വസന്ത മാളിക – 1

This story is part of the വസന്ത മാളിക (കമ്പി നോവൽ) series

ഇതൊരു ഇൻസെസ്റ്റ് കഥാ സീരീസാണ്. നിഷിദ്ധസംഗമ കഥകൾ ഇഷ്ടമുള്ളവർ മാത്രം തുടർന്ന് വായിക്കുക.

 

---

പുലർച്ചെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയുന്നത് കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറക്കുന്നത്. ഫോൺ എടുത്തു നോക്കുമ്പോൾ ഡെയ്സി ചേച്ചിയുടെ കോൾ ആണ്.

ഡെയ്സി: ടാ പപ്പു …. എവിടെ എത്തി?

ഞാൻ: നോക്കട്ടെ ചേച്ചി.

ഞാൻ ട്രെയിനിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ എറണാകുളം കഴിഞ്ഞു എന്ന് കണ്ടു.

ഞാൻ: എറണാകുളം കഴിഞ്ഞു ചേച്ചി.

ഡെയ്സി: ആഹാ… അപ്പോ ഒരു മണിക്കൂർ മതിയല്ലേ തൃശൂർ എത്താൻ?

ഞാൻ: ആ… ഒരു ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂർ കൂട്ടിക്കോളൂ.

ഡെയ്സി: എന്നാ ഞാൻ അളിയനെ പറഞ്ഞു വിടാം.

ഞാൻ: അല്ല… അളിയൻ കോയമ്പത്തൂർ പോകാനുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്?

ഡെയ്സി: അത് നിന്നെ കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നിട്ട് പൊക്കോളും.

ഞാൻ: അത് വേണ്ട ചേച്ചി… ഞാനെന്താ കൊച്ചു കുട്ടിയാണോ. ഞാൻ വന്നോളാം, ആളെ എന്തിനാ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നെ.

അങ്ങേർക്ക് ഒരു പരുക്കൻ സ്വഭാവം ആണ്.

ഡെയ്സി: ആഹാ… മോൻ ഇത്രയും പെട്ടന്ന് വലുതായോ, ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലട്ടോ.

ഞാൻ: ഒന്ന് പോ ചേച്ചി. ഞാനെ ഡിഗ്രി ഫൈനൽ ഇയറിനാ പഠിക്കണേ.

ഡെയ്സി: ഹോ… അവൻ്റെ ഒരു ഡിഗ്രി. ശരി ശരി…ഓട്ടോ പിടിച്ചു വന്നാൽ മതി.

ഞാൻ: ആ… അളിയനോട് പൊക്കൊളാൻ പറഞ്ഞോ.

ഡെയ്സി: ശരി ശരി.

അങ്ങനെ ഞാൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു.

ഞാൻ പപ്പു എന്ന് വിളിക്കുന്ന പോപ്പി ഡേവിസ്. വിളിച്ചത് എൻ്റെ ഏറ്റവും മൂത്ത ചേച്ചി ഡെയ്സി. കോളേജിൽ ഒരു സ്ട്രൈക്ക് വന്നപ്പോൾ നാല് ദിവസം കോളേജ് ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് അറിഞ്ഞു നാട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന പോക്കാണ്.

തൃശൂർ ആണ് ഞങ്ങളുടെ വീട്. വീടെന്ന് പറയുമ്പോൾ അപ്പനും അമ്മയും മുൻപ് മരിച്ചു. തറവാട് വീട് ഇപ്പൊ വെറുതെ കിടപ്പാണ്. ഞാൻ വന്നാൽ മാത്രമേ അവിടേക്ക് എല്ലാവരും വരൂ. പിന്നെ ഞാൻ പോകുന്ന വരെ അവിടെ ഉണ്ടാകും.

എല്ലാവരും എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, ഡെയ്സി ചേച്ചിയെ കൂടാതെ എനിക്ക് നാല് ചേച്ചിമാർ വേറെയും ഉണ്ട്. ഡാലിയ, ലില്ലി ജാസ്മിൻ, റോസ്. എല്ലാം തന്നെ പൂവിൻ്റെ പേരാണ്. പിന്നെ എന്തിനാ അപ്പനും അമ്മയും എനിക്കീ പോപ്പി എന്ന പേര് ഇട്ടത് എന്ന് അറിയില്ല.

ചിലപ്പോൾ ആണുങ്ങൾക്ക് പൂവിൻ്റെ പേര് കിട്ടണ്ടാവും എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു. എല്ലാവർക്കും പൂക്കളുടെ പേരുകൾ ആയതുകൊണ്ട് അപ്പൻ വീടിനു ഇട്ട പേരാണ് “വസന്ത മാളിക”.

റോസിനെ ഒഴിച്ചു മറ്റെലാവരുടെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണ്. റോസ് പിജിക്ക് ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നാണ് പഠിക്കുന്നു. നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ ഏതെങ്കിലും ചേച്ചിമാരുടെ കൂടെയോ അല്ലെങ്കിൽ അവരെല്ലാം തറവാട്ടിലോ വന്നു നിൽക്കും.

ഞാൻ വരുന്നതിനെ തുടർന്നു എല്ലാവരും തറവാട്ടിൽ നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ചേച്ചിമാർ എല്ലാവരും എന്നേക്കാൾ മുമൂന്ന് വയസ്സിൻ്റെ പ്രായ വ്യത്യാസം ഉണ്ട്. ഡാലിയ ചേച്ചിക്ക് ഒഴിച്ച് മറ്റെല്ലാ ചേച്ചിമാർക്കും ഒന്നും രണ്ടും മക്കൾ ഉണ്ട്. ഡാലിയ ചേച്ചിടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ആറു മാസം ആവുന്നേ ഉള്ളു. എനിക്കാണേൽ ഡാലിയ ചേച്ചിയുടെ കല്യാണത്തിന് എക്സാം ആയതുകൊണ്ട് വരാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല. അധികം ആർഭാടങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാത്ത ചെറിയൊരു ചടങ്ങ് മാത്രമായിരുന്നു കല്യാണം.

അങ്ങനെ ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു ഞാൻ വീട്ടിൽ എത്തി. നോക്കുമ്പോൾ വാതിൽ തുറന്നിട്ടത് കണ്ട് ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി. അപ്പോഴുണ്ട് ചേച്ചി അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുന്നു. ഞാൻ പതിയെ ചെന്നു ചേച്ചിയെ പെട്ടന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു.

ഞാൻ: ചേച്ചി…

പക്ഷെ ഞെട്ടൽ ഇല്ലാതെ എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ചേച്ചി തിരിഞ്ഞു നിന്നു.

ഡെയ്സി: ആ… വലുതായ ചെക്കൻ വന്നല്ലോ.

എന്നെക്കണ്ട് സന്തോഷം തുളുമ്പുന്ന മുഖത്തോടെ ചേച്ചി എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ: ഇതെന്താ ഞെട്ടാത്തത്?

ഡെയ്സി: എന്നെ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപിടിക്കാൻ നീ തന്നെ വരണം. പിന്നെ എന്തിനാ ഞെട്ടുന്നെ?

ഞാൻ: ആഹാ… അപ്പൊ അളിയൻ കെട്ടിപ്പിടിക്കാറില്ലേ?