ഇല്ല.. രഘു ചെറുതായിരിക്കുമ്പോൾ മരിച്ചു പോയതാന്നാണു പറഞ്ഞത്…
ആഹ് എന്നാൽ അവിടെ തന്നെ തുടങ്ങാം സാറേ…
താൻ എന്താണ് പറയുന്നത്.. എനിക്ക് ഒന്നും മനസിലാകുന്നില്ല…
സാറേ.. സാർ അവന്റെ അമ്മേനെ അങ്ങ് കേറി മേയണം എന്നാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്…
ശ്ശെ..എന്താടോ ഇത്.. അവർ ഒരു കുടുമ്പിനി ആയ സ്ത്രീയല്ലേ..
സാറിന്റെ ഭാര്യയും നല്ലയൊരു കുടുമ്പിനി ആയിരുന്നില്ല.. അവനെ കാണുന്നതു വരെ..
തെളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ സാറിന്റെ ഭാര്യയെ അവൻ ചെയ്യുന്നത് അവന്റെ അമ്മയെ സാറ് ചെയ്യുന്നു.. അത്രയേ ഒള്ളു…
എനിക്ക് അതൊന്നും പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല ഹമീദേ…
പറ്റും സാറേ.. ആ മരുന്ന് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ സാർ ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ ചെയ്തോളും…
അവിടെ വേണം സാർ തുടങ്ങാൻ.. പിന്നെ അവൻ വഴിക്കു വന്നോളും…
അവരോട് ഞാൻ എങ്ങിനെയടോ ഇതിന് വേണ്ടി സമീപിക്കുക..ഓർക്കാ ൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല…
സാറേ..അവർ വർഷങ്ങളായി ആണിന്റെ ചൂരും ചൂടും അറിയാത്ത സ്ത്രീയാണ്.. അവരുടെ മകൻ സാറിനോട് ചെയ്ത പോക്രിത്തരം അവരോട് തുറന്നു പറയണം…
അല്ലങ്കിൽ തന്നെ അവരുടെ മകൻ സാറിന്റെ ഭാര്യയെ കൈയടക്കി വെച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സാറിന് ഭാര്യയിൽ നിന്നും കിട്ടേണ്ടത് തരാൻ അവന്റെ അമ്മക്ക് തരാൻ ബാധ്യതയുണ്ടന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അങ്ങ് തുടങ്ങണം…
പണി ഏറ്റാൽ നനഞ്ഞ കോഴിയെ പോലെ സാറിന്റെ കാലടിയിൽ പതുങ്ങികൊള്ളും…
ഹമീദിന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടാൽ എല്ലാം വളരെ ഈസ്സി ആയി തോന്നും.. പക്ഷേ പ്രാക്റ്റിക്കൽ ആയി ഇതൊക്കെ നടക്കുമോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു…
അടുത്ത ഞായറാഴ്ച്ച മീനാക്ഷി പുരം ചെക്ക് പോസ്റ്റ് കടന്ന് തമിഴ് നാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച ഒരു ഇന്നോവ ടാക്സിയിൽ യുടെ ബാക്ക് സീറ്റിൽ പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലേക്ക് കണ്ണു നട്ടിരിക്കുന്ന ഹമീദും അടുത്തു തന്നെ ഞാനും…
അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ അംബിക ആയിരുന്നു.. രഘുവിന്റെ അമ്മ…
അവർ വളരെ മാന്യമായിട്ടേ എന്നോടും ഉമയോടും ഇടപഴകിയിട്ടുള്ളു…
അതുകൊണ്ട് തന്നെ തെറ്റായ രീതിയിൽ ഒരു നോട്ടം പോലും എന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല…
മകന്റെ അമ്മായി അച്ഛനാണെങ്കിലും എന്നെ സാർ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്..
ഒരിക്കൽ അങ്ങനെ വിളിക്കണ്ട.. നമ്മൾ ബന്ധുക്കൾ അല്ലേ.. ചേട്ടാ എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി എന്ന് അവരോട് ഞാനും ഉമയും പറഞ്ഞതാണ്…
എങ്കിലും അവർ സാർ വിളി മാറ്റിയിട്ടില്ല..
ഞാൻ അവരെ ഓർത്തു നോക്കി.. അതി സുന്ദരി ഒന്നും അല്ലങ്കിലും ആകെ ഒരാന ചന്തം അവർക്ക് ഉണ്ട്..
ഇരു നിറത്തിലും അൽപ്പം കൂടുതൽ വെളുത്ത് നിറമാണ്.. അല്പം തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ.. ചുണ്ടുകൾക്ക് മേലെ നനുത്ത മീശ..
ഹമീദ് പറഞ്ഞത് പോലെയൊക്കെ നടക്കുമോ..നടത്തണം.. അവളെ എന്റെ അടിമയാക്കണം..
ഇതു വരെ തോന്നാത്ത ഒരു വാശി.. ഒരു വൈരാഗ്യം..
വണ്ടി ഇപ്പോൾ മെയിൻ റോഡ് വിട്ട് ചെറിയ വീതി കുറഞ്ഞ റോഡിൽ കൂടിയാണ് പോകുന്നത്…
ഹമീദ് ഡ്രൈവർക്ക് ഇടയ്ക്കു വഴി പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്…
പുല്ലു മേഞ്ഞ കുറെ കുടിലുകൾ നിറഞ്ഞ ഒരിടത്തു വണ്ടി നിന്നു…
കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയിട്ട് ഹമീദ് പറഞ്ഞു.. ഞാൻ ആദ്യം വന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന വൈദ്യർ മരിച്ചുപോയി.. ഇപ്പോൾ അയാളുടെ മകനാണ് മരുന്ന് തയാറാക്കുന്നത്…
കൂട്ടത്തിൽ അൽപ്പം വലിയ കുടിലിന് മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ ഒരു ആൾ വെളിയിലേക്ക് വന്നു..
ഹമീദിനെ നോക്കി എന്നെ ശാമി അതുക്കള്ളേ വീരം പോയിടിച്ചാ.. ഇനിയും നേരം ആകലയെ..
ഇല്ല വൈദ്യരെ.. എനിക്കല്ല.. ഇവർ എന്റെ ഫ്രണ്ട്..ഇവർക്ക് വേണ്ടിയാ..
അതാനേ പാത്തെ.. നമ്മ മരുന്ത്ക്ക് അഞ്ചു വർഷത്തുക്ക് ഒന്നും ആകാത്..
മിറ്റത്തു കിടന്ന ഒരു കയറു കട്ടിൽ ചൂണ്ടി കാണിച്ചിട്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു..
ശരി നീങ്ക ഉക്കാര്.. നാൻ ഉള്ളേപോയി മരുന്ത് എടുത്തിട്ട് വരട്ടും..
വൈദ്യർ കുടിലിന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി പോയി…
പെട്ടന്നാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു തോന്നൽ ഉണ്ടായത്..
ഞാൻ ഹമീദിനോട് പറഞ്ഞു…
ഹമീദേ.. ഈ മരുന്നിന്റെ ഓപ്പോസിറ്റ് ഫലം എന്തായിരിക്കും..
ഹമീദ് ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട്.. കൈപ്പത്തി തളർത്തി താഴേക്ക് തൂക്കി യിട്ടിട്ട് ഇതായിരിക്കും ഫലം എന്നു പറഞ്ഞു…