മഹേഷും, നിഷയും കാണാതെ അതു താഴ്ത്തിവയ്ക്കാൻ വേണ്ടി നന്ദു നന്നായ്
പാടു പെടേണ്ടി വന്നു.
നേരം സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞു, റോഡെല്ലാം വിജനമായി തന്നെ കിടക്കുന്നു, ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ആബുലൻസുകൾ പോകുന്ന ശബ്ദം മാത്രം. എങ്ങും ഒരു മൂകത നിറഞ്ഞു നിന്നു.
അപ്പോഴേയ്ക്കും ആരോ വാതിലിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
അവർ മൂന്നു പേരും ചാടി എണീറ്റു,
നിഷയോട് ബാത്ത് റൂമിലേയ്ക്ക് കയറാൻ നന്ദു ആഗ്യം കാണിച്ചു, നിഷ നേരെ ബാത്ത് റൂമിലേയ്ക്ക് കയറി. അപ്പോൾ മഹേഷ് ചെന്ന് വാതിൽ തുറക്കാനായി പോയതും നന്ദു തുറക്കരുതെന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കൊണ്ട് ജന്നലിൽ തൂക്കി ഇട്ടിരുന്ന ബ്രായും പാൻ്റിയും കൈയ്യിലെടുത്ത് ബാത്ത് റൂമിൽ ചെന്നു മുട്ടി, നിഷ
വാതിൽ തുറന്നതും നന്ദു അത് നിഷയ്ക്ക് കൊടുത്തു.
നന്ദുവിൻ്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും അതു വാങ്ങിയതിൻ്റെ ഒരു ചമ്മലോടു കൂടി അവൾ വീണ്ടും വാതിലടച്ചു.
അപ്പോഴേയ്ക്കും മഹേഷ് ഡോർ തുറന്നു,
മാസ്ക് വച്ച ഒരു പോലീസുകാരനായിരുന്നു.
സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ രാവിലെ വന്നവരിൽ ഒരാൾ തന്നെയാ അത്.
അയാൾ പറഞ്ഞു,
മുകളിലത്തെ ഒരാൾക്ക് കൊറോണ സ്ഥിരീകരിച്ചു, ആ സ്ഥിതിയ്ക്ക് ഈ ബിൽഡിംഗും ഈ പ്രദേശവുമെല്ലാം ഫുൾ ക്വാറൻ്റിയനിലായിരിക്കും, അതു കൊണ്ട് 7 ദിവസം കഴിയാതെ ഒരു കരാണവശാലും മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങരുത്,
നിങ്ങളിവിടെ രണ്ടു പേരല്ലേ ഉള്ളത് ?
അതെ ‘ എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു,
അപ്പോൾ നാളെ മുതൽ രണ്ട് പേർക്കുള്ള ഒരു നേരത്തെ ഫുഡെങ്കിലും എത്തിക്കാൻ നോക്കാം, എന്നും പറഞ്ഞ് പോലീസുകാരൻ പോയി.
വാതിലടച്ച ശബ്ദം കേട്ട് നിഷ ബാത്ത് റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു, കുറച്ചൊക്കെ അവളും കേട്ടിരുന്നു.
നിഷയുടെ മുഖത്തെ നിരാശ കണ്ട് മഹേഷ് പറഞ്ഞു:
7 ദിവസം ഗോവിന്ദ ആയന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി.
ഇനി എന്തു ചെയ്യും എന്ന് നിഷ ചോദിച്ചു ?
7 ദിവസം സഹിക്കുക തന്നെ, നമ്മളെപ്പോലെ ആരെല്ലാം എവിടെയെല്ലാം കുടിങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും, അതോർക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ ഭാഗ്യവാൻമാരാണ് എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു.
എന്തായാലും വരുന്നിടത്തു വച്ചു കാണാം എന്ന് മഹേഷും പറഞ്ഞു,
രാത്രി എന്താ ഫുഡെന്ന് നിഷ ചോദിച്ചു,
ഫ്രിഡ്ജിൽ മുട്ട ഇരിപ്പുണ്ട്, മുട്ടക്കറിയും ചപ്പാത്തിയും ഉണ്ടാക്കാം എന്ന് നന്ദു പറഞ്ഞു.
അവർ
മൂന്നു പേരും കൂടി പണി തുടങ്ങി,
ആ സമത്താണ് മഹേഷ് പറഞ്ഞത്:
അളിയാ ഇന്നലത്തെ കുപ്പിയിൽ ബാക്കി ഉണ്ടല്ലോ, ഏതായാലും രണ്ടണ്ണം അടിച്ചും കൊണ്ട് പണി ചെയ്യാം,
ഇന്നലത്തെ കുപ്പിയിൽ മാത്രമല്ല, വീണ്ടും ഒരണ്ണം കൂടി പൊട്ടിക്കാതെ ഉണ്ട്, പിന്നെ നമ്മൾ കഴിഞ്ഞയാഴ്ച വാങ്ങിയ ബീയറിലും മിച്ചം മൂന്നാലെണ്ണം ഫ്രിഡ്ജിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്
നിഷ വേണമെങ്കിൽ ഒരു ബീയർ പൊട്ടിച്ചടിച്ചോ, എന്നും നന്ദു പറഞ്ഞു.
അയ്യോ എനിക്ക് വേണ്ടാ, ഇവിടെ മനുഷ്യൻ ടെൻഷനടിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാ ഒരു ബീയറ്.
ടെൻഷൻ അടിക്കുമ്പോൾ അതു കുറയ്ക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ നമ്മളിത് അടിക്കുന്നത്,
എന്നും പറഞ്ഞ് മഹേഷ് കുപ്പി തുറന്ന് രണ്ടു ഗ്ലാസിലായി ഴെിച്ചു. ഒരെണ്ണം നന്ദുവിനും കൊടുത്തു,
രണ്ടു പേരും ഒറ്റ വലിയ്ക്ക് തന്നെ അത് അകത്താക്കി.
അപ്പോൾ നിഷ ചപ്പാത്തി പരത്താൻ തുടങ്ങിരുന്നു,
അടിയിൽ ബ്രായില്ലാത്തതു കൊണ്ട് ചപ്പാത്തി പരത്തുന്നതനുസരിച്ച് നിഷയുടെ മുലകൾ തുളുമ്പിയാടുന്നത് നന്ദു ശ്രദ്ധിച്ചു, നന്ദു ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് മഹേഷും കണ്ടായിരുന്നു, നന്ദുവപ്പോൾ ഒരു ചമ്മിയ മുഖത്തോടെ മഹേഷിനെ നോക്കി,
മഹേഷ് അവനെ നോക്കി സാരമില്ലാ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഒന്നു കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു.
അതു കണ്ടപ്പോൾ നന്ദുവിന് ഒരല്പം ധൈര്യം കൂടി കിട്ടി.
അവനാ സന്തോഷത്തിൽ
അപ്പോൾ തന്നെ വീണ്ടും ഒരോ ഗ്ലാസ് വീതം ഒഴിച്ച്, ഒരെണ്ണം മഹേഷിനും കൊടുത്തു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
ഞാനിപ്പഴാ ഓർത്തത് ഞാൻ നിഷയുടെ കൈയ്യിൽ കൊണ്ടു തന്ന സാധനം എവിടെ ?
നന്ദു പറഞ്ഞ സാധനം എന്താണന്ന് നിഷയ്ക്ക് മനസിലായി,
അവൾ ഉടൻ പറഞ്ഞു:
ഞാനത് ബാത്ത് റൂമിൽ തൂക്കി ഇട്ടിരിക്കുകയാ,
അതിവിടെ ജന്നാലയിൽ കിടന്നാലല്ലേ വേഗം ഉണണ്ടത്തുള്ളൂ എന്നും പറഞ്ഞ് നന്ദു തന്നെ ബാത്ത് റൂമിൽ പോയി അതെടുത്തു കൊണ്ട് വന്ന് വീണ്ടും ജനാലയിൽ തൂക്കി,