‘പൂറി മോളൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നായിരുന്നങ്കില് ചന്തി കൂടി കാണായിരുന്നു ‘ രമ മനസ്സില് പറഞ്ഞു.
ചുരിദാറിന്റെ കീറലിനിടയിലൂടെ അവളുടെ തുടയുടെ വിടവ് രമയുടെ മനസ്സില് തെളിഞ്ഞു.
‘നല്ല മാംസമുള്ള കോഴിക്കാല്…’ രമ മനസ്സില് പറഞ്ഞു.
ബസ് വന്നു . അവള് ആ ബസ്സില് കയറാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണെന്ന് രമയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. ആ ബസ്സില് കയറണം എന്ന് രമയും മനസ്സില് ചിന്തിച്ചു. ബസിന്ടെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും രമയുടെ കണ്ണുകള് അവളുടെ പിന്നില് തന്നെയായിരുന്നു. ഈ തവണ പരമ അവളുടെ പിന്ഭാഗം നന്നായി കണ്ടു. നല്ല ഉരുണ്ട ചന്തി പന്തുകള്. ചെറിയ രണ്ട് ഫുട്ബോളുകള് ചുരിദാറിനുള്ളില് ഇറക്കി വെച്ചത് പോലെ.
പെണ്ണ് മെലിഞ്ഞതാണെങ്കിലും ചന്തി അപാരമാണെന്ന് രമയ്ക്ക് മനസ്സിലായി.
‘ കേറുന്നവര് കേറുന്നവര് പിന്നോട്ട് നീങ്ങി നിക്കണേ… ‘ ബസ്സിലെ കണ്ടക്ടര് പറഞ്ഞു.
രമ ബസ്സിന്റെ മധ്യഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി.
അപ്പോഴും രമ്യയുടെ കണ്ണുകള് അവളില് തന്നെ ആയിരുന്നു. അവള് ആ തിരക്കില് ബസ്സിനുള്ളില് ആരെയോ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവള് തന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുകയാണ് എന്ന് രമ അറിയാതെ ചിന്തിച്ചുപോയി, പക്ഷേ അത് തന്നെ അല്ല പിന്നെ നോക്കുന്ന ആരെയോ ആണ്. രമ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. രമയുടെ തൊട്ടടുത്ത് ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന് നില്ക്കുന്നു. നന്നായി വെളുത്ത് ഉയരമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്. ആ പെണ്കുട്ടിയുടെ അത്രമാത്രം വര്ണ്ണമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂവെങ്കിലും അതിനേക്കാള് നന്നായി വെളുത്ത നല്ല ഒരു സായിപ്പ് കുട്ടിയെ പോലെ ഉള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്.
അവന് രമയുടെ തൊട്ടുപിന്നില് നില്ക്കുകയാണ്. ആ പെണ്കുട്ടി അവനെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു എന്നതൊന്നും മൈന്ഡ് ചെയ്യാതെ രമ ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ച് നില്ക്കയാണ്.
തന്റെ ചന്തി അവന്റെ മുന്ഭാഗത്ത് ഉരയുന്ന രീതിയില് രമ ചേര്ന്നു നിന്നു.
( ജാക്കി വയ്ക്കല്)
ഇക്കരയ്ക്ക് വഞ്ചിയില് വരാന് ഭാസ്കരന് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. രാവിലത്തെ കളിയുടെ കാര്യം മറച്ചുവച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ രവി ഭാസ്കരനോട് സീന് അതിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
‘എടോ രവീ അവളുടെ ഒരു ഊമ്പലുണ്ട്… ഏത് കുലയ്ക്കാത്ത കുണ്ണയും കുലച്ചു
പോകും.’ ഭാസ്ക്കരന്റെ കളിത്തള്ള് തുടര്ന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
എരിവു കയറ്റാനായി രവി ഓരോന്ന് ചോദിച്ചു. ‘ഈ ഊമ്പലിന്റെ പ്രത്യേകത എന്താ ഭാസ്കരേട്ടാ…’
‘അത് പിന്നെ പറയണോ? ‘
‘ങ്ങാ പറയണം’ രവി ആവേശം അഭിനയിച്ചു.
‘എടോ അവള് ആദ്യം കുണ്ണേല് അടപടലം ഒരു പിടി പിടിക്കും. പിന്നെ കുണ്ണ തലപ്പില് നാക്കൊന്ന് തൊടും. അത് കഴിഞ്ഞ് ആ നാക്ക് താഴേക്ക് ഇഴച്ച് വൃഷ്ണ സഞ്ചിക്കും താഴേക്ക് കൊണ്ടു പോകും. എന്നിട്ട് പിഴിഞ്ഞെടുക്കും പോലെ വൃഷ്ണ സഞ്ചിയിലൊരു പിടുത്തമാ…. ആ പിടുത്തം കഴിഞ്ഞാല് ഒരു ണ്ട അവളുടെ ‘ചെന്തളിര് ചുണ്ട് പിളര്ത്തി വായിലേക്ക് വയ്ക്കലാ …’
ഇത്തിക്കരയാറിന് മുകളില് കാര്മേഘം കൂട് കൂട്ട് . ചന്ദ്രനെ കാര്മേഘം മറച്ചപ്പോഴേക്കും രവി വള്ളം കരയ്ക്ക് അടുപ്പിച്ചിരുന്നു.
അക്കരയ്ക്ക് പോകാത്ത ദിവസങ്ങളില് രവി ഉറങ്ങുന്നത് ചാക്കോയുടെ ചായക്കടയുടെ ചായിപ്പിലാണ്…
‘ങ്ങാ.. ഇന്ന് രമയുടെ സീല്ക്കാരം കേട്ടുറങ്ങാമല്ലോ…’ ഭാസ്ക്കരന് പറഞ്ഞു.
‘ അതിന് രമ അവിടില്ലല്ലോ …’
‘ങ്ങ്ഹാ നിങ്ങളത് അറിഞ്ഞില്ലേ …? രമ അംബിക തമ്പുരാട്ടിക്ക് വധുവിനെ അന്വേഷിച്ച് ഇറങ്ങിയിരിക്കയല്ലേ….?’
‘ങ്ങേ…അംബിക തമ്പുരാട്ടിക്ക് വധുവോ?’ രവിയും ഭാസ്ക്കരനും അമ്പരപ്പോടെ ചാക്കോയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
(തുടരും)