മാധവൻ :നമുക്ക് തെക്കേ തൊടിയിൽ പോയിട്ട് ഒരു വാഴ വെട്ടിട്ട് വരം.ഇന്ന് പ്രാതലിന് പൂട്ടിൻ്റെ കൂടെ നമുക്ക് പഴവും ആക്കം.കൃഷിഭവനിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന പുതിയതരം ഒരു തരം വാഴവിത്ത് ഇപ്രാവശ്യം നട്ടാരുന്നു.
ജനാർദ്ദനൻ : ഏതുതരം വാഴവിത്താ മാധവാ ഈ പ്രാവിശ്യം നട്ടത് മാധവാ
മാധവൻ :ഈ പ്രവിശ്യവും നേന്ത്രനും റോബസ്റ്റായും ഞാലിയും തന്നാ കൂടുതൽ നട്ടത്.പിന്നെ ഇതിൻ്റെ കൂടെ ബ്ലൂ ജാവയും ചെങ്കദളിയും വെച്ചു.എല്ലാം നല്ല വിളവ് ഉണ്ട്.നേന്ത്രനെല്ലാം പാകമാവുന്നതിന് മുമ്പേ ആളുകൾ വന്ന് കച്ചവടമാക്കി ചാരചൂടൻ മാത്രം പോകാൻ ഇത്തിരി താമസവാണ്.
ശ്രീജേഷ് : അളിയാ ഈ ബ്ലൂ ലേഡി ഏതാ ഇനം.
ജനാർദ്ദനൻ :ബ്ലൂ ലേഡി അല്ലടാ ബ്ലൂ ജാവ
ശ്രീജേഷ് :സോറി ബ്ലൂ ജാവ
മാധവൻ : ബ്ലൂ ജാവ അത്ര അപൂർവ്വ ഇനം ഒന്നും അല്ല ഇപ്പോൾ പലയിടത്തും ഉണ്ട്.ഇതിൻ്റെ പ്രേത്യേകത ഒരു വാനില രുചിയാണ് അതിന്.
ജനാർദ്ദനൻ :കിലോ പത്ത് മുന്നൂറ് രൂപയാ.
മാധവൻ അത് കേട്ട് ചിരിച്ചിട്ട് അവരെയും കൂട്ടി വാഴത്തോട്ടത്തിൻ്റെ
ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.അവിടെ അപ്പോൾ പണിക്കാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.പാകമായ നേന്ത്രകൊല വെട്ടി വണ്ടിയിൽ ആക്കി കൊണ്ടുപോകാൻ വന്നവരായിരുന്നു അവർ.കച്ചവടം എല്ലാം നേരത്തെ പറഞ്ഞ് ഉറപ്പിച്ചാൽ മാധവൻ അതെല്ലാം ഒന്ന് നോക്കി കണ്ട് പാകമായ ഒരു നേന്ത്രനും ബ്ലൂ ജാവയും
വീട്ടിൽ എത്തിയ്ക്കാൻ പണിക്കാരനോട് പറഞ്ഞു.എന്നിട്ട് ജനാർദ്ദനൻ്റെയും ശ്രീജേഷിൻ്റെയും അടുക്കലേയ്ക് പോയി.ശ്രീജേഷ് തോട്ടം കണ്ട് ഫോട്ടോയും എടുത്ത് അതിലൂടെ നടന്നു.ജനാർദ്ദനൻ ആകട്ടെ ഇത് ലാഭകച്ചവടം ആണോ എന്ന ചിന്തയിൽ മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്ന ആളോട് ഇതിനെ പറ്റി സംസാരിച്ചികൊണ്ടും ഇരുന്നു.
അപ്പോളാണ് മാധവന് കൃഷി ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഫോൺ വന്നത്. ഫോണും ആയി തോട്ടത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തു മാറി നിന്ന് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മാധവന്റെ ഹൃദയം ആകാരണം ആയിട്ട് ഇടിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
അയാൾ ആരെയോ പ്രദീക്ഷിച്ചെന്ന പോലെ ചുറ്റും നോക്കി അപ്പോൾ കുറച്ചാപ്പുറത്തായിട്ട് ഗോപിക അമ്പലത്തിൽ നിന്നും വരുന്നത് അയാൾ കണ്ടു. വെളുത്ത ഗോൾഡൻ കരയുള്ള സാരി ആയിരുന്നു ഗോപിക ഉടുത്തിരുന്നത്.
മുടി പനങ്കുല പോലെ വിടർന്നു കിടന്നിരുന്നു. കണ്ണിൽ കൺമഷി എഴുതിയിരുന്നു, നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലും ചന്ദനവും കുങ്കുമവും തൊട്ടിരുന്നു. കാതിലെ കമ്മലും, കഴുത്തിലെ സ്വർണ്ണമാലയും സൗന്ദര്യം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
ദേവി ചൈതന്യം അവളുടെ മുഖത്തു നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി നില്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു ആ കാഴ്ച എന്നെ ഹരം കൊള്ളിച്ചു.
പെട്ടന്നാണ് ജനാർദ്ദനൻ തൻ്റെ പേര് വിളിയ്ക്കുന്നത് മാധവൻ കേട്ടത്.പെട്ടന്ന് തന്നെ മാധവൻ ഗോപികയിൽ നിന്ന് ശ്രെദ്ധമാറ്റി അയാളുടെ അടുത്തേയ്ക്കു പോയി.
ഈ സമയം അമ്പലത്തിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേയ്ക് പോകുന്ന ഗോപികയുടെ ഹൃദയവും ക്രമാതീതമായിട്ട് ഇടിയ്ക്കുവാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.അവൾ അപ്പോൾ കേട്ടു തൻ്റെ അസ്വസ്ഥതയ്ക് കാരണക്കാരൻ തനിയ്ക്കു
തൊട്ടടുത്തു ഉള്ള പറമ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നും അര്രോ വിളിയ്ക്കുന്നത് കേട്ട് അയാളോട് സംസാരിയ്ക്കുന്നത്.അവൾ മാധവനെ ഒന്നുകൂടി നോക്കിയിട്ട് വേഗം വീട്ടിലേയ്ക് പോയി.മാധവൻ
അവളെ ഒന്നുകൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി കണ്ട് ജനാർദ്ദനൻ്റെ അടുത്തേയ്ക്കു പോയി.അവൾ നടന്നുപോകുമ്പോൾ മാധവന്റെ കണ്ണുകൾ സെറ്റ് സാരിയിൽ തുള്ളിത്തുളുമ്പുന്ന ഗോപികയുടെ ചന്തിക്കുടങ്ങളിലായിരുന്നു.
ജനാർദ്ദനൻ :മാധവാ നീ ഇത് എന്തുദ്ദേശിച്ചാ
ശ്രീജേഷ് :എന്താ അച്ഛാ എന്താ കാര്യം.എന്താ അളിയാ എന്താ അച്ഛൻ ഈ പറയുന്നത്
മാധവൻ :ആ ..എന്താന്ന് എനിയ്ക്കും അറിയില്ലെടാ
ജനാർദ്ദനൻ :എന്താ കാര്യം എന്നോ.എടാ ശ്രീജേഷേ ഈ പണിക്കരും കച്ചവടക്കാരും ഈ കൊല മൊത്തം ഇവിടുന്ന് കൊണ്ടുപോകുന്നത് കടമായിട്ടാ.ഇത് അവന്മാർ കൊണ്ടുപോയി വിറ്റിട്ട് വന്നിട്ട് വേണം ഈ മാധവന് കാശ് കിട്ടാൻ
മാധവൻ :അതേ അതിന് എന്ത.
ജനാർദ്ദനൻ :അതിന് എന്താന്നോ. ഇവമ്മാര് ചന്തേൽ എത്രരൂപയ്ക്കാണ് ഇത് വിറ്റതെന്നോ എത്ര കിട്ടിയെന്നോ ഒന്നും എവിടെ അറിയില്ല.അവര് എത്ര കൊണ്ട തരുന്നു അത് വാങ്ങുക.അതെവുടുത്തെ കച്ചവടം ആണ്.