ആൻറ്റി എൻറ്റെ അമ്മയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് നടന്നു. അങ്കിൾ എൻറ്റെ തോളിലും കൈയ്യിട്ട് അവരുടെ പിറകിലായി നടന്നു. എൻറ്റെ
അമ്മയുടെ കൊഴുത്തുരുണ്ട കുണ്ടിയിൽ തന്നെയായിരുന്നു അങ്കിളിൻറ്റെ കണ്ണ്.
വടക്കിനിക്ക് അരികിലെ ഒരു മുറിയായിരുന്നു ആൻറ്റി ഒരുക്കിവെച്ചിരുന്നത്. ഞങ്ങൾ 4പേരും ആ മുറിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
അത്യാവശ്യം വലിയ ആ മുറിയിൽ രണ്ട് കട്ടിലുകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിയിട്ടാണ് കിടക്ക ഒരുക്കിയിരുന്നത്.
മുറിയിലേക്ക് കയറിയതും അങ്കിൾ കിടക്കയുടെ നടുവിലേക്ക് കയറി നീണ്ടുനിവർന്ന് കിടന്നു.
“ഭാമേച്ഛീ, ഞാനും മനുവും വേറേ ഏതെങ്കിലും മുറിയിൽ കിടന്നോളാം.. ഇതിപ്പോ എങ്ങനെയാ 4 പേർ ഇതിൽ കിടക്കുന്നത്??”
അമ്മ നൈസ്സായി സ്കൂട്ടാകാൻ ഒരു നമ്പർ ഇട്ടു.
“എൻറ്റെ ദേവൂട്ടീ 4പേർക്കൊക്കെ സുഖമായി ഇതിൽ കിടക്കാം.. ഓ.. എന്നോടുളള പിണക്കം ഇനിയും മാറിയിട്ടില്ലായിരിക്കും അല്ലേ നിനക്ക്.. എന്നാ ശരി നിൻറ്റെ ഇഷ്ടം.. എവിടേലും പോയികിടന്നോ..” ഭാമയാൻറ്റി പരിഭവം നടിച്ചു.
“ങേ… ഭാമേച്ചി പിണങ്ങിയോ അപ്പോഴേക്കും.. ഹ്മ്.. ഇന്ന്
ഞാൻ ഭാമേച്ചിയുടെ കൂടെയേ കിടക്കുന്നുളളൂ.. എന്താ പോരേ? സന്തോഷമായില്ലേ..”
എന്നുപറഞ്ഞ് അമ്മ ഭാമയാൻറ്റിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.
ഭാമയാൻറ്റി സന്തോഷത്തോടെ പുഞ്ജിരിച്ചു.. എന്നിട്ട് അമ്മയേയുംകൂട്ടി കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അമ്മ കട്ടിലിൻറ്റെ തലഭാഗത്തെ പടിയിൽ ചാരിയിരുന്നു കാലുംനീട്ടിവെച്ച്.
ഞാൻ അപ്പോൾ മൊബൈൽഫോണിൽ നോക്കികൊണ്ട് അവിടെകിടന്ന മേശപ്പുറത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു.
“ഒരുമയുണ്ടെങ്കിൽ ഉലക്കമേലും കിടക്കാമെന്നല്ലേ ദേവൂട്ടീ..”
എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കിടക്കയിൽ കിടന്നുനിരങ്ങി രാജേന്ദ്രനങ്കിൾ എൻറ്റെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങികിടന്നു.
“അങ്ങനെ എന്നെയിപ്പോൾ രാജേട്ടൻ ഉലക്കയിൽ കിടത്തണ്ട” എന്ന് കുസൃതിയോടെ അമ്മ മറുപടി പറഞ്ഞു.
“വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ ഒരു ചെയ്ഞ്ജിന് ഉലയ്ക്കമേൽ കിടന്നുനോക്കണ്ടേ ദേവൂട്ടീ..”
അങ്ങനെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഭാവമില്ലാതെ അങ്കിൾ അടുത്ത നമ്പർ ഇട്ടുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ തുടയിൽ തലവെച്ച് ചെരിഞ്ഞ് കിടന്നു.
അമ്മയുടെ ഇടതുതുടയിൽ മുഖംചേർത്ത് കിടന്ന അങ്കിൾ തൻറ്റെ ഇടത്തേകൈ ഉയർത്തി അമ്മയുടെ നിതംബത്തിൽ വട്ടംകെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു..
കൂടാതെ തൻറ്റെ വലംകൈ അമ്മയുടെ വലതുതുടയിൽ വെച്ചിരുന്ന അങ്കിൾ പതിയെ ആ വെണ്ണതുട തഴുകികൊണ്ടിരുന്നു.
അപ്പോൾ അമ്മയുടെ കാൽക്കൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ഭാമയാൻറ്റി അവരുടെ സംഭാഷണം കേട്ട് പുഞ്ജിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
“ഉലയ്ക്കയിൽ കിടക്കാനൊന്നും എനിക്കറിയില്ലേ.. എനിക്കതിൻറ്റെ ആവശ്യമൊന്നുമിതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടുമില്ല..” അമ്മ പറഞ്ഞു.
“ങാ.. നിനക്കറിയില്ലെങ്കിൽ അത് പറയ് ദേവൂട്ടീ.. അറിയാത്തത് പറഞ്ഞ് തരാനല്ലേ തല മൂത്തവർ ഇവിടുളളത്..”
അങ്കിൾ അമ്മയുടെ വലത് കുണ്ടിപന്ത് ഞെക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“മൂത്ത തലയുണ്ടെങ്കിലേ അത് കൈയ്യിൽ വെച്ചാൽ മതി കേട്ടോ..”
അമ്മ ഒരു കളളചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“തർക്കുത്തരം പറയുന്നോ.. അമ്പടീ..” എന്നുപറഞ്ഞ് അങ്കിൾ അമ്മയുടെ
തുടയിൽ ഒരു കടികടിച്ചു.
“ഹ്..മ്.. ഹ്..മ്.. കണ്ടോ ഭാമേച്ചീ രാജേട്ടൻ എന്നെപിടിച്ച് കടിക്കുന്നു.. സത്യമായിട്ടും ഞാൻ ഇറങ്ങിപോകും കേട്ടോ.. ഹ്..മ് ഹ്..മ്..”
“അവളെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാതിരിക്ക് എൻറ്റെ രാജേട്ടാ.. എനിക്ക് നല്ല ഉറക്കം വരുന്നു.. ഞാൻ കിടക്കാൻ പോകുകയാ..” എന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ട്
ഭാമയാൻറ്റി കട്ടിലിൻറ്റെ നടുവിലേക്ക് കയറി കിടന്നു.
“ഞാൻ ഭാമേച്ചിയുടെ അപ്പുറത്ത് കിടന്നോളാം” എന്നുപറഞ്ഞ് അമ്മ എഴുന്നേൽക്കാൻ ഭാവിച്ചപ്പോൾ രാജേന്ദ്രനങ്കിൾ അമ്മയെ അനങ്ങാൻ സമ്മതിച്ചില്ല “അവിടെ ഇരിക്കെടീ ദേവൂ.. ഉറങ്ങാറാകുമ്പോൾ കിടന്നാൽ പോരേ.. അതിന് ഇപ്പോഴേ പോകുന്നതെന്തിനാ..”
“ഇപ്പോഴേ പോകുന്നതായിരിക്കും കൂടുതൽ നല്ലത്..” എന്ന് പറഞ്ഞ് അടങ്ങിയിരുന്ന എൻറ്റെ അമ്മ അങ്കിളിൻറ്റെ തലയ്ക്ക് ഒരു കിഴുക്ക് കൊടുത്തു.
“മനൂട്ടാ നിൻറ്റെ കണ്ണിന് ഇത്തിരി റെസ്റ്റ് കൊടുത്തേ.. കണ്ണ് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടാലും മതി.. ഫോൺ അവിടെ വെച്ചിട്ട് വന്ന് കിടക്ക് മനൂട്ടാ..” അമ്മ എന്നോട് ആഞ്ജാപിച്ചു.