പുളയുന്ന അമ്മയെ അടക്കികിടത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേ അങ്കിൾ പിന്നെയും കൈനീട്ടി കുണ്ണയിൽ പിടിച്ച് അമ്മയുടെ പൂറ്റിൽ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ട് അരയുയർത്തി ഒന്നുകൂടി താണു..
അമ്മയുടെ കാലുകൾ പിടഞ്ഞുവിറച്ചു…
എൻറ്റെ അമ്മയുടെ മേനിയിൽ അമർന്നുകിടന്ന അങ്കിൾ അമ്മയുടെ ഇരുകൈകളും തറയിലേക്കമർത്തി പിടിച്ചിട്ട് പതിയെ അരയനക്കി അമ്മയെ പണ്ണാൻ തുടങ്ങി.
എൻറ്റെ അമ്മ “ആ..വ്.. ആ..ഹ്…ആ…” എന്ന് തേങ്ങികൊണ്ടിരുന്നു..
അപ്പോൾ കാരണവർ ഊന്നുവടി കുത്തിവരുന്ന “ടിക്ക്… ടിക്ക്… എന്ന ശബ്ദം അകലെനിന്ന് മുഴങ്ങി..
പക്ഷേ ബാഹുലേയൻ അങ്കിൾ അതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ എൻറ്റെ അമ്മയെ ആഞ്ഞുപണ്ണികൊണ്ടിരുന്നു..
മനൂട്ടാ… മനൂട്ടാ… എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ആരോ എൻറ്റെ കവിളത്ത് തട്ടി വിളിച്ചു അപ്പോൾ..
ഞെട്ടികണ്ണുതുറന്ന ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ മുന്നിൽ കാരണവർ!
മനൂട്ടാ.. മോനേ.. എന്തുപറ്റി?
എന്താ മനൂട്ടാ.. നിനക്ക് പറ്റിയേ..?
കാരണവർ കുലുക്കി വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ മയക്കത്തിൽ നിന്നും കണ്ണുതുറന്നത്..
“ങ്ഹേ.. ഞാനിരുന്ന് സ്വപ്നം കണ്ടതാണോ.. ഹാവൂ.. ഞാനൊരു ദീർഘനിശ്വാസമിട്ടു.
“ഒന്നും പറ്റിയതല്ല മുത്തശ്ശാ.. ഞാനിവിടെയിരുന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയതാണ്.
“ങ്ഹേ.. ഇവിടെയിരുന്നു ഉറങ്ങുകയോ.. എന്താ കുട്ടീ പറയണേ..??
“ഞാൻ ചുമ്മാ ഇത്തിരി നേരം ഇവിടെയിരിക്കാമെന്ന് കരുതിയതാ മുത്തശ്ശാ.. മയങ്ങിപ്പോയി..”
“ഹ്മ്… ഇങ്ങ് വാ മനൂട്ടാ.. അത്താഴം കഴിക്കേണ്ടേ..” എന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നേയും കൂട്ടി കാരണവർ ഊന്നുവടിയും കുത്തി ഗാംഭീര്യത്തോടെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി..
ഞാനും കാരണവരും കൂടി നടുമുറ്റത്തിനടുത്തുളള ഹാളിലേക്ക് അത്താഴം കഴിക്കാൻ കയറിചെന്നു…
അപ്പോൾ അവിടെ നിൽക്കുന്ന എൻറ്റെ അമ്മയോട് ഭാമയാൻറ്റി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ലോഹൃത്തിലാകാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അമ്മ മൈൻഡ് ചെയ്യുന്ന ഭാവമില്ല. അഞ്ജലീയാൻറ്റിയോടാണ് അമ്മ കൂടുതലും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്..
കുഞ്ഞുവാവയെ അഞ്ജലി ആൻറ്റിയുടെ കൈയ്യിൽ കണ്ടില്ല.. രാത്രിയായില്ലേ കുഞ്ഞ് ഉറങ്ങിക്കാണുമെന്ന് ഞാൻ ഊഹിച്ചു..
ഹാളിലെ വലിയ മേശയിൽ അത്താഴത്തിനുളള വിഭവങ്ങൾ നിരത്തിവെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. രാജേന്ദ്രനങ്കിൾ മേശയ്ക്കരികിൽ അത്താഴം കഴിക്കാൻ റെഡിയായി ഇരുപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
മേശയ്ക്ക് നടുവിലുളള പ്ളേറ്റിന് മുന്നിൽ ഒരു കസേര വലിച്ച് ഇരുന്ന
കാരണവർ അമ്മയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞജിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. “ഭാമയോടുളള പിണക്കം മാറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു ദേവൂട്ടിക്ക്..?”
അപ്പോൾ ഭാമയാൻറ്റി ഒരു കളള പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു, “ഒരു കാരൃവുമില്ല വലിയച്ഛാ.. നിസ്സാര കാരൃവും പറഞ്ഞാ ദേവു പിണങ്ങിയത്.. രാജേട്ടനൊന്ന് കളിയാക്കിയെന്നും പറഞ്ഞ് മുഖംവീർപ്പിച്ചിരിക്കുകയാ പെണ്ണ്..”
അതുകേട്ട് അമ്മ കണ്ണുമിഴിച്ച്, കീഴ്ചുണ്ടുമലർത്തി ഭാമാൻറ്റിയെ ഒന്ന് നോക്കി.
“അവളെയിവിടെ കൊണ്ടുവന്നിരുത്തെടി ഭാമേ..” കാരണവർ ഭാമയാൻറ്റിയോട് പറഞ്ഞു.
ഭാമയാൻറ്റി അമ്മയേയും പിടിച്ചുവലിച്ചു മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് വന്നു. രാജേന്ദ്രനങ്കിൾ ഇരുക്കുന്നതിൻറ്റെ തോട്ടടുത്ത കസേരയിൽ അമ്മയെ ഇരുത്തിയിട്ട് ആൻറ്റി തൊട്ടടുത്ത കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
കാരണവർ അമ്മയെ ഉപദേശിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു,
“എന്തായിത് ദേവൂട്ടീ! വല്ലപ്പോഴുമല്ലേ എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടുന്നത്.. അപ്പോൾ നീയിങ്ങനെ പിണങ്ങാൻ പോയാലോ.. ഉം ഭാമേ, രാജേന്ദ്രാ, നിങ്ങൾ രണ്ടും ഓരോ പിടി ചോറ് വാരികൊടുക്ക് ദേവൂട്ടിക്ക്.. ദേവൂട്ടിക്ക് ഇപ്പോ പിണക്കമൊന്നുമില്ല.. ഉണ്ടോ ദേവൂട്ടീ..??”
അമ്മ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“ദാ.. കഴിക്ക് ദേവൂട്ടീ..”
എന്നുപറഞ്ഞ്, അമ്മയുടെ ചുണ്ടിനരികെ ഭാമയാൻറ്റി ഒരു ചോറുരുള അടുപ്പിച്ചു.
അത് കണ്ടിട്ട് അമ്മയുടെ മുഖത്ത് നാണം വിരിയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു..
തുടർന്ന് അമ്മയുടെ ചുണ്ടത്തൊരു ചെറുചിരിയും വിടർന്നു.
“ആ’ കാണിക്ക് ദേവൂട്ടീ.. ആ..” ചോറുരുള അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ മുട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഭാമയാൻറ്റി കൊഞ്ജലോടെ പറഞ്ഞു.