ശ്യാമളയുടെ ഒരു ദിവസം 138അടിപൊളി 

കാപ്പികുടിക്കണ്ടേ അച്ഛാ? ചന്ദ്രേട്ടൻ്റെയൊപ്പം? അവൾ ചോദിച്ചു.

മരുമോളുടെ കൊഴുത്ത ഇടുപ്പിൽ നിന്നും കയ്യെടുത്ത് ശിവൻ അവളുടെ തടിച്ച ചന്തിക്ക് മൃദുവായി താളമിടും പോലെ രണ്ടടികൾ കൊടുത്തു. ഇപ്പോ വേണ്ടടീ. ഞാനിത്തിരീം കൂടെ വൈകിയാണ് രാവിലത്തെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്. നീ പോയി അവന് വെളമ്പിക്കൊടുക്ക്.

അച്ഛൻ്റെ ലാളനയിൽ അവളലിഞ്ഞു… ആ പരുത്ത കൈപ്പത്തി നോവിക്കാതെ ചന്തിക്കടിച്ചപ്പോൾ ചെറുപ്പത്തിലനുഭവിച്ച കൊഞ്ചിക്കലും ഓമനിക്കലും അവൾക്കോർമ്മ വന്നു. പൗരുഷവും ശക്തിയും ഇത്തിരി കുറവായ ചന്തുവല്ല അച്ഛൻ. ഇപ്പോഴുമെന്താരോഗ്യമാണ്! ഇന്നാ പേശികൾ എണ്ണയിട്ടു തിരുമ്മിക്കൊടുക്കണം…

ചന്ദ്രൻ ധൃതിയിലായിരുന്നു. എടീ ശ്യാമൂ! ഇപ്പോത്തന്നെ ലേറ്റായി. ഇന്ന് ഹോൾസെയിലിൽ പോയി കൊറച്ചു സ്റ്റോക്കെടുക്കണം. ശ്യാമള ഭക്ഷണം വിളമ്പി.

അപ്പോഴാണ് മനൂം മീനുവേടത്തീം താഴേക്കു വന്നത്. ഏടത്തി ചന്ദ്രനോടു സംസാരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ശ്യാമള മനുവിനേം കൊണ്ട് പിന്നിലെ വരാന്തയിലേക്കു ചെന്നു. ചെക്കനിപ്പഴും നിക്കറും ഷർട്ടും തന്നെ. അവനെയവൾ മുന്നിൽ നിർത്തി. മനുവിന് അമ്മായിയെ നോക്കാനായില്ല. അവനാകെ സങ്കോചമായിരുന്നു.

ഡാ ന്നെ നോക്ക്. അവളവൻ്റെ താടിക്കുപിടിച്ച് മുഖമുയർത്തി. ആ കണ്ണുകളിൽ പേടി നിഴലിച്ചു. അവളവനെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി. അമ്മായി പറഞ്ഞതോർമ്മയൊണ്ടല്ലോടാ! ഉച്ചതിരിയുമ്പോ ചന്ദ്രേട്ടൻ വിട്ടാല് നേരെയിങ്ങോട്ടു പോന്നോളണം. നീയമ്മായിയോട് കള്ളം വല്ലതുമാണ് എഴുന്നള്ളിച്ചതെങ്കിൽ! അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ തറപ്പിച്ചു നോക്കി ഒറ്റവലിക്കവൾ നിക്കറും ഷഡ്ഢീം താഴേക്കൂരി. അവൻ വിറച്ചുപോയി.

കയ്യെത്തിച്ച് മോളിലെ അട്ടത്തു നിന്നും അവളൊരു കനം കുറഞ്ഞ ചൂരൽ വലിച്ചൂരി. ഇതു കണ്ടോടാ കുട്ടാ? അവൾ ചൂരലൊന്നു വായുവിൽ വീശി. അവൻ ഞെട്ടി. ശ്യാമള അവൻ്റെ പിന്നിലേക്കു നടന്നു. ഒരു പാടോ മുടിയോ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഉരുണ്ടു മിനുത്ത കുണ്ടികൾ! ചെക്കൻ്റെ! അവൻ നിന്നു വിറയ്ക്കുന്നു.

അവളുടെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. ഇപ്പഴേ നിയന്ത്രിച്ചില്ലെങ്കിൽ തൻ്റെ മൂത്തമോൻ കൈവിട്ടുപോവുമോ എന്നവൾക്ക് നല്ല പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. രാഘവേട്ടൻ തിരക്കിലാണ്. ഏടത്തിയെ നോക്കുവേ വേണ്ട. ചൂരൽ കൊണ്ട് ആ ഉരുണ്ട കുണ്ടികളിൽ അവൾ മെല്ലെത്തട്ടി.. അവൻ കിടുകിടാ വിറയ്ക്കുന്നു! അവൾ ചൂരലു താഴേക്കിട്ടു. അവനോടു ചേർന്നു നിന്നു. ആ കുണ്ടികളിലവളുഴിഞ്ഞു.

കുട്ടാ! അവൻ്റെ ചെവിയിൽ അവൾ മന്ത്രിച്ചു. നിൻ്റെ കുണ്ടീലെ തോലമ്മായി എടുക്കും. എന്തെങ്കിലും വേലത്തരം കൊണ്ടിങ്ങു വന്നാല്. സത്യം മാത്രം പറഞ്ഞാല് അമ്മായി നിന്നെ പൊന്നുപോലെ നോക്കും. അവളവനെ തിരിച്ചു നിർത്തി. നിക്കറിട്ടോണ്ട് പോയേച്ചും വാടാ കുട്ടാ! അവൾ കുനിഞ്ഞ് അവൻ്റെ നിറുകയിലുമ്മവെച്ചു.

മനു ആകെ പരവശനായി. അമ്മായിയോടെന്തെങ്കിലും കള്ളം പറഞ്ഞൊഴിവാകാമെന്ന പ്ലാൻ നടപ്പില്ല. അവൻ്റെ മനസ്സിടിഞ്ഞു. അറിയാതെ കുണ്ടീലൊന്നു തഴുകിപ്പോയി. പിന്നെ തല കുനിച്ച് അമ്മേടെയൊപ്പമിറങ്ങാൻ പോയി.

ഡാ! മനൂട്ടാ! അമ്മായി അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അൻപതു രൂപ അവൻ്റെ പോക്കറ്റിലിട്ടു കൊടുത്തു. വിശന്നിരിക്കരുത്. അമ്മായി കാത്തിരിക്കൂട്ടോ! അവൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുപോയി.

അപ്പൂപ്പൻ്റെ കാലിൽ തൊട്ടിട്ട് മനു അമ്മയോടൊപ്പമിറങ്ങി. ചന്ദ്രൻ പിന്നാലെ സ്ക്കൂട്ടറിലും. അടുത്ത ദിവസത്തെ കർമ്മങ്ങൾക്കുള്ള സാധനങ്ങളുടെ ചാർത്ത് ശ്യാമള ചന്ദ്രൻ്റെ പോക്കറ്റിലിട്ടു കൊടുത്തു. പെട്ടെന്നാണ് കാറ്റുവീശിയത്. നോക്കിയപ്പോൾ മഴക്കോള്. വെളുപ്പിനേ മേഘമേയില്ലായിരുന്നു. ചന്ദ്രൻ വേഗം സ്ഥലം കാലിയാക്കി.

ശ്യാമള അച്ഛൻ്റെയടുത്തേക്കു ചെന്നു. വന്നേ എന്തെങ്കിലും കഴിക്കണ്ടേ? രാവിലെ വെളിക്കെറങ്ങിയാരുന്നോ?

മോളിലെ ഇംഗ്ലീഷ് മട്ടിലൊള്ള കക്കൂസൊന്നും എനിക്കു പറ്റുകേലടീ. ഞാൻ താഴത്തേതില് പോവാം. ഓ! ഞാൻ വെള്ളം കോരിവെക്കാം. ശ്യാമള തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ശിവനെണീറ്റ് അടിവയറു തടവി. എന്നിട്ട് പിന്നിലേക്കു പോയി.