മാവിൻ ചുവട്ടിൽ മനുവിനെ കണ്ടതും കൂട്ടുകാർ സന്തോഷത്തോടെ അവനെ വരവേറ്റു.അവിടെ തന്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരായ നന്ദു ആദി വിപിൻ എന്നിവർ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
നന്ദു: (ദൂരെ നിന്ന്) “വന്നല്ലോ മനു സാറ്… ഹേ മനു!”
മനു അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
മനു: “എങ്ങനെയുണ്ട് എല്ലാവരും? ആ…. ഹേ… മച്ചമ്പീ….!”
അവൻ ആദിയ്ക്ക് കൈ കൊടുത്തു,ബിബിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു,നന്ദുവിൻ്റെ തോളിൽ തട്ടി.പഴയ സൗഹൃദത്തിൻ്റെ ഊഷ്മളതയിൽ അവർ പരസ്പരം വീണ്ടും പരിചയം പുതുക്കി.
ആദി: “എന്താണ് മുംബൈയിൽ വല്ല പെണ്ണും കുരുങ്ങിയോ? പെട്ടെന്ന് മെലിഞ്ഞ് കോലമായല്ലോ?”
നന്ദു: “ഹേയ്, നിനക്ക് മനുവിനെ പണ്ടേ അറിയാവുന്നതല്ലേ! 20 വയസ്സായിട്ടും ഒരു പെണ്ണിനോട് എങ്ങനെ മിണ്ടണമെന്ന് മനുവിന് അറിയില്ല.അവൻ പണ്ടത്തെപ്പോലെത്തന്നെ പേടിത്തൊണ്ടനാണ്!”
ബിബിൻ:”അല്ലെങ്കിലും പാവം,അവനാണെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ കോലുപോലെയായി.ട്രെയിനിങ്ങിന് പോയി തടി കളഞ്ഞു.പെണ്ണു കിട്ടാത്തതുകൊണ്ട് കുണ്ണ പുറത്തിട്ട് അടി ആയിരിക്കും”
മനു:(ചിരിച്ചും ചമ്മിയും) “നിർത്തെടാ! ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.എനിക്കിപ്പോൾ പെണ്ണിനോട് സംസാരിക്കാൻ ഭയമാണ്.പക്ഷേ അതുകൊണ്ട് വേറെ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല.”
നന്ദു:”ഹാ……ചിലർക്ക് വിട്ട് തീരാനാ വിധി. ആണവട ആണുങ്ങളായാൽ ഇങ്ങനെ പേടിക്കരുത് മനു. ആദിയെ പോലെ കൈവെള്ളയിൽ ആക്കണം ഓരോന്നിനെ കുടിക്കുകയും വലിക്കുകയും ഒക്കെ വേണം…
ആദി:എന്നെത്തന്നെ നോക്കൂ,ഞാൻ എത്ര പെണ്ണുങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” (ആദി അഹങ്കാരത്തോടെ ചിരിച്ചു.)
അവർ പതിവുപോലെ തങ്ങളുടെ ഓരോ കുറവുകൾ പറഞ്ഞ് പരസ്പരം കളിയാക്കുകയും ചിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ബിബിൻ: “നമ്മൾ എല്ലാ കുണ്ണകളും ഓരോ കാര്യത്തിൽ കുറവുകൾ ഉള്ളവരാണ്. അതാണ് നമ്മൾ. ആദി:നല്ല സുന്ദരനാണ്. അവൻ ഒരുപാട് പെൺവിഷയങ്ങൾ….അതും ഒരേ നേരത്ത്. പക്ഷേ അവൻ്റെ കയ്യിൽ പണമില്ല… നന്ദുവിന് ആണെങ്കിൽ പെണ്ണുണ്ട്. പക്ഷേ കാണാൻ ഭംഗിയില്ല. അവൻ്റെ കയ്യിൽ പണവുമില്ല. പക്ഷേ അവൻ്റെ കയ്യിൽ നല്ല ‘സാധനം’ ഉണ്ട്… (എന്ന് പറഞ്ഞ് എല്ലാവരും നന്ദുവിനെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.) എൻ്റെ കയ്യിൽ പണമുണ്ട്. എന്നെ കാണാൻ ഭംഗിയുമുണ്ട്.എനിക്ക് പക്ഷെ പ്രേമിക്കാൻ ഒരു പെണ്ണില്ല…
ഇപ്പോൾ ദാ മനു. അവൻ കറുത്തിട്ട് കാണാൻ അത്ര ഭംഗിയില്ല.നിങ്ങളോട് മിണ്ടാൻ പോലും ഭയം. പക്ഷേ ട്രെയിനിങ്ങിന് പോയി കുറച്ച് കാശുണ്ട്.അതാണ് ആകെയുള്ള പ്ലസ്.”
നന്ദു: (മനുവിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി) “വലിപ്പം ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്താണ് കാര്യം മനു… പെണ്ണില്ലല്ലോ…”
ബിബിൻ: “വലിയതോ? ആ ഓർക്കുന്നുണ്ട്…”
ആദി:”പോട്ടെ മനു. എല്ലാവർക്കും എല്ലാം ദൈവം തരില്ലല്ലോ… നീ എന്താ ഇവിടെ? നിൻ്റെ വീട് ദൂരെയല്ലേ. പിന്നെ നീ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കഴിച്ചു വണ്ണം വെക്കണം.കണ്ടാൽ എല്ലു മാത്രം.”
മനു കുറച്ച് ഗൗരവത്തോടെ കൂട്ടുകാരെ നോക്കി.
മനു: “ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയില്ല. അമ്മയും മുത്തശ്ശിയുമായി എന്തൊക്കെയോ വഴക്കാണ്. അതെന്താണെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.ഞാനിപ്പോൾ എൻ്റെ അമ്മ വീട്ടിലാണ്.മഞ്ജു ആൻ്റിയുടെ അടുത്ത്. എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കഴിച്ച് വണ്ണം വെച്ചിട്ടേ മഞ്ജു ആൻ്റി അവിടുന്ന് വിടുകയുള്ളൂ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.”
നന്ദു: എ…. മങ്ങിമ…
അവൻ കൂട്ടുകാർക്ക് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.
മനു: “ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ നിങ്ങളെ കാണാൻ വന്നത് വേറൊരു കാര്യം പറയാനാണ്…”
കൂട്ടുകാർ ആകാംഷയോടെ മനുവിനെ നോക്കി.
നിങ്ങൾ എൻ്റെ ആൻ്റിയെ അറിയുമല്ലോ, മഞ്ജു ആൻ്റിയെ…”
നന്ദുവിൻ്റെ മുഖത്ത് ഒരു കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
നന്ദു: “ഓ! മഞ്ജിമ ആൻ്റിയെ അറിയാതിരിക്കുമോ? പിള്ളേര് ‘വൃത്തിരാക്ഷസി’ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഡാൻസ് മാഷല്ലേ? ആള് ഇപ്പോഴും… ഹോ! പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ,എന്നാ ഒരു ഷേപ്പ് ആ മച്ചമ്പി…! പണ്ടത്തെതിനേക്കാൾ കുറച്ചുകൂടി വണ്ണം വെച്ചത് കാണാൻ നല്ല ചേലാണ്.”