സിൽക്ക് സാരി – 9 23അടിപൊളി 

ഈ സമയം സനു അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. മാളവിക കാര്യമായി അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

“ എന്താ നിന്റെ ഉദ്ദേശം..? “ സനു ചോദിച്ചു.

“ എനിക്ക് ഒരു ഉദ്ദേശവുമില്ല. ഇപ്പൊ നിന്നോട് സംസാരിക്കാൻ താല്പര്യമില്ല. “ തണുപ്പൻ മട്ടിൽ മറുപടി നൽകി.

“ അതെന്താന്ന് എനിക്ക് അറിയണം.. നിനക്ക് എന്നെ വേണ്ടേ..? ഒഴിവാക്കുവാണോ..? “
അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദയായ ശേഷം അവൾ പറഞ്ഞു “ നമുക്കിത് ഇവിടെ വച്ച് നിർത്താം.. എനിക്കിത് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ താല്പര്യമില്ല.. “

അവൾടെ സംസാരം ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ് അവൻ കേട്ടത്. ദേഷ്യവും, വിഷമവും കൊണ്ട് തലയ്ക്ക് പ്രാന്തു പിടിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ മാളവികയുടെ മുഖത്ത് രൂക്ഷമായി നോക്കി “ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തോ..? പറ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തോ..? അതോ വേറെ ആളെ കിട്ടിയോ നിനക്ക്..? പറ.. “ അവൾക്ക് മുന്നിൽ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.

“ സനു.. ഒച്ചവച്ച് വെറുതെ സീൻ create ചെയ്യണ്ട.. എന്റെ തീരുമാനത്തിന് മാറ്റമൊന്നും ഉണ്ടാവാൻ പോണില്ല. “

“ റീസൺ പറ.. ഞാൻ എന്തേലും തെറ്റ് ചെയ്തോ..? “ ദേഷ്യം പരമാവധി കടിച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു.

“ നീയൊരു തെറ്റും ചെയ്തില്ല. നമ്മള് സെറ്റാവില്ല. നിന്റെ കാര്യം ഞാൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. അമ്മയ്ക്കും ഇതേ അഭിപ്രായമാണ്.. “

“ നിന്റെ അമ്മ വഴക്ക് പറഞ്ഞോണ്ടാണോ എന്നെ ഒഴിവാക്കുന്നെ..? “

“ അതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല. ഇത് എന്റെ തീരുമാനാ.. നിന്റെ ചേട്ടൻ ഒരു കൊലപാതകിയാണ്. അങ്ങനൊരു criminal ന്റെ ഫാമിലിയിലേക്ക് വരാൻ എനിക്കും, അയക്കാൻ എന്റെ അമ്മയ്ക്കും താല്പര്യമില്ല. “ അവൾടെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ സനുവിന് നല്ലപോലെ ദേഷ്യം വന്നു. “ ചേട്ടന്റെ കാമുകിയെ പീഡിപ്പിച്ചവനെ കുത്തിയിട്ടാ ജയിലിൽ പോയത്. ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെയല്ലേ നമ്മള് റിലേഷൻ തുടങ്ങിയത്..? “

“ അന്നത്തെ എന്റെ വിവരമില്ലായ്മ.. നിനക്ക് യെസ് പറഞ്ഞു. ഇപ്പൊ അത് തെറ്റാണെന്ന് മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ട് No പറയുന്നു. പ്ലീസ് ഇനിയെങ്കിലും ദയവു ചെയ്ത് പിന്നാലെ നടന്ന് എന്നെ ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്ക്.. “ അതും പറഞ്ഞ് മാളവിക മുന്നോട്ടേക്ക് നടന്നു. ഒരു നിമിഷം എല്ലാം നിശ്ചലമായ പ്രതീതിയാണ് അവനുണ്ടായത്. കണ്ണുനിറഞ്ഞൊഴുകി. വിഷമം സഹിക്കാനാവാതെ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നടന്നു. ഇതേ സമയം ബാത്‌റൂമിൽ ചെന്ന് കതകടച്ച് മാളവിക പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. സനുവിനോട് അങ്ങനെയൊക്കെ പറയേണ്ടി വന്നതിൽ അവൾക്ക് നല്ല വിഷമമുണ്ട്. അവനെ മറക്കാൻ പ്രയാസമാണ് പക്ഷെ വിധി ഇങ്ങനൊക്കെയായിതീർന്നു. നീറുന്ന കണ്ണുകളോടെ ഒരുപാട് നേരം അവിടെ തന്നെ നിന്നു.

വൈകുന്നേരം വീട്ടിൽ ചെന്നത് മുതൽ മാളവികയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞിട്ടില്ല. നിരുപമ ഒരുപാട് നേരം മക്കളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, ഫലമുണ്ടായില്ല.

“ മോളെ.. സങ്കടപ്പെടാതിരിക്ക്. കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു. എനി അതൊന്നും ഓർക്കേണ്ട. നാളെ നിന്റെ പത്തൊൻപതാം പിറന്നാളാ. മോൾക്ക് എന്താ വേണ്ടത്..? “ മോളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുഖത്തല്പം പുഞ്ചിരി നിറച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ എനിക്കൊന്നും വേണ്ട അമ്മേ.. ലൈഫിലെ സമാധാനൊക്കെ പോയി.. “

“ എല്ലാം ശരിയാവും മോളെ.. നീ സമാധാനായിട്ടിരിക്ക്. “ മോളെ ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം നിരുപമ തിരികെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ഉടനെ ഷിജുവിനെ വിളിച്ചു.
“ ഷിജു എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു request ഉണ്ട്.. “

“ എന്ത് request? “

“ നാളെ എന്റെ മോൾടെ പിറന്നാളാ.. So please നീ അവരെയൊന്നും കൂട്ടീട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വരരുത്. ഞാനും, എന്റെ മോളും ഒരു ദിവസമെങ്കിലും സ്വസ്ഥമായിരിക്കട്ടെ.. “

“ ആഹാ.. നാളെ മാളുന്റെ b’day ആണല്ലേ..? കൊള്ളാം.. നമ്മക്കതൊന്ന് ആഘോഷമാക്കണം.. നാളെ രാവിലെ തന്നെ കേക്കും കൊണ്ട് ഞാനും എന്റെ പിള്ളേരും അവിടെ എത്തിയേക്കാം.. “

“ ഷിജു വെറുതെ എന്റെ ക്ഷമ പരീക്ഷിക്കരുത്. നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതൊന്നും നിന്റെ തലേൽ കേറീലെ..? “ നിരുപമ നല്ലപോലെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു.