെ കുണ്ടീലൊന്നു തഴുകി. നുള്ളു വേണോടാ?

ആ… അവനെണീറ്റു. നന്നായി പഠിക്കുന്ന അനുസരണയുള്ള മോനോട് അവൾക്കൊരു മമതയുണ്ടായിരുന്നു. പോയിക്കുളിക്കടാ മോനേ! അവൻ്റെ കവിളത്തു തലോടി അവൾ തിരിഞ്ഞു.

മനുവിനും പിള്ളാർക്കും ഭക്ഷണവും കൊടുത്ത് അവൾ കോണി കയറി മോളിലേക്കു ചെന്നു. മീനുവേടത്തീം അച്ഛനും മനൂം അവിടെയാണ് കിടക്കുന്നത്. മൂന്നു മുറികളുണ്ട്. വീട്ടിലെല്ലാരും താഴെയാണ്. അതാണ് ശ്യാമളയ്ക്കും സൗകര്യം.

മീനുവേടത്തി ഒരു ഭക്തയാണ്. അവർ കാലത്തേ എണീറ്റ് മോളിലെ കുളിമുറീല് കുളി കഴിഞ്ഞ് എവിടെപ്പോയാലും കൊണ്ടുനടക്കുന്ന കൃഷ്ണൻ്റെ ഫോട്ടോയുടെ മുന്നിൽ അർദ്ധനിമീലിതയായി ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്ന് പ്രാർത്ഥനയിലായിരുന്നു. ചന്തു തലേന്നു തന്നെ പമ്പു വെച്ച് മോളിലെ ടാങ്കിൽ വെള്ളം നിറച്ചതിന് അവൾ മനസ്സിലൊരു നന്ദി പറഞ്ഞു.

അടുത്തത് അച്ഛനാണ്. പാവം. തന്നെ വല്ല്യ കാര്യമാണ്. അമ്മ പോയിട്ട് ഒരു വർഷമേ ആയിട്ടുള്ളൂ. ഇപ്പോ രാഘവേട്ടൻ അച്ഛനെ നോക്കാൻ ഒരു സ്ത്രീയെ ഏർപ്പാടുചെയ്തിട്ടൊണ്ട്. അങ്ങേർക്കറിയാം. ഭാര്യേടെ അച്ഛനാണെങ്കിലും അവൾക്ക് പുള്ളിക്കാരൻ്റെ കാര്യം നോക്കാനല്ല താല്പര്യമെന്ന്. കണ്ട ആശ്രമത്തിലും അമ്പലത്തിലുമൊക്കെ സമയം കളയാനാണ് കണവിക്കിഷ്ട്ടം.

ശിവശങ്കരൻ ഇത്തിരി മുന്നേ എണീറ്റിരുന്നു. ചന്ദ്രൻ്റെ വീട്ടിൽ മുൻപും പലവട്ടം വന്നിട്ടുണ്ട്. അന്നൊക്കെ ദേവകി ഒപ്പമൊണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോ ഒറ്റയ്ക്കായപോലെ. മൂത്രമൊഴിക്കാൻ മുട്ടുന്നു. മെല്ലെയെണീറ്റ് വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ! മുന്നിൽ തൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മരുമകൾ! ശ്യാമള! കയ്യിൽ ആവി പറക്കുന്ന ചായ. ചിരിക്കുന്ന മുഖം. ആ കൊഴുത്ത പെണ്ണിനെ നോക്കി അയാളും മന്ദഹസിച്ചു.

ശ്യാമള അമ്മായിയച്ഛൻ്റെ ശരീരത്തിലേക്കു നോക്കി. പഴയ പട്ടാളക്കാരൻ്റെ ബലിഷ്ഠമായ ശരീരം. പേശികളിപ്പോഴും എടുത്തു നിൽക്കുന്നു. മെലിഞ്ഞ കാലുകൾ.. ശോഷിച്ചിരിക്കുന്നു…പാവം അധികം ചലനമില്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ്… അമ്മ പോയേപ്പിന്നെ മുറിക്കു വെളിയിൽ ഇറങ്ങാറില്ല… …

ശ്യാമള അച്ഛനു ചായ കൊടുത്തിട്ട് തിരിഞ്ഞു. ഞാൻ താഴേക്കു പോവാണേ! മീനുവേടത്തി കാപ്പി കുടിച്ചു. ഞാൻ നിക്കണോ അച്ഛാ?

വേണ്ടെടീ മോളേ! ഞാൻ വന്നോളാം. ശിവശങ്കരൻ പറഞ്ഞു. പിന്നെ മോളിലത്തെ കക്കൂസിൽ പോയി പെടുത്തു.

ശ്യാമളയെ ആദ്യം കണ്ടപ്പഴേ ശിവശങ്കരന് അവളെ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. തൻ്റെ രണ്ടുമക്കളും അവരുടെ അമ്മയെപ്പോലെയാണ്. പാവം തന്നെ വിട്ടവൾ പോവുമെന്നു വിചാരിച്ചതല്ല. ആഹ്… ചായ കുടിച്ചിട്ട് ശിവൻ മെല്ലെ കോണിപ്പടിയിറങ്ങി. പൂമുഖത്തു ചെന്നിരുന്നു. ദിനപ്പത്രമെടുത്തു നിവർത്തി. അപ്പഴേക്കും ശ്യാമള അടുത്ത ചായയുമായെത്തി. അച്ഛൻ്റെ ശീലങ്ങളൊക്കെ അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

ചന്തുവെണീറ്റ് കണവിയേമന്വേഷിച്ച് അടുക്കളയിലേക്കു ചെന്നു. അച്ഛാ വാർഷികത്തിന് അഞ്ചുറുപ്യ വേണം. നിഷ! എനിക്കും. രാമു!

നീയെല്ലാങ്കൂടി എന്നെ കുത്തുപാളയെടുപ്പിക്കും. പിറുപിറുത്തോണ്ട് ചന്തു പേഴ്സു തിരഞ്ഞു. എവടെ! ശ്യാമൂ! ശ്യാമൂ!

ഓ ചേട്ടാ! കെടന്നു കാറണ്ട. ചായ വേണോ? ശ്യാമള ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പേഴ്സുമായി ചെന്നു. സത്യത്തിൽ വീടിൻ്റെ ചുമതല, ധനകാര്യമുൾപ്പെടെ ശ്യാമളയുടെ പക്കലായിരുന്നു. എന്നാലും മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ, പിള്ളേരുൾപ്പെടെ, ചന്ദ്രനായിരുന്നു നാഥൻ.

പിള്ളേർക്കച്ഛൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കാശു വാങ്ങിക്കൊടുത്ത് ടിഫിനും പുസ്തകക്കെട്ടുകളും സഞ്ചികളിലായോ എന്നു നോക്കി ശ്യാമള രണ്ടിനേം ഉന്തിത്തള്ളി പറഞ്ഞുവിട്ടു. ഇന്ന് ട്യൂഷനുണ്ട്. രണ്ടും വരുമ്പോൾ ആറു കഴിയും.

മനു മോളിലേക്കു പോയി, മീനുവേടത്തിയ്ക്ക് ഒരുഗ്ലാസ് പാലുമായി. പുള്ളിക്കാരി അമ്പലത്തിലേക്കു പോവാണ്. ഇനി വൈകുന്നേരം നോക്കിയാൽ മതി. മനുവിനോട് അമ്മയെ അമ്പലത്തിൽ വിട്ടിട്ട് അമ്മാവൻ്റെ കടയിലേക്കു ചെല്ലാൻ ശ്യാമള പറഞ്ഞു. ചെക്കൻ ഇതൊക്കെയൊന്നു കണ്ടു പഠിക്കട്ടെ. അവൻ വരുമ്പോൾ മൂന്നുമണിയാവും.