തന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെടാൻ പോകുകയാണെന്ന് ശിവശങ്കർ സാറിന് മനസ്സിലായി. ഇൻസേർട്ട് ചെയ്ത പാന്റിനുള്ളിൽ തന്റെ ലിംഗം വല്ലാതെ മുറുകുന്നതും വിസ്മയയുടെ സ്പർശനം തന്നെ തളർത്തുന്നതും അദ്ദേഹം
തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ സാഹചര്യം ഒന്ന് മാറ്റാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു.
”വിസ്മയ…… ഈ ഭാഗം ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായല്ലോ? ഇനി ബാക്കി നമുക്ക് പഠിക്കാം. അതിനു മുൻപ് നീ ഈ തന്നിരിക്കുന്ന മാക്രോ ഇക്കണോമിക്സിലെ ഗ്രാഫ് ഒന്ന് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്യൂ. നീ അവിടെ കസേരയിലിരുന്ന് ഇത് ചെയ്താൽ മതി,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം അവൾക്ക് വളരെ എളുപ്പമുള്ള ഒരു ടാസ്ക് നൽകി. തന്റെ അരികിൽ നിന്നും അവളെ മാറ്റുക എന്നതായിരുന്നു സാറിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.
വിസ്മയ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അത് വാങ്ങി തന്റെ കസേരയിൽ പോയിരുന്നു. സാർ തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുള്ളതിനാൽ അവൾ മനഃപൂർവ്വം കാലുകൾ അകത്തി വെച്ചും വശ്യമായി ഇരുന്നുമാണ് അത് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്തത്.
മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ അവൾ അത് പൂർത്തിയാക്കി സാറിനെ കാണിച്ചു.
പിന്നീടുള്ള സമയം സാർ വളരെ ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വിസ്മയ ഇടയ്ക്കിടെ ചില പ്രലോഭനങ്ങൾ നൽകിയെങ്കിലും സാർ ഒരുവിധം പിടിച്ചുനിന്നു. സമയം ഏഴുമണിയായി. പുറത്ത് മഴ ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പഠിപ്പിക്കൽ കഴിഞ്ഞ് സാർ എഴുന്നേറ്റു.
സാറിന് വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നിയത് ഇത്രയും നേരം ആരും മുറിയിലേക്ക് വന്ന് ശല്യം ചെയ്തില്ല എന്നതായിരുന്നു. രാഘവനും സരസ്വതിയും അവരുടെ മുറിയിൽ തന്നെയായതുകൊണ്ട് സാറിന് സമാധാനമായി വിസ്മയയോടൊപ്പം ഇരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു (പക്ഷേ അത് തന്റെ വലിയൊരു വീഴ്ചയ്ക്കുള്ള തുടക്കമാണെന്ന് അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞില്ല).
പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ സാർ രാഘവനോടും സരസ്വതിയോടും പറഞ്ഞു, “ഇന്ന് നല്ല രീതിയിൽ തന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ പറ്റി. ആരും ശല്യം ചെയ്യാൻ വരാത്തതുകൊണ്ട് വിസ്മയയ്ക്ക് നല്ലോണം ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ തന്നെ തുടർന്നാൽ മതി.”
രാഘവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അത് കേട്ടുനിന്നു. ശിവശങ്കർ സാർ തന്റെ ബാഗുമായി ഇറങ്ങുമ്പോൾ വിസ്മയ വാതിക്കൽ നിന്ന് സാറിനെ ഒന്ന് നോക്കി പതുക്കെ കണ്ണുചിമ്മി. സാർ ആകെ വിറച്ചുപോയി. വേഗം തന്റെ വണ്ടിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ കൈകളില്ലാത്ത ടോപ്പും വിസ്മയയുടെ ചന്തികളും മാത്രമായിരുന്നു.
അന്നത്തെ പഠിപ്പിക്കൽ കഴിഞ്ഞ് സാർ പോയി. വിസ്മയ വിജയിച്ച ഭാവത്തിൽ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.അവൾ ട്യൂഷന് ഇട്ട കറുത്ത സ്ലീവ്ലെസ് ടോപ്പ്
മാറ്റി, രാവിലെ ഇട്ട ആ ഇറുകിയ ഷർട്ടും പാന്റും ധരിച്ചാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വന്നത്. അമ്മ വിളിച്ചപ്പോഴാണ് അഭിജിത്ത് മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നത്.അപ്പോള് മാത്രമാണ് വിസ്മയയെ അഭിജിത്ത് കാണുന്നത്.
അഭിയെ കണ്ടതും വിസ്മയ അവനെ നോക്കി വശ്യമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവൻ തിരിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ തലയ്ക്ക് പതുക്കെ ഒരു കൊട്ടു കൊടുത്തു. “നിനക്ക് ഈ ഡ്രസ്സ് മാറാനുള്ള സമയം ആയില്ലേ? ട്യൂഷൻ സാർ വന്നപ്പോഴും നീ ഈ കോലത്തിലാണോ നിന്നത്?” എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചു.
വിസ്മയ തല തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് അല്പം ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു, “പിന്നെ, ഞാൻ ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ എന്താ കുഴപ്പം?”
”ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ കുഴപ്പമില്ലേ?” എന്ന് അവൻ ചോദ്യഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല” എന്ന് വിസ്മയ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ഉടനെ അഭിജിത്ത് ഒരു സപ്പോർട്ട് കിട്ടാൻ അമ്മയെ വിളിച്ചു: “കേട്ടില്ലേ അമ്മയുടെ പുന്നാര മോൾ പറഞ്ഞത്? അവൾ ഇങ്ങനെയാണോ സാറിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുക !”
ഇതുകേട്ട സരസ്വതി അവനെ ഒന്ന് ഇരുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “നീ ഒന്ന് പോയേ അഭി! അവൾ അങ്ങനെയൊന്നുമല്ല നിന്നത്, നല്ല വേഷത്തിൽ തന്നെയാണ് നിന്നത്. നിന്നെ ചൂടുപിടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അവൾ ഓരോന്ന് പറയുന്നതാണ്.” അതിനോടൊപ്പം അവനെ ഒന്ന് കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് അമ്മ ചോദിച്ചു, “പിന്നെ, ഈ വേഷത്തിന് എന്താ കുഴപ്പം?”