ഹിബ പെട്ടെന്ന് നൗഫലിന്റെ തുടയിൽ നുള്ളി. നൗഫലിന്റെ ആ അഭിപ്രായം കേട്ട് നസീമ കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ അവൾക്കും അതൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.
വീണ്ടും വീട്ടിൽ പോകുന്ന സമയം ലാഭിക്കാമല്ലോ. ഷബീറും ഉണ്ണിയും അത് സമ്മതിച്ചു.
ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞ ഉടനെ എല്ലാവരും ബാഗുകൾ പാക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. നസീമ സന്തോഷത്തോടെ അനിതയുടെ വാർഡ്രോബ് തുറന്ന് തനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ഫ്രോക്ക് എടുത്തു.
ഹിബയും തനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ചില വസ്ത്രങ്ങൾ അനിതയിൽ നിന്നും വാങ്ങി. അനിതയാകട്ടെ, ഷബീറിന്റെ ടീ-ഷർട്ടുകളിൽ ചിലത് തന്റെ യാത്രയ്ക്കായി എടുത്തു മാറ്റി.
പാക്കിംഗിനിടെ ഹിബ നൗഫലിനോട് രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു, “ഇക്കാ, എന്റെ കയ്യിൽ ഇനി മാറാൻ ഷെഡ്ഡിയും ബ്രായുമൊന്നുമില്ല. ഇപ്പൊ തന്നെ ഇടാതെയാ നിൽക്കുന്നത്. അനിതയുടെയൊന്നും എനിക്ക് പാകമാകുകയുമില്ല.”
പെട്ടെന്ന് കേട്ട ഉണ്ണി തമാശയായി പറഞ്ഞു, “എന്തിനാ ഇനി അതൊക്കെ ഇടുന്നത് ഹിബേ? ഉള്ളതൊക്കെ വച്ച് നടന്നാൽ പോരേ! വേറെ ആരും കാണാനില്ലല്ലോ, നമ്മൾ തന്നെയല്ലേ ഉള്ളൂ.”
ഹിബ കുസ്രതിയോടെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു, “അതെന്താ ഉണ്ണിയേട്ടാ… നിങ്ങളൊക്കെ കാണാൻ ഇവിടെയില്ലേ? ഈ തള്ളി നിൽക്കുന്ന മുലയോക്കെ ഒന്ന് പിടിച്ചു കെട്ടി വെക്കണ്ടേ, അല്ലേൽ ആകെ മോശമല്ലേ?”
എല്ലാവരും തമാശയും കമ്പി വർത്തമാനങ്ങളുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഉച്ചയോടെ യാത്രതിരിക്കാൻ തയ്യാറായി. കാർ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകൾ പിന്നിട്ട് നെല്ലിയാമ്പതിയുടെ തണുപ്പിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ എല്ലാവരും പാട്ടും തമാശകളുമായി യാത്ര ആസ്വദിച്ചു.
തേയിലത്തോട്ടത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള ആഡംബര വില്ലയിലെത്തിയപ്പോൾ എല്ലാവരും ആവേശത്തോടെ അകത്തേക്ക് കയറി.
https://postimg.cc/zHGCh1mg
വിശാലമായ ഹാളും, സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിലേക്ക് തുറക്കുന്ന ഗ്ലാസ് ഡോറുകളും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടെ ഒരൊറ്റ വലിയ കിടപ്പുമുറി മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ!
ഹിബ നിരാശയോടെ നൗഫലിനോട് ചോദിച്ചു, “ഇതെന്താ ഇക്കാ… ഇവിടെ ഒരു ബെഡ്റൂം മാത്രമാണോ ഉള്ളത്?”
ഷബീർ പറഞ്ഞു, “പോരട്ടെ ഹിബ, ഒരു ദിവസത്തേക്കല്ലേ… നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഒന്നിച്ച് ആഘോഷിക്കാം, ഇതത്ര വലിയ പ്രശ്നമാണോ?”
എന്നാൽ ഹിബ അനിതയോട് സ്വകാര്യമായി പറഞ്ഞു, “അതല്ല അനിതേ… ഈ തണുപ്പിൽ നൗഫലിക്കയോടൊപ്പം സ്വകാര്യമായി സമയം ചെലവഴിക്കാം എന്ന് കരുതി വന്നതാ ഞാൻ കുറച്ചു കാര്യങ്ങളൊക്കെ പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നു.
ഇതിപ്പോ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വച്ച് എങ്ങനെ ഡ്രസ്സ് മാറും അതും ഒരു പ്രശ്നമല്ലേ? എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും പോയില്ലേ!”
അനിത അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കുസ്രതിയോടെ മന്ത്രിച്ചു, “നീ സങ്കടപ്പെടേണ്ട ഹിബേ… എല്ലാത്തിനും പരിഹാരമുണ്ടാക്കാം. ഹിബയെ അശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അനിതയുടെ മനസ്സിലും ഈ ചിന്തകൾ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളതു നസീമയോട് പറയുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
റിസോർട്ടിന്റെ ചില്ലുജാലകത്തിന് പുറത്ത് മൂടൽമഞ്ഞ് തേയിലക്കാടുകളെ ആകെ മൂടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. മലനിരകളിൽ നിന്ന് അടിച്ചുകയറുന്ന തണുത്ത കാറ്റ് തട്ടി മുറിയുടെ നനുത്ത തിരശ്ശീലകൾ പതിയെ ഇളകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
യാത്രയുടെ ക്ഷീണമൊക്കെ മറന്ന് എല്ലാവരും ആ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ വശ്യതയിൽ അല്പം ആഹ്ളാദത്തിലായിരുന്നു.
മുറിയിലെ പെട്ടികളും വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ വേഗത്തിൽ ക്രമീകരിച്ചു വെക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ഷബീർ പുറത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞത്, “നമുക്കൊന്ന് നടക്കാൻ പോയാലോ? ഈ മഞ്ഞും തണുപ്പുമൊക്കെ ഉള്ളപ്പോൾ പുറത്തിറങ്ങുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക രസമാണ്.
എല്ലാവരും പെട്ടെന്ന് ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഒന്ന് മാറിയാൽ ഇറങ്ങാമായിരുന്നു.”
“അതുതന്നെയാ ഞാനും ഓർത്തത്,” ജാലകത്തിനടുത്തേക്ക് നടന്ന് മൂടൽമഞ്ഞിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഹിബ പറഞ്ഞു. “നല്ല കാലാവസ്ഥയല്ലേ… ഈ തേയിലത്തോട്ടത്തിലൂടെ മഞ്ഞുകൊണ്ടു നടക്കുന്നതിന്റെ സുഖം ഒന്ന് വേറെതന്നെയാ.