തണുത്ത പുഴയിലെ ചുടുമുത്തുകൾ

[ രതിമന്മഥൻ ]

പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ നിശബ്ദവും മനോഹരവുമായ ലക്കിടി എന്ന കൊച്ചു ഗ്രാമം. അസ്തമയ സൂര്യന്റെ ചുവന്ന ശോഭ ഭാരതപ്പുഴയിലെ ശാന്തമായ ഓളങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിച്ചു തുടങ്ങുന്ന ഒരു വൈകുന്നേരമായിരുന്നു അത്. പുഴയോരത്ത്, തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ആ മനോഹരമായ വീട്. നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും സ്നേഹത്തോടെ ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെ തറവാടാണത്.

​പഠനത്തിൽ എപ്പോഴും മുൻപന്തിയിലായിരുന്ന ഉണ്ണി, ഉയർന്ന മാർക്കോടെ എം.ബി.എ പാസ്സായ ആളാണ്. കൂടെ പഠിച്ചവരൊക്കെ വിദേശത്തും വൻനഗരങ്ങളിലെ പ്രമുഖ കമ്പനികളിലും ജോലി തേടിപ്പോയപ്പോഴും, സ്വന്തം മണ്ണും ഭാരതപ്പുഴയുടെ തീരവും വിട്ടുപോകാൻ ഉണ്ണിയുടെ മനസ്സ് സമ്മതിച്ചില്ല. അങ്ങനെയാണ് അവൻ ഗ്രാമത്തിൽത്തന്നെ നിന്ന് സ്വന്തം കൃഷികാര്യങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു നടത്താൻ തുടങ്ങിയത്. പാടത്തെ കഠിനാധ്വാനവും കൃഷിപ്പണികളും 28 വയസ്സുകാരനായ ഉണ്ണിക്ക് ഉറച്ചതും കരുത്തുറ്റതുമായ ഒരു ശരീരപ്രകൃതി നൽകിയിരുന്നു.

​അന്ന് വൈകുന്നേരം പാടത്തെ കൊയ്ത്തുപണികളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ക്ഷീണിതനായി വീട്ടിലെത്തിയ ഉണ്ണി, ഓടിച്ചെന്ന് നല്ലൊരു കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വസ്ത്രം മാറി. മേൽകുപ്പായമൊന്നുമില്ലാതെ, ഒരു നീല കൈലിമുണ്ട് മാത്രം ഉടുത്ത് അവൻ പൂമുഖത്തെ തുറസ്സായ സ്ഥലത്തിട്ടിരുന്ന തടി കസേരയിൽ പുഴയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് വന്നുചാരിയിരുന്നു.

​അപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ആവിപറക്കുന്ന രണ്ടു കപ്പ് ചൂടുചായയുമായി അവന്റെ പ്രിയതമ അനിത വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 26 വയസ്സുള്ള അനിത അടുത്തുള്ള ഹയർ സെക്കന്ററി സ്കൂളിലെ കണക്ക് അധ്യാപികയാണ്. നാടൻ സൗന്ദര്യവും ആകർഷകമായ ശരീരവടിവുമുള്ള ഒരു സുന്ദരി. വ്യായാമത്തിലൂടെ സൂക്ഷിക്കുന്ന അവളുടെ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും, ഇടതിങ്ങിയ കറുത്ത മുടിയും, ചർമ്മകാന്തിയും ആരുടെയും ശ്രദ്ധ കവരുന്ന ഒന്നായിരുന്നു. സ്കൂളിൽ നിന്നും വന്നു കഴിഞ്ഞ് വസ്ത്രം മാറി, വീടിന്റെ സ്വകാര്യതയിൽ തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ടി-ഷർട്ടും ട്രൗസറുമായിരുന്നു അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. ആധുനിക ചിന്താഗതിക്കാരായ രണ്ടുപേരും തമ്മിൽ അങ്ങേയറ്റം പരസ്പര സ്വാതന്ത്ര്യവും അടുപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

​അനിത മെല്ലെ നടന്ന് ഉണ്ണിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ഒരു കപ്പ് ചായ അവന് നേരെ നീട്ടി, തൊട്ടടുത്തുള്ള കസേരയിലേക്ക് അമർന്നിരുന്നു.

​”പാടത്തെ കൊയ്ത്തൊക്കെ സമയത്തിന് കഴിഞ്ഞോ ഏട്ടാ?” ചായ ഊതിക്കുടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.

​”ഉം… അതൊക്കെ ഇന്നെടുത്തു തീർത്തു. ഇനി നാളെ മെതിയൊക്കെയുണ്ട്,” ഉണ്ണി ചായക്കപ്പ് ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ച് പുഴയിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. “സ്കൂളിൽ ഇന്ന് എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ? സാറുന്മാരും പിള്ളേരുമൊക്കെ അനിത ടീച്ചറുടെ വയറിൽ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണോ ഇപ്പോഴും?”അനിത വയറൊക്കെ കാണുന്ന തരത്തിലാണ് സ്കൂളിൽ പോകുമ്പോ സാരീ ഉടുക്കാറുള്ളത്.

​ഉണ്ണിയുടെ കള്ളച്ചിരി കണ്ട അനിത കുസൃതിയോടെ അവന്റെ മുണ്ടിനിടയിലൂടെ തുടയിൽ തഴുകി. “പിന്നെ… അവർക്ക് വേറെ പണിയൊന്നുമില്ലല്ലോ! എന്നാലും ചോദിക്കാൻ മറന്നു, നസീമ വിളിച്ചിരുന്നു ഏട്ടാ…”

​”എന്നിട്ട്… അവർക്ക് എന്താ വിശേഷം?”

​”നാളെ രാവിലെ ഷെബീക്കയും നൗഫലും ദുബായിൽ നിന്ന് എത്തും. വൈകുന്നേരം എല്ലാവരും കൂടി ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. ഇവിടെത്തന്നെയാണ് കൂടൽ!”

​”ഇവർ പോയിട്ട്

ഒരു മാസം പോലും തികഞ്ഞില്ലല്ലോ അനിതേ…” ഉണ്ണി അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു.

​ദുബായിൽ ഒരുമിച്ച് ബിസിനസ്സ് ചെയ്യുന്ന സഹോദരങ്ങളാണ് ഷബീറും നൗഫലും. 30 വയസ്സുള്ള ഷബീർ ഉണ്ണിയുടെ സീനിയറും, 28 വയസ്സുള്ള നൗഫൽ ഉണ്ണിയുടെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരനുമാണ്. തറവാട്ടു വീട്ടിൽ ഉപ്പയും ഉമ്മയും പെങ്ങന്മാരുമൊക്കെയായി വലിയൊരു കൂട്ടുകുടുംബമുള്ളതുകൊണ്ട്, നാട്ടിൽ വരുമ്പോഴൊക്കെ സമാധാനമായി ഒത്തുകൂടാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് ഉണ്ണിയുടെ ഈ പുഴയോരത്തെ വീടാണ്.