“എന്താ അപ്പാ… ആ സത്യം എനിക്കറിയണം. ”
“മോൾക്ക് സങ്കടം ആവരുത്. ഇല്ല അപ്പാ എനിക്ക് സങ്കടം ആവില്ല. എന്റെ അപ്പൻ എന്നും ഇതുപോലെ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായാൽ മതി. എനിക്ക് സങ്കടം വരില്ല. ”
ഒരു കുഞ്ഞ് സത്യം.
“മോളെ മോളുടെ അമ്മച്ചി ആലിസ് അല്ല. ”
“എന്ത് എന്താ അപ്പാ… അപ്പൻ എന്താ പറഞ്ഞെ എന്റെ അമ്മച്ചി ആലിസ് അല്ലെന്നോ? പിന്നെ ആരാ എന്റെ അമ്മച്ചി….. അത് പറ.. ”
“അത് അപ്പന് അറിയില്ല മോളെ ”
“അമ്മച്ചി അത് പറഞ്ഞില്ലേ “?
“ഇല്ല മോളുടെ അമ്മച്ചിക്കും അറിയില്ല.”
“അപ്പൊ എന്നെ ദെത്തെടുത്തതാണോ?”
“അങ്ങനെയും പറയാം മോളെ”
“അപ്പൊ എന്റെ അപ്പൻ. എന്റെ ശരിക്കും അപ്പൻ. എന്റെ ചാച്ചൻ അല്ലേ?
“അല്ല.”
“ഇത് എങ്ങനെ അപ്പൻ അറിഞ്ഞു. എന്റെ അമ്മച്ചി പറഞ്ഞതാണോ?”
അത് അന്ന് ഞങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഒരു കളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് കിടന്നപ്പോൾ.
അപ്പന് ഒരു കുഞ്ഞിനെ വേണം എന്ന് പറഞ്ഞു… എന്നാൽ മോളുടെ അമ്മച്ചി എന്റെ ആലിസ് അന്ന് കരഞ്ഞു.
പിന്നെ ഒന്ന് രണ്ടു തവണ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ആ സത്യം അപ്പനോട് പറഞ്ഞത്. അപ്പന്റെ മോള് ഇത് ഒരിക്കലും അറിയാൻ പാടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു.
ആലിസ് പറഞ്ഞ പാതി സത്യം.
അന്ന് ആലീസിന് പ്രായം വെറും പതിനെട്ട് . വർഗീസും ആലീസും പ്രണയത്തിൽ ആയ സമയം രണ്ടു വീട്ടുകാരും എതിർത്തു..
ആലീസിനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി . ആലീസിന്റെ വീട്ടുകാർ വേറെ വിവാഹം തീരുമാനിച്ചു… എന്നാൽ മനസ്സമ്മതം ആയന്ന് ആലീസ് ആ വിവാഹത്തിന് ഇഷ്ടമല്ലെന്നും വർഗീസിനെയാണ് വിവാഹം കഴിക്കാൻ താല്പര്യമെന്നും പറഞ്ഞു.
അത് ആലീസിന്റെ വീട്ടുകാരെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചു. ഒടുക്കം വർഗീസിന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരന്റെ സഹായത്തോടെ അവർ അവിടെ നിന്നും ഒളിച്ചോടി വിവാഹം കഴിച്ചു.
വൈകാതെ ആലീസ് ഗർഭിണിയായി. എട്ടാം മാസത്തിൽ വർഗീസിനൊപ്പം സ്കൂട്ടറിൽ പോകുമ്പോൾ ഒരു അപകടം ഉണ്ടായി…. ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചപ്പോൾ ആലീസിനെ രക്ഷിക്കാൻ ഗർഭപാത്രം നീക്കം ചെയ്യണമെന്നും കുഞ്ഞ് ഗർഭപാത്രത്തിനുള്ളിൽ വെച്ച് തന്നെ മരണപ്പെട്ടെന്നും ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ആലീസ് സഹിക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞ വർഗീസ് . ആലീസിന് ബോധം വരുമ്പോഴേക്കും എവിടെനിന്നോ വില കൊടുത്തു വാങ്ങിയ ചോര കുഞ്ഞാണ് ആൻസി.
എന്നാൽ ഈ സത്യം അറിയാതെ ആൻസിയുടെ പ്രസവത്തിന് ശേഷം ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ഒരു കുഞ്ഞിനെ കൂടി വേണം എന്ന് വർഗീസിനോട് പറഞ്ഞു. എല്ലാ മാസവും മാസമുറ നോക്കുന്ന ആലീസ് ഓരോ മാസം കഴിയുമ്പോഴും. താൻ ഗർഭിണിയല്ല എന്നറിഞ്ഞ് ആകെ വിഷമത്തിലായി. ഒടുവിൽ ആലീസിന്റെ മാനസിക നില തെറ്റും എന്ന് തോന്നിയ വർഗീസ് ആ സത്യം പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ കുഞ്ഞ് ആരുടേതാണെന്ന് വർഗീസ് പറഞ്ഞില്ല.
ഈ സത്യം അറിഞ്ഞ ആൻസി കരഞ്ഞു ജോപ്പനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു.
“അപ്പൻ പറഞ്ഞില്ലേ സങ്കടപെടരുത് എന്ന്. ദേ.. ഈ സമയം കരഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ കുഞ്ഞിന് ദോഷമാ… അപ്പന്റെ പൊന്നു മോള് കരയല്ലേ… അപ്പനില്ലേ മോൾക്ക്. നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ വന്നോട്ടെ നമുക്ക് സന്തോഷമായിട്ട് ഇവിടെ കഴിയാം. മറ്റൊന്നും നമ്മൾ ചിന്തിക്കേണ്ട.”
” എന്നാലും അപ്പാ . ആരായിരിക്കും എന്റെ അമ്മച്ചി. ”
മോളെ കരയല്ലേ ? അപ്പന്റെ മോള് കരഞ്ഞാൽ അപ്പന് സഹിക്കുമോ മോളെ?. ഈ പറഞ്ഞ ആരേലും ഇപ്പൊ മോളുടെ കൂടെ ഉണ്ടോ? ഇനി മോളുടെ അമ്മച്ചി ആരായാലും എന്താ? അപ്പന്റെ മോൾക്ക് അപ്പനില്ലേ. കരയല്ലേ മോളേ അപ്പന്റെ പൊന്നുമോൾക്ക് അപ്പനില്ലേ…. മോളുടെ അപ്പനായും. മോളുടെ മുലകുടിക്കുന്ന കുഞ്ഞായും . മോൾക് വയറ്റിൽ കുഞ്ഞിനെ തന്ന കെട്യോനായും എല്ലാം അപ്പനില്ലേ?
ഇനി മോൾക്ക് അമ്മച്ചിയാ വേണ്ടതെങ്കിൽ മോളുടെ അമ്മച്ചിയായി അപ്പനെ കരുതിക്കോ. എന്നിട്ട് അപ്പന്റെ മുല കുടിച്ചോ…
“ജോപ്പൻ ആൻസിയുടെ മുഖം പിടിച്ചു ജോപ്പന്റെ മുലകണ്ണിൽ വെച്ചു.