വെച്ചല്ലോ. അപ്പോഴേക്കും ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അമർ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവന്റെ ചുമലിൽ തട്ടി കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു. വിശ്വനാഥൻ അമറിനെ കണ്ണ് കാണിച്ചു. അമർ അയാളെകൊണ്ട് കാറിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. എയർപോർട്ടിൽ അപ്പോഴും പാർട്ടിക്കാരുടെ ജയ് വിളികൾ മുഴങ്ങി നിന്നു. അമർ എബ്രഹാമിനെ കൊണ്ട് മുൻപേ പോയപ്പോൾ വിശ്വനാഥൻ കുറച്ചു പിറകിലേക്ക് മാറി
വൈശാഖന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് നടന്നു. എന്നിട്ട് അയാൾ മാത്രം കേൾക്കുന്ന രീതിയിൽ തല ചെരിച്ചു വൈഷകനോട് ചോദിച്ചു. വിശ്വനാഥൻ :അല്ല ഭാര്യക്കും മോൾക്കും ഒക്കെ സുഖം അല്ലേ സാറെ !!! പെട്ടന്ന് തന്നെ വൈശാഖന്റെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു വന്നു. മറ്റുള്ളവർ നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് തിരിച്ചു ഒന്നും തന്നെ പറയുവാൻ വൈശാഖന് കഴിയാതെ ആയി. വിശ്വനാഥൻ :അല്ല നിന്റെ സാമാനം പൊങ്ങുന്നില്ല എങ്കിൽ എന്നേ വിളിച്ചാൽ മതി അവളെ ഞാൻ ഒന്ന് പരിചയപെടട്ടെ പറ്റുമെങ്കിൽ നിന്റെ മോളെ കൊണ്ടും എനിക്ക് ഒന്ന് പായ വിരിപ്പിച്ചു തരാമോ !! നീ പറയുന്ന കാശ് തേരാമെടാ. കിളുന്ത് പെണ്ണ് അല്ലെ ! വൈശാഖൻ പല്ല് ഞറുമി കൊണ്ട് വിശ്വനാഥനെ നോക്കി. ഏത് നിമിഷവും പൊട്ടി തെറിക്കും എന്ന അവസ്ഥയിൽ ആണ് അയൽ ഇപ്പോൾ. സത്യത്തിൽ ആ വേഷം അപ്പോൾ അയാൾക്ക് ഒരു കോമാളിയെ പോലെ ആക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഒന്നിനും പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയാതെ ആ യൂണിഫോം ഉള്ളിൽ അയാൾ വിയർപ്പ് മുട്ടി.
വിശ്വനാഥൻ :എന്തടാ നിന്റെ നാക്ക് ഇറങ്ങി പോയോട നായിന്റെ മോനെ. കുറച്ചു മുൻപ് നിന്റെ ഊമ്പിയ നോട്ടം കണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ. എന്റെ ബാറു നീ പൂട്ടി അല്ലെ നിനക്ക് ഉള്ള പണി ഞാൻ തുടങ്ങി വെച്ചിട്ടുണ്ട് നീ കണ്ടോ നിന്റെ പെണ്ണ് നിന്നെ തള്ളി പറയും അവളെ ഞാൻ എന്റെ മാറിൽ കിടത്തും എന്റെ ചൂട് കൊണ്ട് അവൾ ഉറങ്ങും. വൈശാഖൻ പെട്ടെന്ന് നിയന്ത്രണം വിട്ട് വിശ്വനാഥന്റെ കോളറിൽ കയറി പിടിച്ചു. പെട്ടെന്ന് കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന പോലിസ്കാർ അയാളെ കയറി പിടിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും എബ്രഹാം കാറിൽ കയറി കഴിഞ്ഞു ഇതൊന്നും അവർ കണ്ടില്ല. വൈശാഖന്റെ അങ്ങനെ ഒരു അക്രമം കണ്ടിട്ട് ആകാം തന്റെ സുപ്പീരിയർ ഓഫീസർ അങ്ങോട്ട് വന്നു അയാളെ ശകാരിച്ചു. വൈശാഖന് അപ്പോൾ മറുപടി ആയി ഒന്നും തന്നെ പറയാൻ ഇല്ലായിരുന്നു. എന്നൽ വിശ്വനാഥൻ ഇടപെട്ടു. വിശ്വനാഥൻ :എടോ കമ്മീഷണറെ വിട്ടേക്ക് അവനെ, എനിക്ക് കംപ്ലയിന്റ് ഒന്നും ഇല്ല. അയാൾ കാല് വഴുതി വീണപ്പോൾ എന്നേ കയറി പിടിച്ചു അങ്ങനെ പുറം ലോകം അറിയാവൂ അല്ലാതെ.. കമ്മീഷണർ :യെസ് സാർ,,, സാർ ക്ഷമിക്കണം അയാൾ അറിയാതെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തു പോയെങ്കിൽ. വിശ്വനാഥൻ :മാപ്പ് ഒന്നും വേണ്ട തത്കാലം എബ്രഹാം സാറിന് പ്രൊട്ടക്ഷൻ ആയി വിളിക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ ഇവനെ എനിക്ക് വേണം. കമ്മീഷണർ :അതിനെന്താ സാർ അയാൾ വരും എന്ത് സഹായത്തിനും. വിശ്വനാഥൻ വൈഷകനെ ഒന്ന് നോക്കി എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. വിശ്വനാഥൻ :ഉം. ശെരി ഇപ്പോൾ നീ പൊക്കോ..പക്ഷേ ഞാൻ വിളിക്കുമ്പോൾ ഇങ്ങ് എത്തണം ഒരു കാവൽക്കാരൻ ആയിട്ട്… വൈശാഖന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ
വരുന്നത് കൊണ്ട് ആകാം എന്തോ മനസ് ആകെ ഒരു മരവിപ്പ് പോലെ തോന്നി. തന്റെ ഭാര്യയെ പറ്റിയും മകളെ പറ്റിയും അയാൾ പറയുന്നത് കേട്ട് നിൽക്കാൻ മാത്രം ആണോ തന്റെ വിധി എന്ന് അയാൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു.ഇട്ടിരിക്കുന്ന യൂണിഫോം വലിച്ചു എറിഞ്ഞാലോ
എന്ന് പോലും അയാൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. വിശ്വനാധന്റെ മുഖത്ത് വിടർന്ന ചിരി കണ്ടപ്പോൾ താൻ വെറും നിസ്സഹായാനാണെന്ന് അയാൾക്ക് മനസിലായി. വിശ്വനാഥൻ പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാളെ കമ്മീഷണർ ഒരു പാട് ഷൗട്ട് ചെയ്തു. ഇതെല്ലാം തല കുനിഞ്ഞു നിന്ന് കേൾക്കാൻ മാത്രം ആയിരുന്നു ആ പാവം പോലീസ്കാരന്റെ വിധി. ഉച്ചയ്ക്ക് എത്തിയ ഫ്ലൈറ്റ് ആയത് കൊണ്ട് ഇന്ദിരാ എസ്റ്റേറ്റ് വാതിൽക്കൽ എത്തുമ്പോൾ സമയം വൈകുന്നേരം ആയിരുന്നു. എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക് വരുന്ന കാര്യം മറ്റാരോടും പറയാത്തത് കൊണ്ട് അവിടെ കൊടി പിടിക്കാനും മുദ്രവാക്യം വിളിക്കാനും ആരും തന്നെ ഇല്ലായിരുന്നു. വണ്ടിയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ എബ്രഹാം അമറിനെ വിളിച്ചു. മെല്ലെ അവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു മെല്ലെ പറഞ്ഞു. എബ്രഹാം :ഇനി ഉള്ള ദിവസങ്ങൾ കുറച്ചു കൂടി പ്രവർത്തനം കൂട്ടേണ്ടത് ആവശ്യം ആണ്. എങ്ങനെയും ഇത്തവണ നമുക്ക് ജയിച്ചേ തീരു. അമർ :അറിയാം ഭായ് നമ്മൾ തന്നെ ജയിക്കുക ഉള്ളു. എബ്രഹാം :ഉം അതാണ് എനിക്കും വേണ്ടത് എന്ത് നഷ്ടപ്പെടുത്തി ആയാലും നമ്മൾ തന്നെ ജയിക്കണം. പ്രവർത്തനത്തിന് കൂടെ നിൽക്കുന്ന ആൾക്കാർക്ക് നല്ല ഒരു മദ്യ സഫയും എല്ലാം റെഡി ആക്കി കൊടുക്കണം. അവന്മാർ ഒന്ന് ഉണർന്നു നിന്നാലേ എല്ലാം ശെരിയാകു. അയാൾ നേരെ കാറിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു പെട്ടി എടുത്തു അത് മെല്ലെ ഓപ്പൺ ചെയ്തു അമറിനെ കാണിച്ചു. അത് കണ്ട് അമറിന്റെ കണ്ണ് തെള്ളിപോയി 500 രൂപ നോട്ടിന്റെ കെട്ടുകൾ മാത്രം ആയിരുന്നു അപ്പോൾ അതിൽ. അയാൾ അത് പോലെ അത് അടച്ചു എന്നിട്ട് അമറിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചു.
എബ്രഹാം: ഒന്നിനും ഒരു കുറവും വരാതെ നീ വേണം നോക്കുവാൻ. അമർ പെട്ടി വാങ്ങി തലയാട്ടി കാണിച്ചു. എബ്രഹാം :ഉം എന്നാൽ നീ വിട്ടോ !! അമർ അപ്പോൾ തന്നെ കിട്ടിയ പണവും കൈയിൽ എടുത്തു പാർട്ടി ഓഫിസിലേക്ക് പോയി. എബ്രഹാം ഉള്ളിലേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും വാതിൽക്കൽ കൂടി താഴേക്കു നടന്നു ഇറങ്ങുന്ന സംഗീതയെ കണ്ടു. സംഗീതയെ കണ്ടതും അയാളുടെ കുട്ടി വീരൻ തല പൊക്കി വരാൻ തുടങ്ങി.അവൾ മെല്ലെ അയാളുടെ അടുത്തേക് നടന്നു വന്നു. ഒരു സാരി ആയിരുന്നു അവളുടെ വേഷം ആ വേഷത്തിൽ അവളെ കാണാൻ വല്ലാത്ത ഭംഗി തോന്നി. തല മുടി പിന്നിൽ ക്ലിപ്പ് ഇട്ട് വെച്ചിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആകാം കുറച്ചു തന്റേടം കൂടിയ പെൺകുട്ടിയെ പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി. അപ്പോഴേക്കും അവൾ നടന്നു അടുത്ത് വന്നു. സംഗീത :ഹായ് അങ്കിൾ !! എബ്രഹാം :ഹായ് മോളെ !!മോൾക്ക് അങ്കിളിനെ ഓർമ്മ ഉണ്ടോ?? സംഗീത :പിന്നെ ചെറുപ്പത്തിൽ കുറെ എടുത്തു നടന്നിട്ടുള്ളത് അല്ലെ എന്നേ. എബ്രഹാം :ഉം